Omdat er zoveel vragen kwamen over de glycemische index, citeer ik hier uit ons Magazine “Vraag&Antwoord” (Module Q) enkele korte fragmenten ten. Deze kwamen na de vraag : We kregen ooit veel vragen over fruit. Gaande van : “Is fruit eten verkeerd ?” tot “Is fruit wel in staat om je goed te voeden?” Laten we enkele van die vragen eens nauwkeurig onderzoeken.
“Ik hoop dat we het gebruik van fruit als voeding leren waarderen. Er is geen reden tot angst, als men fruit eet met verstand en voldoende mineraalrijke groene voeding gebruikt. Op de poster van de Boutenko-familie zie ik heel duidelijk hoe het primitieve dieet veel groener was. Ik weet zeker dat dat het verschil kan maken. Fruit is het nobelste voedsel, dat zeer dicht bij de behoefte en de benutbaarheid ervan van het lichaam zit.
“Anderzijds begrijp ik ook dat sommige mensen naast het eten van fruit ook behoefte hebben aan trager opgenomen suikers uit zetmeelbronnen als aardappels, wortelgewassen, volkorenbrood of Essenenbrood… Het is geen mislukking van het levend-voedselprogramma, als iemand voor 70 of 80 % rauw eet en een aanvulling gebruikt van 20 % gestoomde groenten, granen en peulvruchten.
Een ander aspect dat vaak ter discussie komt, is de “glycemische index”. Waarover gaat het ?
“De glycemische index of GI is een maat voor het effect van koolhydraten op de bloedsuikerspiegel. Koolhydraten die snel worden afgebroken tijdens de spijsvertering en hun suikers snel afgeven in de bloedbaan hebben volgens deze definitie een hoge glycemische index, terwijl koolhydraten die langzaam afbreken en hun glucose geleidelijk aan het bloed afgeven een lage glycemische index hebben. De literatuur vermeldt : “Er zijn aanwijzingen dat voeding met een lage glycemische index mogelijk gezondheidsvoordelen opleveren.”
Wat is het resultaat van het invoeren van de glycemische index ?
O.a. dat mensen de gezondste voedingsmiddelen gingen verdenken. Koolhydraten waren ineens verdacht en moesten vermeden worden. Fruit ging op het verdomlijstje. Een nieuw hoofdstuk werd ingeluid voor het oude spook dat weer de kop opstak, het eiwitrijk dieet. Tenslotte heb je geen keuze. Als je geen of weinig koolhydraten wil eten, blijven alleen nog eiwitten en vetten over. Dat is het low-carb-dieet in de praktijk. OK er zijn snelle en er zijn traag opneembare suikers… Ineens werden die complexe zetmelen in eer hersteld en hoe complexer (en hoe moeilijker en trager afbreekbaar), hoe beter.
Daar sta je dan met je fruit: de perfecte voedingsbron, die nauwelijks omzetting behoeft, afgekeurd, want te hoog op de glycemische index.
Verrast ? Watermeloen is trouwens één van de koplopers op deze glycemische index. Met zijn waarde 72, gaat hij alle andere fruitsoorten,en zelfs tafelsuiker met waarde 58, snel voorbij.
Laat me eerlijk zeggen dat ik veertig jaar geleden helemaal geen fruit kon eten, en dat ik na het eten van fruit helemaal plat lag. Ik kan bevestigen, dat ik na het eten van watermeloen van de kaart was. Later kon ik een stuk watermeloen eten, maar watermeloensap drinken bleef een probleem, in grote hoeveelheden. En dat is toch de bedoeling, als je er een maaltijd wil van maken? Op basis van die ervaring, en met in het achterhoofd te weten dat we te maken hebben met een fenomenale stijging van het aantal diabetici – geregistreerde, maar nog veel meer pre-diabetici, die reeds reageren op inbreng van veel (fruit)suikers – kan je natuurlijk de koolhydraten en het fruit, inclusief watermeloen, gaan omzeilen, maar het zal geen oplossing bieden. Integendeel, dit is een nieuw probleem creëren dat de genadeslag geeft aan de pancreas. De overbelasting van dit orgaan, is niet alleen het gevolg van de (industrie)suikers, maar van de som van alle geconcentreerde voedingsmiddelen, inclusief eiwitten en vetten. Eiwitrijke diëten zijn niet zonder gevaar, zelfs al kunnen ze resultaten geven voor mensen die willen afslanken… Ze zijn extreem verzurend en hun consequenties zijn niet te overzien op lange termijn.
Dus gingen mensen watermeloen vermijden, en omdat ze het fruit eten niet helemaal wilden stopzetten, aten ze nog wat fruitsoorten met een beperkt suikergehalte, zoals zure groene appels en pompelmoes. En dat is eigenlijk een vergissing. In feite ga je afstand nemen van één van de beste fruitsoorten van de wereld, alleen maar omdat je verblind wordt door cijfers? En wat willen die cijfers zeggen? Wat heeft men gemeten? En welke expert had het voor het zeggen, toen die waarden werden bepaald en de betekenis die eraan werd gegeven? Deze hype zal voorbij gaan en de waarde van fruit zal opnieuw ontdekt worden….Misschien dat men dan zal vaststellen, dat juist een hoge glycemische index een waardevol gegeven is, als indicator voor de hoge opneembaarheid en lage verteringsarbeid?
Maar we moeten weten waarover we spreken… Als we geen onderscheid maken tussen een pak industriesuiker en de natuurlijke fruitsuikers, die deel uitmaken van een compleet en volwaardig voedingsmiddel, zitten we ver van de realiteit.–Dit is een klein fragment van het artikel in Vraag&Antwoord 1. Dit en 100-en andere thema'(s vind je in de 4 nummers en in Module Q. Het was bedoeld als een mini-cursus die de relatie voeding-Gezondheid benadert vanuit de vragen die mensen stellen.