Medicijnen op de testbank

Sommige mensen stellen zich de vraag waarom farmaceutische medicijnen – en nu vaccins – op de medische testbank een goedkeuring krijgen en scoren in hun claims – terwijl veel alternatieven falen in hun test…

Hoe is het mogelijk dat chemische medicijnen ooit een positieve quotering kunnen krijgen, terwijl veel alternatieve producten worden van de hand gewezen als kwakzalverij en onwerkzaam?”

In feite hoeven we daarover niet eens verwonderd te zijn. De testbank is iets wat door mensen ontworpen is en waar men vooraf bepaalt wat men bewezen wil zien. Laten we ons om te beginnen geen illusies maken, maar veel medicijnen zijn “straf spul”. Een arts verklaarde recent: “wat we vergeten is dat we de kanker onder controle hebben. We kunnen de kanker schaakmat zetten. Maar dat de patiënt begeeft, is niet onze schuld. We hebben ons werk gedaan en de kanker is op zijn minst bestreden, ook als de patiënt is overleden (aan een andere ziekte).”

Medicijnen zijn door en door bestudeerde fracties die op het terrein als magische substanties reacties ontketenen, nauwkeurig vast te stellen, meetbaar, doseerbaar, gemakkelijk leerbaar aan patiënten en gemakkelijk voorschrijfbaar voor artsen.

Binnen bepaalde verwachtingen, kan de werking grotendeels voorspeld worden, terwijl de neveneffecten beschreven zijn en de patiënt gewaarschuwd is.

Alternatieve therapieën aan de andere kant, is een heel ander verhaal. Even grillig als het leven zelf, kunnen de effecten diametraal tegenover de verwachtingen liggen, omdat het doel anders is. Alternatieve therapie wil niet onderdrukken, geen processen tot stilstand brengen, die juist een doel en reden van bestaan hebben, maar willen het lichaam bijstaan om precies dat doel met meer precisie en kracht uit te voeren. Alternatieve therapie is ook meestal niet één enkele actie, één product of kruid… maar de samenwerking van zoveel mogelijk factoren, beginnend bij het vermijden van zoveel mogelijk oorzaken en het scheppen van zoveel mogelijk genezende omstandigheden, met daarnaast de ondersteunende hulpmiddelen (klei, houtskool, propolis, H2O2, kruiden en kruidenextracten, supplementen …)

Je ziet dus dat het gaat om een volledig programma en geen afgelijnd uniek product. Maar wat is het resultaat? Echte genezing – uit de diepte – en geen symptoomonderdrukking. Vergeet niet dat vanaf het gebruik van het eerste medicijn, we al bezig zijn de normale acties van het lichaam te onderbreken. Dat is geen genezing, maar in de meeste gevallen legt het de basis voor een nieuwe ziekte. Maar mensen lezen over dergelijke testen, waaruit klassieke medicijnen met glans tevoorschijn komen… en waarin alternatieven “in hun hemd worden gezet”. Dat is niet de realiteit. Het zijn twee werelden die niet met elkaar kunnen worden vergeleken, omdat het concept en de methode tegengesteld zijn. Wat zijn de alternatieven waard? Iemand verklaarde het zo “Ze zijn op zijn minst zelf geen bron van ziekte”. Dat is het minimale voordeel. Maar goed ingezet, maken ze een deel uit van de ziektepreventie, en in een aangepast kader helpen ze het lichaam om te doen wat niemand of niets kan verwezenlijken: het lichaam helpen ZICHZELF TE GENEZEN. Er zijn geen genees-middelen, er zijn geen genezers, het lichaam doet het allemaal zelf – soms ondanks alle tussenkomsten, vergiftigingen en mishandelingen…