Tag: veroudering

Als de thymus krimpt

Al in 1949 schreef Dr N.W. Walker in Become Younger (“Nooit te oud om Jonger te worden”) over verschillende klieren in het lichaam en de rol die ze spelen in het verouderingsproces:

“De thymusklier is een weinig bekende klier waarvan de functie in de loop van het leven verschillende keren verandert. In de tijd dat we een baby zijn tot op de leeftijd van ongeveer 18 maanden breekt het de caseïne en andere elementen in de moedermelk af, om het voor het lichaam mogelijk te maken dat de melk gebruikt kan worden. Na ongeveer 18 maanden ondergaat het functionele veranderingen. Tot in de puberteit en het begin van de adolescentie is de thymusklier betrokken in de ontwikkeling van de geslachtsklieren. Met de komst van de adolescentie wordt het een belangrijke factor in het hoger en uitgebreid bereik van individuele karaktereigenschappen en emoties. Als de activiteit van de thymus in de ontwikkeling van de geslachtsklieren niet afgenomen is tegen het einde van de adolescentie, zal de persoon blijven doorgroeien tot hij groter is dan de gemiddelde doorsneelengte. Van de andere kant is het zo, dat als de geslachtsklieren zich te vlug ontwikkelen, en de thymus zich te snel moet waarmaken in zijn volgende activiteit, de persoon in kwestie staakt in de groei, en beneden de gemiddelde lengte blijft. Tegen de komst van de adolescentie functioneert de thymus als een evenwichtsorgaan. Het wordt dan gecontroleerd door de wil, en de wensen van het individu, tot de volwassenheid is bereikt. Deze periode is de meest kritische in ieders leven. Het is de fundering waarop de toekomstige integriteit en eerlijkheid van het individu is gebaseerd. In deze periode van het leven werkt de thymusklier in nauwe relatie met de pijnappelklier, de spirituele klier. Als er weinig of geen discipline is, dan vinden we de opgroeiende jongelingen afstevenen naar jeugdige delinquenten, en andere vormen van criminaliteit. Opvoedingstehuizen en gevangenissen zijn vol van dergelijke mensen, ofschoon er waarschijnlijk meer mensen in dergelijke inrichtingen zijn die er in feite niet veel te zoeken hebben. Om het karakter te ontwikkelen moet de integriteit en oprechtheid van de toekomstige generaties ouders tot het besef komen dat kinderen van iedere leeftijd begrip en affectie nodig hebben, en dit net zo goed als de juiste soort voeding. De ontwikkeling van de twee belangrijke voor het karakter bepalende klieren, de thymus en Pijnappelklier, rust in de handen van de ouders. Als kinderen en adolescenten opgroeien naar eerbare en betrouwbare burgers, zelfs als deze geen enkele leiding in het leven gehad hebben, hebben ze dat kunnen bereiken ondanks het ontbreken van discipline en leiding en als gevolg van een inwendige hogere intelligentie, die hoger is dan die van hun ouders. 

Als we JONGER WILLEN WORDEN, moeten we onze nakomelingen de kans geven om de simpele leefregels te leren die hun leren JONG TE BLIJVEN.“

Vandaag, meer dan 75 jaar later, lees ik : De thymus voorspelt hoe je veroudert

Een studie gepubliceerd in *Nature* analyseerde CT-scans van 25.031 volwassenen uit de *National Lung Screening Trial* en 2.581 deelnemers aan de *Framingham Heart Study*. Het doel was vaststellen in welke mate de gezondheid van de thymus van invloed is op het risico op ziekten op de lange termijn en op de levensduur.

Wetenschappers ontwikkelden een AI-systeem dat de thymus analyseerde op basis van standaard thoraxfoto’s en mensen indeelde in categorieën van lage, gemiddelde of hoge thymusgezondheid. In plaats van ervan uit te gaan dat de thymus na de kindertijd nutteloos wordt, onderzochten wetenschappers of het behoud van dit immuunorgaan tot in de volwassenheid invloed heeft op het verouderingsproces.

• Volwassenen met gezonder thymusweefsel leefden aanzienlijk langer — De verschillen waren enorm. Deelnemers met een gezonde thymus hadden over een periode van 12 jaar een sterftecijfer van 13,4%, vergeleken met 25,5% bij mensen met een ongezonde thymus. Mensen met een betere thymusfunctie hadden de helft minder kans om tijdens de onderzoeksperiode te overlijden. Ook na correctie voor factoren als roken, leeftijd, geslacht en chronische ziekten bleef dit verband sterk.

• Het risico op kanker daalde sterk bij een gezonde thymus — Onderzoekers ontdekten dat volwassenen met gezonder thymusweefsel 36% minder kans hadden op het ontwikkelen van longkanker dan mensen met een ongezonde thymus. Ook het sterftecijfer door longkanker daalde drastisch. Deelnemers met een gezonde thymus liepen bijna de helft minder risico om aan longkanker te overlijden dan de groep met een ongezonde thymus.

• Hart- en vaatziekten vertoonden hetzelfde patroon — Volwassenen met een gezonde thymus hadden een sterftecijfer door hart- en vaatziekten van 2,9%, vergeleken met 7,5% bij mensen met een slechte thymusfunctie. In de *Framingham Heart Study* was het verschil nog opvallender: deelnemers met gezonder thymusweefsel hadden een tot 92% lager risico op overlijden door hart- en vaatziekten.

• Onderzoekers stelden ook vast dat er minder nieuwe hartgerelateerde aandoeningen optraden, zoals hartfalen, hartaanval en cerebrale embolieën (verstopte bloedvaten in de hersenen).

• De thymus bleek invloed te hebben op het hele lichaam, en niet alleen op het immuunsysteem: het sterftecijfer door longziekten, stofwisselingsstoornissen, spijsverteringsziekten en aandoeningen van het hormoonstelsel daalde wanneer de thymus gezond bleef. Het aantal sterfgevallen door stofwisselingsziekten, zoals diabetes, lag 68% lager bij mensen met een gezonde thymus in vergelijking met mensen bij wie de thymus sterk was achteruitgegaan. Ook het aantal sterfgevallen door spijsverteringsziekten – waaronder aandoeningen aan de lever en alvleesklier – nam af. In plaats van enkel te fungeren als immuunorgaan, gedroeg de thymus zich eerder als een centrale regelaar van gezond ouder worden.

Bovenstaande tekst is afkomstig uit flyer Z126R / De Thymus & een lang leven. De flyer is een onderdeel van het komende abonnement van de flyerserie Hersen- en zenuwgezondheid die loopt vanaf 20 september :

Leer de natuurlijke wegen kennen voor levenslange gezondheid. Eén van de middelen om dat te doen is via het NaturEl-flyerproject. De lopende serie gaat over hersen- en zenuwgezondheid en het afremmen van veroudering.

Ontstekingen basis voor leefstijlziekten

Genezing bij alle levende wezens is een onophoudelijk, biologisch proces dat net zo constant is als de dagelijkse zonsopgang of de draaiing van de aarde om haar as. Dit proces wordt ondersteund door het voldoen aan de basisbehoeften van een gezonde levensstijl, waaronder volwaardige plantaardige voeding, lichaamsbeweging, herstellende slaap, voldoende hydratatie, zonlicht, emotionele steun en stressvermindering. Gezondheid wordt dus werkelijk opgebouwd door een gezonde levensstijl. Gezondheid en ziekte zijn geen dingen of handelswaar, maar eerder toestanden, onder fysiologische controle en homeostase van het lichaam, die het resultaat zijn van dagelijkse keuzes die :

  • ofwel maximaal voorzien in de vereisten voor gezondheid, waardoor het lichaam zichzelf onderhoudt en herstelt – en de weefsels zuiver houdt.
  • ofwel obstakels creëren die leiden tot een gebrek aan welzijn en gemak, oftewel ziekte.

Helaas beschouwt het gangbare medische model van de gezondheidszorg ziekte als iets dat bestreden moet worden met medicijnen en chirurgie wanneer de conditie in een gevorderd stadium is, waarbij de focus ligt op de behandeling van symptomen en de medicamenteuze beheersing van de ziekte in plaats van op het aanpakken van de werkelijke oorzaken van disfunctie.

Terwijl we jaarlijks gigantische sommen uitgeven aan de gezondheidszorg, wordt het grootste deel van dit geld besteed aan aandoeningen (hart- en vaatziekten, diabetes type 2, kanker en obesitas) die het best kunnen worden opgelost door een gezondere levensstijl met volwaardige plantaardige voeding, voldoende beweging en stressvermindering.

Dit heeft geleid tot de “schadehypothese”, die suggereert dat de kwaliteit en de mate van gezondheid en veroudering een direct gevolg zijn van de schade en toxiciteit die de dagelijkse keuzes in de loop der tijd veroorzaken. Een fundamentele factor in deze schade is de mate van ontsteking die je creëert en in stand houdt.

Het is belangrijk te beseffen dat het ontstekingsproces een natuurlijke, gezonde corrigerende activiteit van het immuunsysteem is die een belangrijke rol speelt bij de bescherming tegen en het herstel van letsel en infecties. Wanneer echter irritatie en celbeschadiging constant in stand worden gehouden door voeding en andere leefstijlfactoren, wordt de ontsteking chronisch en zal deze na verloop van tijd meer schade veroorzaken. Er wordt gesuggereerd dat chronische ontsteking een kenmerk is van alle chronische ziekten en biologische veroudering. (1)

Er zijn verschillende leefstijlfactoren die bijdragen aan chronische, aanhoudende ontsteking. Hoewel overmatige stress en slaapgebrek hormonale veranderingen teweegbrengen die schadelijke ontstekingen bevorderen, zijn slechte voedingskeuzes mogelijk de belangrijkste factor. Het typische dieet van veel westerse mensen bestaat voor 50-60% uit bewerkte/ultrabewerkte voedingsmiddelen, voor 30-40% uit gekookte/bewerkte dierlijke producten en voor minder dan 5% uit groenten en fruit. Deze voedingsmiddelen bevatten een overmaat aan aminozuren, zout, verzadigde en transvetzuren en geraffineerde suiker, die een hyperverzurend effect in het lichaam hebben en metabole acidose, chronische irritatie en uiteindelijk chronische ontsteking bevorderen.

Een routinematig voedingspatroon gebaseerd op een overvloed van verse vruchten en groenten, met toevoeging van volkoren granen en peulvruchten, met een kleine toevoeging van zaden en noten (walnoten, lijnzaad, chiazaad en hennepzaad), is meer alkaliserend en ontstekingsremmend en is rijk aan ontstekingsremmende essentiële vetzuren die ook irritatie en ontsteking aanzienlijk verminderen. Het typische dierlijke/bewerkte, vetrijke en vezelarme dieet verstoort bovendien de darmflora en bevordert organismen die de ontsteking en schade aan de darmen aanzienlijk verergeren, waardoor het immuunsysteem wordt aangetast en een verscheidenheid aan toxische en auto-immuunziekten ontstaat.(2)

De chronische ontsteking die gepaard gaat met het routinematig en consistent eten van het typische dieet kan cellen en organen in het hele lichaam beschadigen, waaronder de endotheelcellen die de bloedvaten in het hart, de hersenen en andere vitale organen bekleden. Het immuunsysteem zal de ontstoken bloedvaten aanvallen met witte bloedcellen, macrofagen genaamd, die LDL-cholesterol in het beschadigde gebied opnemen om vette schuimcellen te produceren die de bloedvaten vernauwen en de bloedstroom blokkeren.

Bovendien kunnen beschadigde endotheelcellen die de bloedvaten bekleden het aminozuur L-arginine niet effectief omzetten in stikstofmonoxide, dat bloedvaten verwijdt en zo de bloedtoevoer naar organen en weefsels verbetert. Deze blokkade beperkt de bloedtoevoer en de beschikbare zuurstof, wat leidt tot functieverlies en uiteindelijk de dood van cellen. Dit draagt ​​bij aan hart- en vaatziekten, hersenaandoeningen, erectiestoornissen en een breed scala aan ziekten en disfuncties, waar dit proces zich ook voordoet. We kunnen daarom stellen dat chronische ontsteking onderdeel is van een proces dat irritatie, ontsteking, blokkade van de bloed- en zuurstofvoorziening, functieverlies en de dood van cellen en organen omvat, en dat fundamenteel is voor alle ziekten.

Een gevarieerd, plantaardig voedingspatroon met een groot aandeel van verse en rauwe vruchten en groenten biedt de krachtigste troeven om het ontstekingsproces te reguleren en te beheersen, en geeft de beste kans om gevaarlijke chronische ontstekingen, pijn en ziekten in uw leven te voorkomen en te verminderen.

Referenties

  1. Franceschi C et al. Inflammaging and ‘Garb-aging’. Trends in Endocrinology and Metabolism, March, 2017;28(3):199-212.
  2. Tomova A, et al. The effects of vegetarian and vegan diets on gut microbiota. Frontiers in Nutrition, April, 2019 Vol 6 article 47.