Een stille doder

Enkele dagen geleden werd ik onaangenaam verrast. Iemand vertelde mij dat om gezond te zijn, we veel moeten drinken – twee liter was een mooie hoeveelheid – en voor het beste resultaat zou je daar nog eens twee theelepels Himalayazout moeten aan toevoegen.

Wacht even, lees verder voor je naar de kast loopt om je te bevoorraden. Dit is raad die je nooit van mij zult te horen krijgen! Om daar zeker van te zijn, herlees de 5 flyers in de reeks over Supplementen die handelen over natrium (S34A / S34B Zout de vergeten doder / tot en met S34E, waarin zelfs kritische opmerkingen staan over de toevoeging van natriumchloride aan intraveneuze oplossingen).

Toen ik daarnaar refereerde, wist die persoon dat het niet ging over gewoon keukenzout, maar over Himalayazout, “dat toch nog 90 andere mineralen bevat”. Ja, Himalayazout bevat nog diverse andere stoffen die er een roze schijn aan geven, goed voor 2% andere “mineralen”. Voor de rest is het 98% natriumchloride. Het is utopisch om Himalayazout te zien als een supplement van juist die andere mineralen. Door zijn overwicht aan natriumchloride duwt het andere mineralen uit het lichaam. Het enige waar het spaarzaam zou voor gebruikt kunnen worden, is als smaakmaker, en dan nog in zeer kleine hoeveelheden – op voorwaarde dat de rest van de voeding al niet te natriumrijk is.

Zout is de meest alomtegenwoordige, overmatig gebruikte en misbruikte smaakmaker in de menselijke voeding. Samen met suiker en olie is het een belangrijk toevoegingsmiddel dat door de voedselverwerkende industrie wordt gebruikt om onweerstaanbaar smakelijke, ultrabewerkte ‘junkfood‘-producten te maken. Deze kunnen leiden tot dwangmatig overeten, voedselverslaving, hoge bloeddruk en gewichtstoename.

Elke cel in het menselijk lichaam fungeert als een miniatuurbatterij die voortdurend elektrische stroom opwekt. We zijn van nature elektromagnetisch. Daarom is het mogelijk om elektroden op de borstkas te plaatsen en de elektrische activiteit van het hart te meten met een elektrocardiogram (ECG), of elektroden op de schedel te bevestigen en de elektrische activiteit van de hersenen te meten met een elektro-encefalogram (EEG).

De elektrische activiteit die door lichaamscellen wordt gegenereerd, hangt voornamelijk samen met de verplaatsing van slechts twee mineralen: natrium en kalium. Het lichaam houdt echter krampachtig vast aan natrium. Er is sprake van een samenspel tussen hormonen en enzymen (het renine-angiotensine-aldosteronsysteem) – aangestuurd door de nieren, lever, longen, hersenen en bijnieren – dat de balans tussen natrium en water reguleert om een ​​adequate bloeddruk in de bloedsomloop te waarborgen. Bij dit proces wordt natrium vastgehouden, terwijl kalium bij voorkeur door de nieren wordt uitgescheiden. Dit toont duidelijk aan dat natrium een ​​cruciale en essentiële voedingsstof is, maar suggereert ook dat een ideaal menselijk dieet meer kalium dan natrium zou moeten bevatten.

Een van de redenen waarom een ​​volledig plantaardig voedingspatroon ideaal is voor de mens, is dat groenten en fruit doorgaans veel kalium en weinig natrium bevatten. Zelfs planten met een hoger natriumgehalte, zoals snijbiet, bleekselderij, tomaat en courgette, zitten nog steeds boordevol kalium. Daarentegen is deze verhouding in het gangbare, standaard voedingspatroon – dat rijk is aan vlees, zuivel en bewerkte voedingsmiddelen – opvallend omgekeerd: er is sprake van een laag kaliumgehalte en een buitensporig hoog natriumgehalte. Het is belangrijk te beseffen dat, zelfs als je geen zout aan je eten toevoegt, je natriuminname te hoog blijft als je vlees en zuivelproducten eet; natrium zit namelijk van nature in de lichamen en lichaamsvloeistoffen van dieren. We kunnen het kleine beetje natrium dat we nodig hebben het beste halen uit onbewerkte, natuurlijke plantaardige voeding; het is nooit nodig om extra zout aan je eten toe te voegen. Als dat toch gebeurt, moet dat zeer beperkt zijn – en zeker nooit bovenop dat alles – als supplement !

Ik weet dus niet welk motief de coach had om dergelijke raad te geven, maar ik kan al raden: “om het water meer hydraterend te maken” door toevoeging van “elektrolyten“. Dat is wel een heel eenzijdige maatregel “om het water langer in het lichaam te houden”! Als dat het objectief is, waarom dan geen watermeloen, komkommers – of fruit en groenten in het algemeen – eten? Hierdoor krijg je de elektrolyten die het lichaam nodig heeft, en wordt je lichaam optimaal gevoed.

Om dit verder uit te spitten werd nu een 6e flyer toegevoegd (S34F – Teveel Natrium) waarin ik de gevolgen van teveel zouten meer in detail bespreek.

Ook in de komende flyerserie over Hersen- en Zenuwaandoeningen wordt aandacht besteed aan de nadelen van een overmaat aan natrium (uit alle bronnen en in relatie tot de andere mineralen)

Ondertussen is de topperiode voor de vijgen aangebroken. Tot begin november zijn deze Del Portogalo’s overvloedig beschikbaar… voor wie ze wel lust!

Kaliumchloride

De optimale kaliuminname via de voeding is waarschijnlijk veel hoger dan de huidige en zelfs aanbevolen innames. Het probleem is dat we veel van het kaliumrijke plantaardige voedsel waarmee we ons volstopten, zoals fruit, bladgroenten en andere groenten, inclusief wortels en knollen, hebben vervangen door calorierijke rommel die niet alleen van vezels maar ook van kalium is ontdaan – zoals toegevoegde vetten en suikers. 

In een traditioneel, grotendeels plantaardig dieet is het kaliumgehalte hoog en het natriumgehalte laag.

Maar nu is hoge bloeddruk de op een na belangrijkste doodsoorzaak ter wereld, met meer dan 10 miljoen doden per jaar – op de tweede plaats na ongezonde voeding, doodsoorzaak nr. 1 van de mensheid. We kunnen beide verbeteren door meer volledig, gezond plantaardig voedsel te eten, zoals groenten en bonen, die boordevol kalium zitten, wat de bloeddruk verlaagt. Maar aangezien de meesten van ons te veel natrium en te weinig kalium binnenkrijgen, hoe zit het dan met het gebruik van zoutvervangers?  De meest gebruikte zoutvervanger is immers kaliumchloride; dus je zou natrium inruilen voor kalium.

Gebaseerd op een meta-analyse van meer dan een dozijn gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken, verlaagt het vervangen van natriumchloride door kaliumchloride de bloeddruk, en de meeste onderzoeken betroffen gewoon het vervangen van gewoon zout voor minder dan 30 procent kaliumchloride, en ze kregen nog steeds resultaten. En met minder dan 30 procent kunnen de meeste mensen niet eens het verschil zien tussen gewoon zout en het kaliumzout. Dus het kan precies hetzelfde smaken en toch je bloeddruk laten dalen? Wat is het addertje onder het gras?

Kaliumchloride wordt door de FDA “over het algemeen als veilig beschouwd”, met als enige grote zorg voor gezonde mensen dat als je volledig 100 procent natriumvrij gaat en puur kaliumchloride gebruikt, het een beetje raar kan smaken, met een bittere of metaalachtige smaak. Ik heb ontdekt dat het afhangt van wat men ermee op smaak brengt. Het werkt perfect op sommige dingen, maar maakt andere dingen oneetbaar. 

Toen ik de natrium-feitepn leerde kennen en bezuinigde op het zoutvaatje, veranderde mijn gehemelte binnen een paar weken totaal en smaakte alles prima zonder zout, behalve een sausje of soep. Dus probeerde ik de kaliumchloride-zoutvervanger en het werkte perfect – ik kon het verschil helemaal niet proeven.

De reden dat gezonde mensen zich geen zorgen hoeven te maken over het binnenkrijgen van te veel kalium, is dat onze nieren het overtollige gewoon uitplassen. Oké, dat is met kalium in voedsel. Hoe zit het met supplementen?

Er zijn geen nadelige effecten aangetoond voor langdurige inname van kaliumsupplementen tot 3.000 mg per dag. En in feite worden de bloedspiegels van kalium binnen het normale bereik gehouden door gezonde nieren, zelfs wanneer de kaliuminname wordt verhoogd tot 15.000 mg per dag – een extreme suppletie ! – en het is geen verrassing, aangezien we zijn aangepast aan het eten van veel gezond plantaardig voedsel, zoveel fruit en groenten, dat de normale, natuurlijke inname van kalium voor de menselijke soort in de orde van grootte van 15.000 mg per dag kan liggen.

In principe ligt het normale bereik voor kaliumspiegels in het bloed tussen 3,5 en 5,0, en je begint je zorgen te maken als het begint te kruipen richting 6. Maar geef mensen kaliumsupplementen, zoals in alle zoutvervangings-onderzoeken aan proefpersonen een gemiddelde van ongeveer 2.000 mg per dag, en de bloedspiegels stijgen slechts met 0,14. Ze kunnen dus van 4 naar 4,14 gaan – niet iets dat u in de problemen zou brengen.

Nu is er een grens. Als je een “enorme gewoonte om bananen te eten” hebt, zou je je kaliumgehalte kunnen verhogen van normaal naar boven de 6, maar dat was duidelijk het gevolg van jarenlang eten van 20 of 30 bananen per dag. Elke dag 5 kg wortels eten is waarschijnlijk ook geen goed idee. Dat zijn ongeveer 75 wortelen op één dag, wat je alleen kunt doen met een sapcentrifuge, wat deze persoon probeerde te doen als onderdeel van een programma tegen kanker. 

Hoe wij het aanpakken : 

> We voegen 300 gram kaliumchloride toe aan 500 gram Himalayazout.  Zo krijgen we een betere balans tussen natrium en kalium.
Bovendien beperken we het gebruik van zout, omdat we veel rauw eten en alleen maar zout toevoegen aan onze soepen, sausen en warme gerechten. 

Zie ook folder V235 Bananen en Kalium.

De folderserie Reuma & Verzuring is nu beschikbaar. Wij bieden u deze +80 delige digitale flyerserie aan voor 20 euro. Aanvragen via info@natur-el.org Geef ook het email-adres op waarop u de downloadlink wil ontvangen !

in één van de flyers – Z187 – wordt uitgelegd hoe een verstoorde natrium-kalium-verhouding de basis is voor chronische ziekten – ook voor Reumatische aandoeningen.