Immuniteit en stimulatie

Er gaan over de menselijke immuniteit tal van fantasieën de wereld rond, alsof de immuniteit iets is wat je kan kopen of waaraan je iets kunt toevoegen of afnemen. Soms spreken we erover alsof het een ‘orgaan’ is, of dat de “weerstand’ afhankelijk is van bepaalde cellen die zich al of niet in het bloed bevinden. De idee van de antistoffen heeft zich zo uitgebreid onder de mensen, dat men vandaag denkt, dat men zich kan laten immuniseren tegen alle gevolgen, zonder de oorzaken aan te pakken.

Het kan je moeilijk ontgaan dat het hele concept over ziekte verkeerd begrepen wordt. Akkoord, niemand is graag ziek, maar als je begrijpt wat ziek-zijn doet, vind je het al minder erg. Nagenoeg alle ziekten willen je beter maken, en dat wil je toch? Het enige wat je te doen hebt in geval van ziekte, is voorwaarden scheppen, waarin genezing evident is.

Velen zullen het met mij eens zijn, dat leven energie is. Gezondheid is energie en ziekte ook. Om ziekte zo snel mogelijk om te polen naar gezondheid, moet in ziekteperioden zo weinig mogelijk energie opgebruikt worden (aan spijsvertering, stress, zich zorgen maken…), zodat er zoveel mogelijk energie over blijft voor het behalen van de genezings-doelstelling.

Maar, voorkomen is altijd beter dan genezen. Het is veel beter dat er geen reden bestaat voor ziekte (alhoewel je dat nooit compleet kunt uitsluiten). De manier om ziekte te voorkomen, is je gezondheid maximaal te onderhouden. Een goede immuniteit moet je zien als een goede gezondheid. Het is niets anders. Je zal het zien. Mensen met al hun ‘immunisaties’, zullen als ze verzwakt zijn, toch ziek worden, misschien zelfs zieker dan normaal. Vergis je niet. Er zijn geen maatregelen, pillen of vaccins die je beschermen tegen alle invloeden, die kunnen verhinderen dat je ziek bent. En als ze verhinderd hebben dat je ziek werd, dan zit je met een probleem : je had een probleem en je blijft er mee zitten. En als problemen (intoxicaties) nooit de kans krijgen om opgeruimd te worden, creëer je daardoor de noodzaak tot ziekten die alleen maar erger kunnen worden.

Het medicijnenverhaal is een droevig en duister plaatje. Niemand ziet er graten in. We zien ze als de snoepjes van de geneeskunde. We sluiten onze ogen, steken onze tong uit en daar is het pilletje met de vergeving van schuld.

Vergis je niet. Hierna heb ik een verzameling gemaakt van enkele essentiële punten die je helpen je gezondheid vernieuwen. Sommige punten zijn zeker waardevol om je basis gezondheid te versterken, andere zijn dat zeker, wanneer ziekte is ingetreden.

Ik besef dat de natuurwetten algemeen geldend zijn, maar je kunt er niet omheen, dat er mensen zijn met een kwetsbare constitutie en mensen met een krachtige gezondheid. Zo zullen deze laatsten afwijkingen kunnen maken, zonder dat ze daar direct onder lijden. Alhoewel het jammer is, want precies deze mensen zouden kunnen bewijzen waartoe gezonde voeding en levenswijze in staat is.

Ik hoop dat je je niet te erg stoort aan de “negatieven” in de lijst. Dat is vooral omdat ik overtuigd ben dat het belangrijker is om de zaken te kennen die je niet zou moeten eten, of niet zou moeten doen. Sorry, dit is dan misschien geen gemoedelijk ‘doe-zo-verder’-advies, waarbij we iedereen ‘in zijn waarheid’ laten. Jammer genoeg is dat de teneur van de meeste adviezen.

Ik zou bv. kunnen zeggen : “eet elke dag een beetje bosbessen of cranberries”, of “zorg ervoor dat je elke dag wat bladgroenten eet”. In feite doet zo’n advies niemand kwaad, integendeel. Maar ondanks de goede bedoeling, zou het nauwelijks invloed hebben op je gezondheid. Maar met wat de volgende dagen komt, kan je verbazingwekkende resultaten oogsten !

Laten we beginnen met een gemakkelijke : Zeg neen aan cafeïne. Bekijk het zoals je wil; koffie drogeert. Het is een stimulant. De energie die je voelt na het gebruik ervan is een “vecht-of-vlucht-antwoord” op de stimulus. Het is geen echte energie. Op termijn zal het dagelijks gebruik van cafeïne je bijnieren uitputten tot de laatste druppel, tot er niets meer te stimuleren valt, tot je daar zit, weerloos, afgemat en opgebruikt. Geen energie meer, mentaal afgemat, met hoofdpijn, onophoudelijke pijn, depressie en andere problemen. Ga niet mee met de ‘hype van de dag, de maand of het jaar’. Cafeïne blijft altijd dezelfde. Probeer het niet slim te spelen door ‘maar’ één of twee kopjes per dag te gebruiken. Denk niet dat er een ‘met mate’ bestaat als het gaat over een drug. Sommige mensen zijn extreem gevoelig aan cafeïne en zelfs de minste hoeveelheid kan hun systeem (hormonaal, chemisch, fysiek…) ontregelen. Laten we eerlijk zijn, koffie is geen behoefte. Als het erom gaat om tegemoet te komen aan je dorst zijn er zoveel betere alternatieven. Je zou eventueel gebruik kunnen maken van cafeïnevrije surrogaatkoffies om te ontwennen, maar een goed water en een aangepaste kruidenthee (bv tijm en zoethout, het perfecte mengsel voor winterprikkelen) zijn zoveel beter. Opgelet, zelfs de zo geprezen groene thee bevat cafeïne. Een occasioneel kopje groene thee kan je – eenmaal clean – weer compleet uit evenwicht brengen. Hou je dus zo ver mogelijk van elke vorm van cafeïne-gewoonte.

Voor de module “Anti-Voeding” heb ik gisteren het boek Stop Verslavingen beëindigd. Daar is koffie natuurlijk ook op het appèl, naast tal van andere verslavingen – waarvan er geen enkele een opbouwend karakter heeft, enkel naar beneden halende. Maar je kunt ook heel positieve maatregelen nemen voor je immuniteit… Rauw eten bv. Daarover morgen meer.

Uit : “Koffie, de grote energierover” / Module Anti-Voeding :

“Misschien heb je ergens gelezen, of is jou verteld in school, dat zolang cafeïne in “matige” hoeveelheden geconsumeerd werd, het geen enkele bedreiging voor de gezondheid stelde. Je was gerustgesteld. Af en toe lees je zelfs ergens in de krant over de “voordelen” van koffiedrinken. Zo ver waren we al. Wie kon ooit iets tegen koffie zeggen? Mr. Cherniske antwoordt:

“Mij hadden ze gezegd dat cafeïne enkel een mild stimuleermiddel was en dat de associatie ervan met gezondheidsproblemen niet bewezen was. Er werd mij ook gezegd dat cafeïne niet verslavend was. Aangezien ik uit mijn eigen pijnlijke ervaring wist dat het omgekeerde waar was, redeneerde ik dat ik misschien verkeerd geïnformeerd was over het hele onderwerp.

“Ik leerde snel dat iedereen verkeerd geïnformeerd is – onderzoekers, dokters, journalisten, en vooral het publiek. De misleiding is goed gecoördineerd door een industrie wiens doel eenvoudig is: om zoveel cafeïne in onze lichamen te krijgen als mogelijk. De cafeïne-industrie weet dat cafeïne je natuurlijk gevoel van vitaliteit wegrooft, en je zodanig afhankelijk maakt van hun producten om de dag door te komen. Ze weten dat je eigelijk hunkert naar hun producten en, belangrijker, dat je lijdt wanneer je ze niet consumeert.

“Het is een marketing droom, en het is legaal. Niet verwonderlijk dat meer en meer bedrijven op de cafeïnewagen springen, en aan de lopende band producten uitbrengen van gespecialiseerde koffies en thees tot gecafeïneerde ‘kruiden’-energiepillen, fruitdranken met een scheutje cafeïne, ‘supergeladen’ frisdranken, gecafeïneerd bier, en zelfs gecafeïneerd flessenwater.” (Cafeine Blues, pagina 4)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *