Mucus en Ontsteking

Een van de vragen is hoe je van vervelend keelslijm af kunt komen. Wat veel mensen niet weten, is dat slijm en ontsteking hand in hand gaan, als twee erwten in een peul. Je kunt het ene niet hebben zonder het andere.

Slijm wordt in het lichaam geproduceerd als afweer tegen gifstoffen, virussen, bacteriën, gisten, schimmels en parasieten. Het wordt geproduceerd in een dringende behoefte om de cellen van de ademhalings-, gastro-intestinale, urogenitale, visuele en auditieve systemen op te vangen en te beschermen.

Wanneer de slijmproductie chronisch wordt en langer aanhoudt dan bv een verkoudheid of griep te boven komen, dan vertelt je lichaam je dat het extra hulp nodig heeft.

Wanneer slijm een slechte zaak wordt

Niet al het slijm is slecht. In feite wordt slijm van nature door het lichaam geproduceerd om de delicate bekleding van ons interne systeem, zoals de neusholte en luchtwegen; maag en darm te beschermen. Wanneer lucht door de luchtpijpen stroomt, voorkomt het slijm dat ze uitdrogen (evenzo bevochtigt de sereuze vloeistof waarmee slijm wordt gemengd ook de lucht zelf voordat deze de longen binnendringt).

Slijm helpt voorkomen dat vuil de longen binnendringt. Vreemde deeltjes die we per ongeluk inademen (van een omgeving of in de buurt van schadelijke chemicaliën zoals geurstoffen) blijven aan het slijm kleven en dan slik je het door, zodat het niet in de longen terechtkomt. Wanneer slijmcellen chronisch geïrriteerd raken, beginnen ze te veel slijm te produceren. Stel dat u de hele dag als laboratorium-technicus werkt en dat u op een dag wordt blootgesteld aan honderden verschillende chemicaliën. Je lichaam zal constant slijm afscheiden om zich te beschermen tegen gevaren (chemische indringers). Overmatig slijm verstopt het lichaam en presenteert zich als wisselende gezondheidsproblemen in het lichaam.

Slijm en ontsteking

Wanneer virussen, gifstoffen, bacteriën, gisten, schimmels, parasieten en onverteerde voedseldeeltjes het lichaam binnenkomen, geeft het lichaam zijn natuurlijke ontstekingsmediatoren vrij, zoals histamine. Wanneer histamine vrijkomt, zorgen ontstekingsmediatoren ervoor dat de bloedvaten verwijden en lekken, en dat de slijmklieren vocht afscheiden.

Terwijl onder normale immuunomstandigheden (zoals verkouden worden), heilzaam slijm wordt geproduceerd om ziekteverwekkers te vangen en uit het lichaam te voeren. Dit is niet het geval als we constant slijm produceren. Wanneer ons slijm chronisch wordt, is het immuunsysteem constant in aanvals-modus.

Als gevolg hiervan gaat het immuunsysteem in overdrive en mobiliseren de witte bloedcellen en cytokines zich om je te beschermen. Wanneer irriterende stoffen zoals eieren, zuivel, gluten, bewerkte voedingsmiddelen, geraffineerd meel, of chemicaliën in alledaagse producten worden gepresenteerd (die leiden tot onverteerde deeltjes in het spijsverteringskanaal, schimmelgroei in het lichaam, overbelasting van gifstoffen, enz.), dan krijg je chronische ontstekingen.

Wanneer ons lichaam chronisch ontstoken raakt, scheiden de slijmvliezen meer slijm af om de membranen te beschermen. Daarom, hoe minder ontstoken je bent en hoe minder virussen, gifstoffen, bacteriën, gisten, schimmels, parasieten en onverteerde voedseldeeltjes je in je lichaam hebt, hoe minder slijm je zult produceren.

Als we constant overmatig slijm produceren (zoals neusdrup na het eten, een constante loopneus, aanhoudend slijm uit de neus of ogen, slijmophoping achter in de keel of cystische witte acne), moeten we nadenken over wat we eten, drinken, dat deze reactie kan veroorzaken.

Hoe overtollige slijmproductie stoppen

Afgezien van het verminderen van ontstekingen in het lichaam, zijn er veel dingen die we moeten doen om chronisch, overtollig slijm te produceren. In onze volgende samenkomst hoor je enkele belangrijke stappen uiteengezet die je kunt nemen om de hoeveelheid slijm die het lichaam verstopt, te verminderen. Dat is het verschil tussen gezond en ziek.

Ziekte zou je kunnen definiëren als “verzuurd, verslijmd, verstopt, verzadigd aan toxines…” terwijl je lichaam altijd probeert de belastende factoren uit te drijven. Het zijn niet de gevolgen die moeten worden aangepakt, maar de oorzaken. Gezondheid is de wijsheid om “binnen de grenzen van het leven te blijven.” En die grens kan voor iedereen anders zijn.

We nemen de gezondheidslessen van professor Arnold Ehret als basis om te begrijpen wat voeding kan doen voor zieken en gezonden.

Leer de natuurlijke wegen kennen voor levenslange gezondheid. Eén van de middelen om dat te doen is via het NaturEl-flyerproject. De lopende serie gaat over hersen- en zenuwgezondheid en het afremmen van veroudering.

Zomerse uitdaging

Velen willen wel – maar willen toch niet / of niet meer, of niet genoeg.

De eerste persoon die hen erop aanspreekt doet hen al terugdeinzen. 

Een schuine opmerking van een partner of vriend(in) brengt hen aan het wankelen.  Maar eigenlijk zouden ze het willen – als ze hun hart volgen, als ze hun lichaam volgen, als ze dat deel van hun smaak of gevoel volgen dat nog een beetje gevoelig is voor de natuur. 

Maar het was te moeilijk.
Moeilijk? Waar? Wanneer? Hoe? Het is nooit gemakkelijker dan in de zomer. 

En de zomer is nog niet voorbij. De zachte temperaturen, het buitenleven, verademen. 

Doe je lichaam een plezier, zonder dat het ten koste gaat van het zomergevoel.

Geen dieet, geen detoxkuur – de zomer is bij uitstek de tijd waarin (leren) gezond eten de minste moeite kost.

De flyerserie Ken je Voeding van NaturEl schrijft niet voor wat je moet laten staan. Je leert de plus- en minpunten van voeding kennen,  je wordt rondgeleid in ieder onderdeel en je kunt zelf ontdekken wat voor jou werkt.

De wens om je goed te voelen

Je lichter voelen, een vlotte spijsvertering, ’s ochtends energie hebben en verlost zijn van dat zware gevoel in je hoofd na het eten. In de zomer komt dat verlangen vanzelf naar boven.

Ontspannen buiten eten, een ontbijt dat alleen uit meloen bestaat, een drankje met vrienden: dit zijn momenten waar we naar uitkijken.

Die verlangens staan ​​niet haaks op elkaar. Wat ze wel tegenover elkaar plaatst, is een derde stem: de stem die voortdurend aan het rekenen is. De suiker in de meloen, de volgorde waarin je eet, dat extra bolletje bananenijs, de wandeling die je daarna “zou moeten” maken om de calorieën eraf te branden. Je gaat er niet beter door eten; je eet alleen met minder gemoedsrust.

De zomer eindigt daardoor meestal op een van deze twee manieren. Ofwel hield je vast aan een plan – maar controleerde alles zo nauwgezet dat je nergens van genoot – ofwel gaf je het al in de tweede week op, met het voornemen om het in september serieus aan te pakken. Beide scenario’s komen op hetzelfde neer: je hebt de zomer doorgebracht in een innerlijke strijd, zonder dichter bij te komen bij wat je lichaam nodig had.

Je hebt geleerd beslissingen te nemen op basis van externe factoren – cijfers en regels – terwijl je vanbinnen over een verfijnder criterium beschikt.

De zomer is geen obstakel; het is het makkelijkste seizoen van het jaar.

We zien de zomer vaak als een onderbreking die we doorstaan, om je minder zorgen te maken, uit te rusten, energie te herstellen, in de verwachting de draad weer op te pakken zodra het drukke seizoen in de herfst begint. In werkelijkheid is het andersom. Er is geen ander moment in het jaar waarop gezond eten zo weinig moeite kost, en daar zijn enkele heel concrete redenen voor.

Zomerfruit verbergt niets

Een abrikoos, perzik of meloen kun je zo uit de hand eten, zonder enige voorbereiding of vermenging. Hierdoor is de feedback van je zintuigen helder en direct – iets wat in een complex, gemengd gerecht misschien onmogelijk te onderscheiden zou zijn. Het is de beste tijd van het jaar om te leren hoe je die signalen interpreteert. Herbronnen met het beste wat er te eten is.

Je hebt geen zin om te koken.

Het is te warm om je uit te sloven aan het fornuis of van alles voor te bereiden om te bakken of te bereiden in de oven. Daarom is het nu de tijd om uit te proberen hoe gazpacho’s, rauwe soepen, gemengde groentesalades, sauzen, wraps, crackers en rauwe taartjes je bevallen. Er zijn zoveel bereidingen waarvoor je helemaal niet hoeft te koken. En heb je ideeën tekort, dan zijn er de receptenkaarten en de vele publicaties waar rauwe receptjes je stap voor stap begeleiden.

Iets koel, is wat het beste bij je past

Er is nog een criterium: de dichtheid van voedsel. Hoe compacter en zouter het voedsel, des te meer het je lichaam opwarmt; hoe meer water het bevat en hoe minder zout, des te meer het je lichaam afkoelt. Als je trek hebt in komkommer, tomaat en watermeloen, is dat geen bevlieging, maar een natuurlijke aanpassing van je lichaam. Niets verzorgt je waterhuishouding beter dan dat sappige voedsel.

Een maaltijd overslaan vereist geen moed.

De hitte remt de eetlust, het dagritme is minder bepaald, niemand verwacht je om half één en er is geen gezamenlijke lunch waarbij je verantwoording moet afleggen. Je spijsvertering een beetje rust gunnen – een maaltijd uitstellen of schrappen – wordt zo een heel normale variatie in je dagelijkse ritme.

Eén keer per jaar wijzen waar je trek in hebt en waar je je goed bij voelt, dezelfde kant op.

Natuurlijk moet je die richting wel weten te plaatsen. Je hebt dit vermogen waarschijnlijk tijdens de voorbije hete dagen onbewust al gebruikt, zonder erbij stil te staan.

Je reuk- en smaak zijn niet geëvolueerd voor je genot. Ze zijn gevormd door duizenden jaren van contact met onbewerkte voedingsmiddelen; hun primaire functie is niet genot, maar beoordeling. Een coach noemde dit ‘sensorisch eten’, waarbij niet wordt uitgegaan van specifieke systemen: reuk, smaak en spijsvertering.

De zomer biedt je de kans om het zelf te ervaren, hier en nu, met wat je al in huis hebt… tenminste als je erin slaagde de gewoonten te doorbreken en niet leed aan een fruitfobie…

Leer de natuurlijke wegen kennen voor levenslange gezondheid. Eén van de middelen om dat te doen is via het NaturEl-flyerproject : dagelijks één digitale flyer per email in abonnementsformule die op 20 september van start gaat. De komende serie gaat over hersen- en zenuwgezondheid en het afremmen van veroudering: samen + 150 flyers over alles wat u nu moet weten en doen voor maximale bescherming. Nu inschrijven voor de nieuwe flyerserie (tot 20 september : 25 euro op de NaturEl-rekening: IBAN: BE43 9733 7932 4901)

De flyers zijn in voorbereiding. Deze week voegden we zelfs een flyer toe over een “fruit-attack” en wat de reden daarvoor kan zijn… In deze serie spitten we alles uit tot op de bodem! Hopelijk wil je geen flyer missen…

Als de thymus krimpt

Al in 1949 schreef Dr N.W. Walker in Become Younger (“Nooit te oud om Jonger te worden”) over verschillende klieren in het lichaam en de rol die ze spelen in het verouderingsproces:

“De thymusklier is een weinig bekende klier waarvan de functie in de loop van het leven verschillende keren verandert. In de tijd dat we een baby zijn tot op de leeftijd van ongeveer 18 maanden breekt het de caseïne en andere elementen in de moedermelk af, om het voor het lichaam mogelijk te maken dat de melk gebruikt kan worden. Na ongeveer 18 maanden ondergaat het functionele veranderingen. Tot in de puberteit en het begin van de adolescentie is de thymusklier betrokken in de ontwikkeling van de geslachtsklieren. Met de komst van de adolescentie wordt het een belangrijke factor in het hoger en uitgebreid bereik van individuele karaktereigenschappen en emoties. Als de activiteit van de thymus in de ontwikkeling van de geslachtsklieren niet afgenomen is tegen het einde van de adolescentie, zal de persoon blijven doorgroeien tot hij groter is dan de gemiddelde doorsneelengte. Van de andere kant is het zo, dat als de geslachtsklieren zich te vlug ontwikkelen, en de thymus zich te snel moet waarmaken in zijn volgende activiteit, de persoon in kwestie staakt in de groei, en beneden de gemiddelde lengte blijft. Tegen de komst van de adolescentie functioneert de thymus als een evenwichtsorgaan. Het wordt dan gecontroleerd door de wil, en de wensen van het individu, tot de volwassenheid is bereikt. Deze periode is de meest kritische in ieders leven. Het is de fundering waarop de toekomstige integriteit en eerlijkheid van het individu is gebaseerd. In deze periode van het leven werkt de thymusklier in nauwe relatie met de pijnappelklier, de spirituele klier. Als er weinig of geen discipline is, dan vinden we de opgroeiende jongelingen afstevenen naar jeugdige delinquenten, en andere vormen van criminaliteit. Opvoedingstehuizen en gevangenissen zijn vol van dergelijke mensen, ofschoon er waarschijnlijk meer mensen in dergelijke inrichtingen zijn die er in feite niet veel te zoeken hebben. Om het karakter te ontwikkelen moet de integriteit en oprechtheid van de toekomstige generaties ouders tot het besef komen dat kinderen van iedere leeftijd begrip en affectie nodig hebben, en dit net zo goed als de juiste soort voeding. De ontwikkeling van de twee belangrijke voor het karakter bepalende klieren, de thymus en Pijnappelklier, rust in de handen van de ouders. Als kinderen en adolescenten opgroeien naar eerbare en betrouwbare burgers, zelfs als deze geen enkele leiding in het leven gehad hebben, hebben ze dat kunnen bereiken ondanks het ontbreken van discipline en leiding en als gevolg van een inwendige hogere intelligentie, die hoger is dan die van hun ouders. 

Als we JONGER WILLEN WORDEN, moeten we onze nakomelingen de kans geven om de simpele leefregels te leren die hun leren JONG TE BLIJVEN.“

Vandaag, meer dan 75 jaar later, lees ik : De thymus voorspelt hoe je veroudert

Een studie gepubliceerd in *Nature* analyseerde CT-scans van 25.031 volwassenen uit de *National Lung Screening Trial* en 2.581 deelnemers aan de *Framingham Heart Study*. Het doel was vaststellen in welke mate de gezondheid van de thymus van invloed is op het risico op ziekten op de lange termijn en op de levensduur.

Wetenschappers ontwikkelden een AI-systeem dat de thymus analyseerde op basis van standaard thoraxfoto’s en mensen indeelde in categorieën van lage, gemiddelde of hoge thymusgezondheid. In plaats van ervan uit te gaan dat de thymus na de kindertijd nutteloos wordt, onderzochten wetenschappers of het behoud van dit immuunorgaan tot in de volwassenheid invloed heeft op het verouderingsproces.

• Volwassenen met gezonder thymusweefsel leefden aanzienlijk langer — De verschillen waren enorm. Deelnemers met een gezonde thymus hadden over een periode van 12 jaar een sterftecijfer van 13,4%, vergeleken met 25,5% bij mensen met een ongezonde thymus. Mensen met een betere thymusfunctie hadden de helft minder kans om tijdens de onderzoeksperiode te overlijden. Ook na correctie voor factoren als roken, leeftijd, geslacht en chronische ziekten bleef dit verband sterk.

• Het risico op kanker daalde sterk bij een gezonde thymus — Onderzoekers ontdekten dat volwassenen met gezonder thymusweefsel 36% minder kans hadden op het ontwikkelen van longkanker dan mensen met een ongezonde thymus. Ook het sterftecijfer door longkanker daalde drastisch. Deelnemers met een gezonde thymus liepen bijna de helft minder risico om aan longkanker te overlijden dan de groep met een ongezonde thymus.

• Hart- en vaatziekten vertoonden hetzelfde patroon — Volwassenen met een gezonde thymus hadden een sterftecijfer door hart- en vaatziekten van 2,9%, vergeleken met 7,5% bij mensen met een slechte thymusfunctie. In de *Framingham Heart Study* was het verschil nog opvallender: deelnemers met gezonder thymusweefsel hadden een tot 92% lager risico op overlijden door hart- en vaatziekten.

• Onderzoekers stelden ook vast dat er minder nieuwe hartgerelateerde aandoeningen optraden, zoals hartfalen, hartaanval en cerebrale embolieën (verstopte bloedvaten in de hersenen).

• De thymus bleek invloed te hebben op het hele lichaam, en niet alleen op het immuunsysteem: het sterftecijfer door longziekten, stofwisselingsstoornissen, spijsverteringsziekten en aandoeningen van het hormoonstelsel daalde wanneer de thymus gezond bleef. Het aantal sterfgevallen door stofwisselingsziekten, zoals diabetes, lag 68% lager bij mensen met een gezonde thymus in vergelijking met mensen bij wie de thymus sterk was achteruitgegaan. Ook het aantal sterfgevallen door spijsverteringsziekten – waaronder aandoeningen aan de lever en alvleesklier – nam af. In plaats van enkel te fungeren als immuunorgaan, gedroeg de thymus zich eerder als een centrale regelaar van gezond ouder worden.

Bovenstaande tekst is afkomstig uit flyer Z126R / De Thymus & een lang leven. De flyer is een onderdeel van het komende abonnement van de flyerserie Hersen- en zenuwgezondheid die loopt vanaf 20 september :

Leer de natuurlijke wegen kennen voor levenslange gezondheid. Eén van de middelen om dat te doen is via het NaturEl-flyerproject. De lopende serie gaat over hersen- en zenuwgezondheid en het afremmen van veroudering.

Leer de les

„Veel meer dan aan behandeling, hebben we nood aan opleiding !” Natuurlijke Gezondheid is geen ‘kuur’

door Dr. Herbert Shelton

„Mijn vader kreeg astma toen ik nog een kleine jongen was, waar hij een aantal jaren met tussenpozen last van had. Gedurende deze tijd probeerde hij alle aangeboden astma-kuren die waren voorgeschreven door de artsen die hij raadpleegde, evenals de kuren die door advertenties werden aangeboden en die door vrienden en kennissen werden aanbevolen. Hoewel veel van deze genezingen hem een korte onderbreking van het lijden schonken, gaf geen van hen blijvende verlichting. De kuren moesten keer op keer worden herhaald. Ik kan nog herinneren dat ik hem bezig zag terwijl hij de rook van de brandende bladeren van stramonium (jimson-wiet) inhaleerde (opium of morfine), terwijl de verlichting van het inademen van de dampen van brandend stramonium slechts tijdelijk was. Geen enkel aantal herhalingen van deze praktijk bracht blijvende verlichting. De tijd ging voort, twee wereldoorlogen en een aantal kleinere oorlogen kwamen en gingen voorbij, de aarde is geplunderd door zoekers en onderzoekers in een poging een duurzame remedie voor astma te vinden, maar vandaag, net als toen mijn vader jong was, zijn de “genezers” nog steeds tevreden om voorbijgaande verzachting te bieden aan de astmalijder. Er waren de adrenaline- en antihistaminica-tijdperken, gevolgd door de mode voor desensibilisatie, door injecties van antigenen. Net als bij verkoudheid is er geen remedie bekend voor astma. Gedurende de 80 jaar die zijn verstreken sinds mijn vader astma ontwikkelde, hebben letterlijk duizenden astmalijders hun gezondheid herwonnen en daarna behouden door het eenvoudige levensplan gedefinieerd door Natuurlijke Hygiëne. Geen medicijnen met hun onvermijdelijke nasleep van bijwerkingen en iatrogene ziekten, maar vertrouwen op de normale dingen van het leven, bouwt een uitstekende en blijvende gezondheid op. De eerste vereiste voor het herstel van de gezondheid is het wegnemen van de oorzaken van aantasting van de gezondheid.

De “oorzaak” is meervoudig en nooit enkelvoudig. Logischerwijs hebben we het recht om in de constellatie van oorzakelijke factoren elke handeling, gewoonte, toegeeflijkheid, omstandigheid en materiaal op te nemen die op afstand of onmiddellijk de structurele integriteit aantast of de functionele kracht van het organisme of een van zijn delen verlaagt.

Het verminderde vermogen om te functioneren, veroorzaakt door het geheel van nadelige invloeden, houdt de secretie en uitscheiding tegen, waardoor een toxische toestand ontstaat waaruit de ziekten ontstaan waaraan het individu vatbaar is. Een ziekte, zoals astma bijvoorbeeld, proberen te verhelpen zonder de oorzaak weg te nemen, is als proberen een dronken man nuchter te maken terwijl hij blijft drinken.

De tweede vereiste voor herstel is een adequate voorziening in de normale behoeften van gezond leven – mentale, fysieke en fysiologische rust, voldoende maar niet overbodig goed voedsel, frisse lucht, zonneschijn, warmte en reinheid – mits deze binnen de verminderde capaciteit van het aangedane organisme liggen om er constructief gebruik van te maken. In plaats van alle – zelfs natuurlijke – remedies die bekend zijn te gebruiken in een vergeefse poging om ziekten te genezen, gebruikt Natuurlijke Hygiëne de normale pijlers van het leven om een goede gezondheid op te bouwen en te behouden.

Er zijn fundamentele voorwaarden die eigen zijn aan het mentale en fysieke welzijn van de mens, en we moeten begrijpen, zowel vanuit de wetenschap als vanuit de individuele ervaring, dat de gezondheid wordt behouden of verloren in verhouding naarmate deze fundamentele voorwaarden worden verschaft of geweigerd.

Dit is een van de eerste belangrijke waarheden met betrekking tot onze fysieke organisatie die we moeten leren als we gezondheid willen hebben op iets meer dan de lukrake basis die algemeen wordt aanvaard. Wanneer we hetzij door onwetendheid of ondanks kennis, bepaalde organische wetten overtreden, moeten we onvermijdelijk de gevolgen van elke overtreding ondergaan. “Gezondheid door gezond leven” wordt het parool van Natuurlijke Hygiëne. Onderwijs in plaats van behandeling is de grote behoefte. / Herbert M. Shelton (uit The Hygienic Review)

Het is natuurlijk zo onbegrijpelijk voor de massa die verblind is door het leger van medisch geschoolden die zoveel jaren studie hebben gemaakt van ziekten. Als er iets zou zijn dat kan helpen, zouden zij dit toch moeten weten? En als zij het niet weten, hoe kan dan een leek zonder medische studie zomaar naar voor treden met een alternatief? De waarheid is dat het medisch instituut het niet wil weten. De oplossingen van de Natuurlijke Hygiëne zijn voor hen niet aantrekkelijk en kunnen niet worden gepatenteerd of geëxploiteerd. Er kunnen geen dure industrieën op ontstaan die zich verrijken op de rug van zieken. De bestaande infrastructuur en de diverse disciplines zouden op staande voet overbodig worden, de farmaceutische industrie zou ineenstorten, de mensen zouden zelfstandigheid verwerven in gezondheidszaken… Om dat te voorkomen gebruiken ze verschillende technieken, w.o. het monopoliseren van de medische zorg, het discrediteren van natuurlijke therapie, het scheppen van angst en onzekerheid, het gebruik van de media en de financiering ervan, het verspreiden van diverse geruchten over alternatieven…

Leer de natuurlijke wegen kennen voor levenslange gezondheid. Eén van de middelen om dat te doen is via het NaturEl-flyerproject : dagelijks één digitale flyer per email in een abonnementsformule. De lopende serie gaat over hersen- en zenuwgezondheid en het afremmen van veroudering.

Guldenroede

Solidago virgaurea – ook Europese guldenroede genoemd – is waarschijnlijk het best bestudeerde kruid wat betreft de voordelen voor de gezondheid. Guldenroede groeit in Europa, Azië en Noord- en Zuid-Amerika. Hij gedijt goed in bermen en velden en wordt vaak als onkruid beschouwd. De gele bloemen van de plant bloeien nu, in de zomer en vroege herfst. Hij kruisbestuift gemakkelijk met andere planten, zodat er meer dan 100 verschillende soorten guldenroede bestaan. Veel van deze soorten hebben vergelijkbare eigenschappen. Guldenroede levert veel heilzame plantenbestanddelen, waaronder saponinen en flavonoïde antioxidanten als quercetine en kaempferol. Saponinen zijn plantaardige verbindingen die in verband worden gebracht met vele gezondheidsvoordelen. Ze kunnen met name effectief zijn in het remmen van de groei van schadelijke bacteriën en gisten zoals Candida albicans. Candida albicans is een schimmel die vaginale schimmelinfecties kan veroorzaken, evenals infecties in andere delen van het lichaam.

De flavonoïde antioxidanten quercetine en kaempferol in guldenroede helpen de cellen te beschermen tegen schade veroorzaakt door onstabiele vrije radicalen. Schade door vrije radicalen speelt een rol bij veel chronische aandoeningen, waaronder hart- en vaatziekten en kanker. 

De antioxidantwerking van guldenroede is groter dan die van groene thee en vitamine C.

Guldenroedebloemen zorgen voor een verfrissende mix van ruigheid en gele pracht. Naast de zonneschijn die ze aan het landschap verlenen, trekken de bloemen van de guldenroede bestuivers en nuttige insecten aan, waaronder monarchvlinders, bidsprinkhanen en lieveheersbeestjes. Medicinaal gezien zijn de wilgachtige bladeren en bloemen van guldenroede een essentiële traditionele remedie voor de ademhalings-, spijsverterings- en urinewegen.

Guldenroede is een van de favoriete kruiden voor de behandeling van urineweginfecties, verstopte sinussen, een opgeblazen gevoel en indigestie. Combineer het met andere kruiden in thee en tincturen vanwege de effectiviteit, aangename smaak en aroma.

Meestal hebben tuinders niet zo’n goede band met dit ‘onkruid’. Ondertussen werd guldenroede in Europa verwelkomd in de tuin en wordt hij al meer dan drie eeuwen op grote schaal geplant voor gebruik als kruid.
Oogst nu de planten met gezond uitziende bladeren (niet aangetast door meeldauw of andere ziekten) wanneer ze net beginnen te bloeien. Door aan het begin van de bloei te oogsten, zorg je ervoor dat je bloemen hun gele tint behouden. Als je de planten in volle bloei oogst, zullen de bloemen tijdens het drogen uitgroeien tot pluizige zaadhoofdjes, en zul je achterblijven met doffe planten. Hang de planten op om te drogen en verwijder de bladeren en bloemen van de stengel als ze knapperig zijn.

Guldenroede was ooit één van de basiskruiden in ons Huiskruidenmengsel. Het kon worden gebruikt om te ontzuren, als reinigingsthee, om het transpireren op te wekken, bij verkoudheid of bij reumatische aandoeningen.