Ondertussen zijn we ver gevorderd met de “natuurlijke voedingsaanvullingen” en beginnen we achtereenvolgens de vitamines en later de mineralen te bestuderen. Een studie over voedingssupplementen leert dat “meer” niet altijd “beter” is, en dat blijkt zeker het geval te zijn voor calcium.
Waarom de meeste aanbevelingen voor calciumsupplementen een omgekeerd effect hebben
Een alarmerende nieuwe meta-analyse, gepubliceerd in het tijdschrift Nutrients onder de titel “Cardiovascular Effects of Calcium Supplements”, brengt de ernstige, maar grotendeels onderschatte gezondheidsrisico’s van calciumsupplementen aan het licht. De conclusie is dat ze het risico op een hartaanval met 27%-31% en het risico op een beroerte met 12%-20% verhogen.
De studie baseerde haar bevindingen op gerandomiseerde, placebo-gecontroleerde onderzoeken en vond geen vermindering van de waargenomen bijwerkingen bij gelijktijdige toediening van vitamine D. De studie merkte op dat het verhoogde cardiovasculaire risico in verband met calciumsupplementen consistent is met eerdere epidemiologische observaties dat hogere calciumconcentraties in het bloed verband houden met hart- en vaatziekten in normale populaties. Ze postuleerden dat “er verschillende mogelijke pathofysiologische mechanismen zijn voor deze effecten, waaronder effecten op vasculaire verkalking, vasculaire cellen, bloedstolling en calciumgevoelige receptoren.” Ze concludeerden dat “de risico’s van calciumsupplementen die geen betrekking hebben op het skelet, zwaarder lijken te wegen dan de voordelen voor het skelet.”
Het volledige onderzoek is te bekijken op PubMed Central: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3738985/
In verschillende flyers over supplementen hebben we de cardiotoxiciteit van calciumsupplementen op basis van kalksteen, beendermeel of oesterschelpen, die de reguliere markt domineren, en ook de fataal gebrekkige richtlijnen voor botmineraaldichtheid die halverwege de jaren negentig door de Wereldgezondheidsorganisatie zijn opgesteld, doorgelicht. In wezen herclassificeerden we veroudering als een ziekte door de botten van een jonge volwassene (25 jaar) met maximale botmassa als de norm voor oudere vrouwen van alle leeftijden te gebruiken (T-score). Als gevolg van deze richtlijnen kregen miljoenen asymptomatische vrouwen plotseling te horen dat ze een nieuwe ‘botziekte’ hadden, namelijk osteoporose, en miljoenen anderen kregen te horen dat ze ‘pre-osteoporose’ of ‘osteopenie’ hadden, een volstrekt onzinnige ziekteclassificatie, willekeurig bedacht en zonder enige basis in biologische of fysiologische feiten.
Deze review illustreert eens te meer de noodzaak van een paradigmaverschuiving in de manier waarop we gezondheidsproblemen bij vrouwen begrijpen en in context plaatsen. Ten eerste moeten we begrijpen dat osteoporose, in de praktijk van ‘zwakke’ en ‘fractuurgevoelige’ botten, niet wordt veroorzaakt door een tekort aan megadoses calcium afkomstig uit kalksteen. Evenmin wordt het veroorzaakt door een tekort aan calciumrijke melk, zoals de zuivelindustrie het publiek al die tijd heeft willen doen geloven.
Hoewel men de botdichtheid zeker kan verhogen door middel van supplementen, de overmatige consumptie van calciumrijke zuivelproducten, of erger nog, chemische ’therapieën’ zoals bisfosfonaten, kunnen de resulterende ‘verbeteringen’ in botdichtheid ten koste gaan van de botkwaliteit en de kwaliteit en levensduur van de patiënt in het algemeen.
Het is van groot belang om op te merken dat er nu onderzoek bestaat dat aantoont dat calciumsupplementen het risico op heupfracturen juist kunnen verhogen.
Bovendien sterven vrouwen in westerse landen voornamelijk aan hart- en vaatziekten, met kanker als goede tweede, en niet aan complicaties als gevolg van een botbreuk. Aangezien calciumsupplementen de belangrijkste doodsoorzaak bij vrouwen verhogen, vormen ze een ernstig, vermijdbaar gezondheidsrisico, waardoor elke rechtvaardiging voor de promotie ervan ter verbetering van de algehele gezondheid van vrouwen volledig vervalt.
