Onze kersen- en aardbeienoogst zijn achter de rug, nu is het volop genieten van bessen. Jaar na jaar wordt de oogst overvloediger en krijgen we beter zicht op productieve en kwalitatievere selecties die we willen behouden.
Veel mensen stellen vragen over de vijgenteelt. Dat is iets om naar uit te kijken. En ik kan alleen aanbevelen om – naast andere fruitsoorten – ook een plaatsje in de tuin te reserveren voor vijgen.
Als je vijgen leert telen, word je beloond met sublieme gewassen die zich op een ongebruikelijke manier ontwikkelen. In tegenstelling tot andere fruitbomen, ontwikkelt de gewone vijg (Ficus carica) zich uit “bloemen die inwendig groeien”, dus je ziet ze niet echt. Deze bloemen groeien in de vlezige peulen die we de vruchten noemen. De pod (of syconium) is een vergaarbak voor de vele omgekeerde bloemen die van binnen zijn gerijpt. Toch is het daarom niet minder lekker!
Het is begrijpelijk om bij zo’n ongebruikelijke teelt aan te nemen dat er speciale technieken of kennis nodig zijn? Niet zo! Vijgen (onderdeel van de moerbei-familie) hebben de reputatie wispelturig te zijn, maar het enige wat ze willen is warmte en zonlicht, en veel ervan. Deze gewassen komen oorspronkelijk uit plaatsen zoals de Middellandse Zee, West-Azië en Californië en zijn toegewijde zonaanbidders. De belangrijkste truc om te onthouden is om te voorzien in de behoefte van de vijg aan zonneschijn. Zonder dat, doet hij het niet. Een plaatsje in de schaduw is niet bepaald een goed idee voor vijgenbomen. In zijn oorspronkelijke klimaat kan hij door zijn nabijheid tot de evenaar bijna continu opbrengen en meerdere oogsten per jaar produceren. In ons gematigde landje krijgen we meestal eind juli-augustus één oogst.’ Toch heb je maar één boom nodig voor een mooi feestmaal; bestuiving is niet nodig, omdat vijgen zelfbestuivend zijn, tenminste die soorten die geschikt zijn voor ons klimaat. Als je in een klimaat met gematigde zomers leeft, kies dan voor een winterharde variëteit. Dat is het enige wat in ons boekje wordt voorgesteld.
Er zijn een dertigtal varianten, w.o. Osborne, Violette de Solies, Pingo de Miel, Brown Turkey, maar let ook op Brunswick, Celeste, Del Portogalo, Witte Marseilles’ en ‘Rouge (en Ronde) de Bordeaux…
De sleutel tot het leren kweken van vijgen is om de behoefte aan moeilijkere groeiomstandigheden te repliceren. Dit houdt niet alleen in zonneschijn, maar ook om ervoor te zorgen dat het groeit tegen een tuinmuur of schutting op het zuiden. Verrassend genoeg hebben bepaalde vijgensoorten wortelbeperking nodig om hun volledige potentieel te bereiken. Meestal realiseert men dit door stenen in de bodem te verwerken, of zelfs afscheidingen te voorzien die de wortelgroei inperken. Het enige wat je hoeft te doen is de plant voor de gek te houden door te denken dat hij op een rotsachtige heuvel in de Middellandse Zee groeit.
We hebben verleden week NaturEl geregistreerd als Feitelijke Vereniging als organisatie voor de promotie van natuurlijk leven met toontuin voor zelfvoorziening. Op ons terrein staan nu 70 (nog jonge) vijgenboompjes. Sommige zullen dit jaar voor de eerste keer vruchten dragen. Zoals ik al uitlegde aan de bezoekers hebben we voor de vijgenteelt een slechte noordgerichte tuin (vorstzak, wat betekent dat als het ergens vriest, het zeker hier is). Dat betekent dat het voor ons heel belangrijk is om te beschikken over soorten die iets harder zijn en waarvan de vruchtdragende toppen niet elke keer bevriezen. Soorten die dragen op het nieuwe hout (iets later op het jaar) zijn dan zeker interessant.
Ook benieuwd hoe het allemaal gaat? Je kunt het lezen in ons boekje over de vijgenteelt – of kom eens kijken naar onze aanplanting.
Op vraag van velen of er nog activiteiten zijn gepland, lassen we dit treffen in :

We introduceren hier het komende Flyerproject Hersen- en Zenuwgezondheid dat zal lopen over 2026 en 2027. Tot 1 augustus kan je intekenen aan de introductieprijs van 20 euro. Wil je weten welke thema’s voorkomen in dit project? De grote lijnen zijn reeds bekend, maar tegen 20/09 zal de complete lijst van +120 flyers bekend zijn.