Pompoenpitten

De drie belangrijkste zaden die ik wil adviseren zijn pompoen, sesam en lijnzaad. Voeg daar eventueel ook zonnebloempitten aan toe en je hebt de creme van de zaden. Dit is eiwitrijk voedsel, met meer eiwitten dan granen. Pompoenpitten bevatten bijvoorbeeld tot 30 procent eiwit. Deze zaden bevatten veel vitamine E en zijn ook een goede bron van vet, met meer dan de helft van het gewicht. Gelukkig zijn de meeste (meer dan 80 procent) daarvan meervoudig onverzadigde vetten, essentiële vetzuren en in olie oplosbare vitamines A, D en E. Zaden kunnen nogal veel calorieën bevatten,en zijn volwaardig voedsel. Er zijn enkele B-vitamines in zaden, die variëren afhankelijk van het zaad. Ze zijn rijk aan mineralen; ijzer en zink zijn er in overvloed. De hoeveelheid magnesium is goed, vooral in pompoenpitten. De meeste zaden zijn een geweldige bron van koper. De calcium- en kaliumspiegels zijn ook redelijk goed, en er is heel weinig natrium. Het fosforgehalte is hoog, vooral in vergelijking met calcium, dus teveel zaden kan dit evenwicht verstoren. Jodium is meestal ook aanwezig in de meeste zaden.

Pompoenpitten. Deze zijn vooral bekend om hun zinkconcentratie en hun gebruik bij de behandeling en preventie van prostaatproblemen bij mannen. Pompoenpitten zijn ook gebruikt bij de behandeling van darmwormen. Ze zijn een goede bron van eiwitten en bevatten een goede balans van de aminozuren, hoewel tryptofaan, methionine en cysteïne een iets lagere concentratie hebben dan de andere. Hun vetgehalte, meestal onverzadigd, is meer dan 50 procent.

Pompoenpitten bevatten ook veel ijzer, evenals calcium en fosfor, met wat magnesium en koper; ze bevatten ook vitamine E en essentiële vetzuren. Er is een mix van B-vitamines, waarvan niacine de rijkste is. Pompoenpitten worden bij voorkeur rauw gegeten. Eet ze uit de hand of maal ze in een zadenmix of gemengd met of op ander voedsel. Vermijd geroosterde pitten. Dosering : gebruik tot 30 gram per dag.

Eet meer selderij

Er zijn ondertussen over selderij hele boeken geschreven, en toch moet het af en hoe herhaald worden dat selderij een bijzondere groente is. Uiteraard spreken we liefst over sappige stengels van bleekselderij. Ook groene selderij is waardevol, maar het gebruik ervan is zeker beperkter.

Selderij is een voedzame groente die een aantal gezondheidsvoordelen biedt, ondanks dat ze vrijwel geen calorieën bevat. Eet een stengel als een knapperige snack op zich, voeg fijn gesneden toe aan salades en dipsauzen of gebruik in roerbakgerechten en soepen, rijst, enz. Hier is alvast een samenvatting van enkele van de meest bekende gezondheidsvoordelen.

1. Antioxidant en ontstekingsremmend – Selderij staat bekend om zijn antioxidanten zoals vitamine C, mangaan en bètacaroteen, maar het bevat ook andere ontstekingsremmende fytonutriënten. Deze zijn onderzocht om het risico op oxidatieve schade aan lichaamsvetten te verlagen.

Van selderij-extract is bekend dat ze ontstekingsreacties voorkomen, niet alleen in het spijsverteringskanaal, maar ook in bloedvaten. Flavonoïden zoals luteoline en organische verbindingen zoals cumarine bieden bescherming door ontstekingssignalen naar de hersenen te blokkeren.

2. Reguleert het cholesterolgehalte – Een bekend gezondheidsvoordeel van selderij is het cholesterolverlagende vermogen (als de waarden te hoog zijn). Dit komt door het vezelgehalte in selderij, dat helpt overtollige cholesterolverbindingen uit het spijsverteringskanaal op te nemen en uit het lichaam te verwijderen. De ftaliden in selderij, kunnen de afgifte van galsappen stimuleren die het cholesterolgehalte verlagen en arteriële plaque verminderen.

3. Voorkomt hoge bloeddruk – Extracten van selderijzaad (of gebruik van selderijzaad in kruidenmengsels) bevatten voedingsstoffen die de bloedsomloop stimuleren, ontstekingen verminderen en helpen bij het reguleren van de bloeddruk. Het is bekend dat selderij hierbij kan helpen door als spierverslapper te werken en de stroom van calcium en kalium in en uit cellen te vergemakkelijken. Het helpt de bloedvaten te verwijden en samen te trekken, waardoor de bloedstroom wordt verbeterd en de gezondheid van het hart wordt verbeterd. Pthaliden in selderij zijn behulpzaam bij het verlagen van de niveaus van stresshormonen (cortisol) in het bloed, waardoor de bloedvaten gemakkelijker verwijden, waardoor de bloedsomloop meer ruimte krijgt om te stromen en de bloeddruk te verlagen.

4. Voorkomt zweren – Selderij beschermt de bekleding van het spijsverteringskanaal tegen zweren. Het herstelt het maagslijm dat nodig is om de maag te beschermen tegen het vormen van gaten of kleine openingen in het slijmvlies. Selderij voedt maag, darm en dikke darm vanwege de flavonoïden. Andere chemische bestanddelen in selderij, zoals tannines, alkaloïden en vluchtige oliën, reguleren de hoeveelheid vrijgekomen maagsappen en verbeteren de hoeveelheid geproduceerd beschermend slijm.

5. Voorkomt urineweginfecties – Selderij is goed voor blaas en nieren. Het natuurlijke natriumgehalte in selderij, in evenwicht gehouden door het kaliumgehalte, werkt effectief om overtollig vocht uit het systeem te reguleren en weg te spoelen. Tegelijkertijd helpt het alkalische karakter overmatige zuurgraad in het systeem te voorkomen. Selderij vermindert urinezuur terwijl het de urineproductie bevordert, en is nuttig voor het afweren van bacteriële infecties in het maagdarmkanaal. Het eten van meer selderij kan blaasgerelateerde problemen, nierproblemen, urineweginfecties en cystevorming in de urinewegen helpen voorkomen.

6. Mogelijke kankerpreventie – Selderij bevat een aantal kankerbestrijders zoals flavonoïden, ftaliden en polyacetylenen die kankerverwekkende stoffen ontgiften. Selderij heeft ook coumarines die de prestaties van witte bloedcellen verbeteren en de groei van kanker afweren. Om effectief te zijn, richten de antioxidanten zich op vrije radicalen in het lichaam en doen ze hun effect teniet voordat ze erin slagen schade aan te richten in het lichaam. Samen remmen deze voedingsstoffen de groei van tumorcellen, wat de verspreiding van kanker kan voorkomen. Ten slotte is selderij zeer alkalisch, wat helpt om je lichaam te ontzuren. Kankercellen gedijen niet in een alkalisch systeem!

7. Vermindert stress – Selderij bevat tryptofaan, een aminozuur dat het lichaam helpt serotonine aan te maken, het hormoon dat essentieel is voor het behoud van een positieve stemming en een betere nachtrust. Personen die last hebben van stress, hebben ook te maken met slaapproblemen, moeten proberen meer selderij te eten, vanwege de zenuwkalmerende eigenschappen. Ftaliden in selderij helpen om stresshormonen zoals cortisol en adrenaline te verminderen, terwijl het magnesiumgehalte van selderij kalmeert.

Je ziet, redenen genoeg om selderij te eten. Het is een heerlijke groenten waarmee je prima salades kunt maken, onmisbaar in een rauwe soep en een sappig voorafje voor een groentemaaltijd…

Sap maken van selderij (eventueel gemengd met appel) is nog één van die superremedies!

Papajapitten

In het boekje “Superfoods in je dagelijks leven , waarom God geen fastfood eet ”  van Thorsten Weiss  en Jenny Bos staat dat je de papajapitten ook kan eten nl. door ze te drogen en vervolgens ze door een pepermolen te malen en over je eten te strooien . Dit doe ik al verschillende jaren,  hiermee reguleer je de spijsvertering op een natuurlijke manier. En de pitten zouden zelfs zorgen voor de verbranding van vetten. Nu lees ik ergens anders : gooi de papajapitten weg want ze zijn giftig ! Wat is nu de waarheid?  Weet jij hier iets over?

Beste

Ondertussen is Vraag&Antwoord 4 toegevoegd aan Module Q, waar de mensen die het allemaal zo graag in de diepte bestuderen hun hart zullen kunnen ophalen aan een magazine van meer dan 80 goed gevulde pagina’s. Net toen we de redactie besloten, kregen we ook deze vraag en die krijg je als trouwe lezer van deze blog er als bonus bovenop! Papaya of boommeloen is een vrucht die geliefd is vanwege zowel de heerlijke smaak als het uitzonderlijke voedingsprofiel. Veel mensen gooien de zaden weg en geven de voorkeur aan het zoete vruchtvlees. Wat ze zich niet realiseren is dat de zaden eetbaar zijn, en ook zeer voedzaam. Er moet echter rekening worden gehouden met sommige bijwerkingen voordat je ze eet. Dit artikel gaat dieper in op de voor- en nadelen van het eten van papajazaden en hoe ze je gezondheid beïnvloeden.

Papaya-zaden bevatten een verscheidenheid aan micronutriënten. Ze bevatten veel polyfenolen en flavonoïden, twee verbindingen die als antioxidanten werken om de gezondheid te bevorderen. Antioxidanten bestrijden ziekteverwekkende vrije radicalen om oxidatieve stress te voorkomen en chronische ziekten af ​​te weren. Bovendien bevatten papajazaden een hoeveelheid gezonde enkelvoudig onverzadigde vetzuren, waaronder oliezuur. Het verhogen van de vezelinname kan helpen de bloeddruk en het cholesterolgehalte te verlagen.

Potentiële Gezondheidstroeven

Naast het leveren van verschillende voedingsstoffen, zijn papajazaden gekoppeld aan een aantal potentiële gezondheidsvoordelen.

in het beheersen van infecties

Studies tonen aan dat papajazaden bepaalde soorten schimmels en parasieten vernietigen. Volgens een studie was papajazaadextract effectief tegen drie schimmelstammen, waaronder de specifieke ziekteverwekker die verantwoordelijk is voor het veroorzaken van schimmelinfecties. Een andere kleine studie wees uit dat het drinken van een extract gemaakt van gedroogde papajazaden en honing significant effectiever was in het doden van darmparasieten dan een placebo. Er zijn echter verdere grootschalige studies nodig om te bepalen hoe het eten van papajazaden schimmel- en parasitaire infecties bij mensen kan beïnvloeden. Het is ruim dertig jaar geleden dat ik een predikant hoorde uitleggen wat zijn onmisbare hulpmiddel in de tropen was… gemalen gedroogde papayapitten tegen de parasietenbesmettingen die hij en zijn medewerkers opliepen en die hij met dit compleet ongevaarlijke middel onder controle kon houden.

mogelijk beschermend voor de nieren

De nieren spelen een prominente rol in het handhaven van de gezondheid en fungeren als een filter om afvalstoffen en overtollig vocht uit het lichaam te verwijderen. Onderzoek suggereert dat het eten van papajazaden de gezondheid en functie van uw nieren helpt beschermen en behouden. Een onderzoek bij ratten waarbij een zekere toxiciteit gerd geïnduceerd, wees uit dat papajazaadextract nierbeschadiging hielp voorkomen. Papaya-zaden zijn rijk aan antioxidanten, die oxidatieve schade aan de cellen kunnen blokkeren en de gezondheid van de nieren beschermen. Omdat onderzoek op dit gebied nog beperkt is tot dierstudies, zijn er meer op mensen gebaseerde studies nodig om te concluderen dat papajapitten hier een beduidende invloed hebben.

Hoe zit het met zijn kanker bestrijdende krachten?

Vanwege hun indrukwekkende voedings- en antioxidantprofiel, tonen sommige onderzoeken aan dat papajazaden kankerbestrijdende eigenschappen kunnen hebben. Dat vind ik net iets te ver gaand. In de laatste Vraag&Antwoord heb ik na een artikel over “alternatief genezen”, een paar artikels geplaatst over natuurlijke kankerbestrijding. Ik ben altijd verbaasd over de interesse die er leeft over al die natuurlijke voedingsmiddelen en kruiden die “kanker genezen”. Dat wijst op een compleet verkeerd idee over kanker. In feite zou alles op alles moeten gezet worden op het voorkomen van kanker. Zelfs al blijkt dat extract van papajazaad helpt om ontstekingen te verminderen en te beschermen tegen de ontwikkeling van kanker, mag dat niet het gevoel geven dat – voor het geval het zover komt – er toch veel natuurlijke middelen bestaan om er iets aan te doen. Het is waar dat er een studie is die aantoonde dat zwarte papajazaden de groei van prostaatkankercellen verminderden. Maar de waarheid is dat kanker nooit echt genezen wordt – of, zoals het werd beschreven in Sheltons’ “Road to Health” (vertaling De Weg naar Gezondheid) : Hygiënisten beschouwen kanker als een onomkeerbare pathologie. We denken dat, behalve in uiterst zeldzame gevallen, de patiënt, als kanker eenmaal is ontwikkeld, zal sterven aan kanker, op voorwaarde dat hij niet wordt gedood door een operatie, radium of röntgenfoto’s. Hygiënisch leven kan het leven verlengen van de kankerpatiënt en voorkomen dat hij een drugsverslaafde wordt. Het moet algemeen bekend zijn dat kankerpatiënten veel meer van hun medicijnafhankelijkheid omkomen dan van kanker.

De bemoedigende boodschap die de Natuurlijke Hygiëne heeft over kanker is dat het kan worden voorkomen. Een echt hygiënisch leven zal de evolutie van kanker voorkomen. Het is algemeen bekend dat kanker zich nooit ontwikkelt in gezond weefsel, maar altijd in chronisch ziek weefsel. Het behoud van een goede gezondheid zal de ontwikkeling van kanker voorkomen. Dit is een belangrijk feit dat aan de wereld bekend moet worden gemaakt, opdat er een einde kan worden gemaakt aan de huidige kankerverdwazing.

Een betere spijsvertering

Net als andere zaden zijn papajazaden een goede bron van vezels. Vezels bewegen onverteerd door het maagdarmkanaal en voegen massa toe aan de ontlasting om de regelmaat te bevorderen. In feite bleek uit een beoordeling van vijf onderzoeken dat een toenemende vezelinname de ontlastingsfrequentie verhoogde bij mensen met constipatie. Het verhogen van de vezelinname kan ook verschillende andere aspecten van de spijsvertering verbeteren. Studies tonen aan dat voedingsvezels beschermen tegen inflammatoire darmaandoeningen, symptomen van aambeien kunnen verlichten en de vorming van darmzweren kunnen voorkomen.

Mogelijke bezwaren tegen het eten van papajapitten

Hoewel papajazaden in verband zijn gebracht met verschillende gezondheidsvoordelen, zijn er enkele potentiële gezondheidsproblemen die ze kunnen opwekken:

Dierstudies hebben aangetoond dat papajazaden de vruchtbaarheid kunnen verminderen. Een studie toonde bijvoorbeeld aan dat het toedienen van grote doses papajazaadextract aan apen een aandoening veroorzaakte die azoöspermie wordt genoemd, die wordt gekenmerkt door een gebrek aan sperma in het sperma. Een onderzoek bij ratten nam vergelijkbare bevindingen waar en rapporteerde dat papajazaadextract zowel het aantal zaadcellen als de beweeglijkheid van het sperma verminderde. Interessant is dat onderzoekers ontdekten dat deze veranderingen binnen 45 dagen na het stoppen van de behandeling ongedaan werden gemaakt. Merk op dat de onderzoeken een veel hogere dosering papajazaden gebruiken dan de mensen gewoonlijk consumeren. Er zijn menselijke studies nodig om te kijken hoe het consumeren van papaja in de hoeveelheden die gewoonlijk in het dieet worden aangetroffen, de vruchtbaarheid beïnvloeden.

Papajazaden bevatten benzylisothiocyanaat, een stof die ook in kruisbloemige groenten voorkomt. In studies is deze verbinding in verband gebracht met een aantal gezondheidsvoordelen, vooral als het gaat om kankerpreventie. Sommige onderzoeken suggereren echter dat het in grote hoeveelheden schadelijk kan zijn. Ik hoef er niet op te wijzen dat verse papayapitten redelijk scherp smaken, wat eigenlijk al een waarschuwing zou moeten zijn. Als de pitten niet gekauwd worden, hebben ze weinig of geen invloed en worden niet verteerd. Gedroogd wordt de aanwezigheid van deze bitterstof verminderd, maar toch voldoende om parasieten af te voeren. Als ooit bezwaren worden geuit tegen het eten van papajapitten, is het gewoonlijk wegens dit benzylisothiocyanaat, dat in hoge concentratie toxisch is.

Candida & Acné

Laten we twee voorbeelden geven van mensen die het advies van Dr McDougall opvolgden voor twee verschillende aandoeningen, candida en acné.

“Ongeveer 5 dagen geleden had ik een wanhopige dag achter de rug bij de vaststelling dat ik geen vooruitgang boekte op het gebied van gezondheid en dacht ik eraan hoe ik de rest van mijn leven op een vetrijk koolhydraatarm dieet zou moeten zijn. Zoals 99% van de Candida-diëten voorstellen.

“Ik heb de ziekte van Crohn en ik weet dat de ziekte van Crohn wordt veroorzaakt door candida, ook al wordt het niet officieel als de oorzaak erkend. Vijf jaar geleden, (ik was toen 14 jaar oud), verliet ik het ziekenhuis zonder medicatie en het advies om alleen wit brood, witte rijst, kip, gestoomde groenten en af ​​en toe een banaan te eten. Mijn ontsteking was binnen een week of twee verdwenen, net als wat er nu gebeurde!

Dus .. ik had geen vet, maar nam elke dag een enorme hoeveelheid koolhydraten. Dit deed me denken aan “candida-vet-connectie”, in plaats van “candida koolhydraat-verbinding”, en ik kwam uw artikel over strikte vetbeperking tegen. Ik kan u niet genoeg bedanken voor de uitleg en voor het ontbrekende stuk van de puzzel die ik in de loop van de jaren heb opgebouwd. Voor mijn huidige uitbraak (dit is mijn tweede geweldige uitbarsting gedurende de 5 jaar dat ik “ziekte van Crohn” had, wat eigenlijk een bijproduct is van candida overgroei) heb ik volgens het advies een hoog vetgehalte gehandhaafd gedurende 2 maanden en een half. Gewoonlijk 220-230 g vet per dag, de helft olijfolie, de helft pindakaas. Ik heb twee maanden pijn geleden totdat ik naar de spoedafdeling ging vanwege een darmobstructie.Vijf dagen later volgde ik een maaltijdplan van 3000 calorieën, bestaande uit rijst, kipfilet, broccoli, forel en af ​​en toe een banaan en zal deze kennis voor altijd vasthouden! Ik dank u absoluut voor de kennis en waarde die ik van u heb gekregen! Als een van uw vrienden of klanten Crohn’s heeft, zeg hem dan om weg te blijven van vetten, want dat is eigenlijk een bron van Candida. Ik voel me helemaal goed! Het is verbazingwekkend hoe snel je het kunt omdraaien.”

Maar vetarme voeding of vetreductie heeft niet alleen een invloed op Chrohn’s maar op alle chronische ziekten. Denk bv aan wat we schreven in Vraag en Antwoord 2, waar de ontdekking van Dr Gerson naar voor komt, dat “al zijn voedingsadviezen een maat voor niets waren – plantaardig, veel fruit en groenten, rauwkost, sappen – als aan de voeding vet werd toegevoegd, behalve één uitzondering.

Het volledig vermijden van vrije vetten en geconcentreerde vetbronnen kan sommige gevallen van acne drastisch verbeteren. Nina en Randa Nelson zijn de dochters van Jeff Nelson, eigenaar en oprichter van Veg Source. Ze zijn veganistische “tiener-beroemdheden” op YouTube, die vanaf de geboorte een veganistisch dieet hebben gevolgd. Vreselijke acne leidde hen om te experimenteren met een vetarm dieet, volgens het advies van Dr. McDougall. De resultaten waren verbluffend.

Niets werkt sneller voor het verbeteren van de symptomen van een hartaandoening dan het volgen van het advies van Dr. Esselystn, dat in wezen een vetvrij veganistisch dieet is (alleen volwaardige voedingsmiddelen). Zie zijn uitstekende boek ‘Hoe hart-en vaatziekten voorkomen en terugdraaien’ voor meer informatie.

Het kan de indruk geven, dat vetarme voeding tegen de geldende adviezen ingaat, waar kokosolie en andere vetten de hemel worden ingeprezen.

De langdurige praktijk leert echter dat vetarme voeding de gezondheid het beste ondersteunt en de meeste ruimte voor genezing schept.

De Weg naar Natuurlijke Gezondheid / digitaal boek

12 euro

Wat is Urinezuur ?

Urinezuur is één van de organische uitscheidingsproducten; ontstaan uit het cellulaire functioneren (metabolisme-stofwisseling). Zoals al de andere afvalproducten, is het schadelijk voor de weefsels, en onvoldoende afgescheiden veroorzaakt het arthritisme, reumatische aandoeningen en andere ernstige stoornissen : nierstenen en galstenen, nierziekten, arteriosclerose… Er werd verondersteld dat urinezuur in de lever omgezet wordt in ureum en vlug verwijderd wordt door de nieren, maar recente proeven bewijzen dat urinezuur niet veranderd wordt in het menselijk lichaam maar dat dit alleen in het lichaam van de vleesetende dieren (honden, wolven, tijgers, …) plaats vindt. De menselijke lever, zoals deze van de primaten bezit deze kracht niet omdat het organisme van de mens gebrek heeft aan uricase, een hydrolitisch ferment dankzij hetwelk urinezuur veranderd wordt in allantoïne en gemakkelijk afgevoerd wordt door de nieren. De eliminatie van urinezuur gebeurt via de nieren van de mens, een orgaan dat snel overrompeld wordt door de overvloed aan urinezuur, afkomstig van een rijke voeding aan vlees en andere eiwitconcentraten. Melk bevat geen urinezuur, alsook steriele eieren niet, terwijl bevruchte eieren er een weinig bevatten na de processus van incubatie. Fruit bevat geen urinezuur. Uiteindelijk, de voeding die er het meest bevatten zijn vlees en levertraan, in kleinere hoeveelheid vindt men er in de groenten en asperges, in aardappelen vindt men er sommige sporen van. Urinetherapie is bij wijlen populair. Het uitwendig gebruik ervan kan geen probleem zijn. Het kan helpen om de juiste huid-pH te bereiken (alhoewel deze ook van binnen uit geregeld wordt). Er zijn ons gevallen bekend van wondbehandeling met succes. Het inwendig gebruik van eigen urine is een tegennatuurlijke gewoonte en in het beste geval kan het nemen van een kleine hoeveelheid helpen als een controle test. In de homeopathie, waarbij men het gelijke met het gelijke geneest, zij het dan steeds in verdunning, bewijst men zeer duidelijk dat urine een afvalproduct is en dat het lichaam het liever kwijt dan rijk is. Men moet deze therapie zien in het licht van de “remedies”, niet in een perspectief van gezonde lichaamshuishouding waarbij oorzaken en risico’s worden vermeden en gezondheid wordt betracht door gezond te leven.

Hoge urinezuurspiegels in het bloed, medisch bekend als hyperurikemie, kunnen optreden als er sprake is van een toename van de productie van urinezuur in het lichaam of een slechte uitscheiding van urinezuur via de nieren. Urinezuren worden normaal gesproken in het lichaam aangemaakt wanneer chemische stoffen, purines genaamd, door het lichaam worden afgebroken. Een hoog urinezuurgehalte in het bloed kan leiden tot aandoeningen zoals jicht (d.w.z. jichtartritis waarbij urinezuurkristallen zich afzetten in gewrichten, vooral rond de grote tenen van de voeten), nierfalen en nierstenen. Bovendien zijn hoge urinezuurspiegels in het bloed recentelijk in verband gebracht met cardiovasculaire aandoeningen zoals hypertensie.

Normale urinezuurwaarden in het lichaam variëren tussen 3,5 en 7,2 milligram per deciliter (mg/dL). Factoren die kunnen leiden tot hoge urinezuurspiegels in het bloed zijn onder meer; het consumeren van voedingsproducten die rijk zijn aan purines, zwaarlijvigheid, overmatig alcoholgebruik, genetica, traag werkende schildklier, algemene verzuring, diabetes, leukemie en nierfalen. Houd er rekening mee dat sommige diëten, vasten en sporten de urinezuurspiegel tijdelijk kunnen verhogen.

Hier zijn enkele tips en goede praktijken om te overwegen bij het omgaan met hoge urinezuurspiegels in het bloed;

  • Zorg ervoor dat je voldoende waterrijke voeding gebruikt (groenten, fruit, sappen), aangevuld met water, want water is nodig om urinezuur uit het lichaam te verwijderen.
  • Houd er ook rekening mee dat het drinken van water alleen weinig impact heeft op de aanwezigheid van urinezuur. Behalve een draagmedium zijn andere componenten nodig als basische stoffen, enzymen en zuurstof, om urinezuur uit het lichaam te krijgen. Water dreunt alleen tijdelijk de concentratie.
  • Verminder de consumptie van purinerijk voedsel zoals dierlijke voeding, maar ook linzen, spliterwten, eiwitten en melk.
  • Eet voeding die rijk is aan vezels, met name oplosbare vezels (lijnzaad, chia, diverse groenten en psylliumvezels).
  • Vermijd de consumptie van alcohol, tabak en cafeïne omdat deze stoffen de uitscheiding van urinezuur uit het lichaam remmen.
  • Verminder ook de suikerconsumptie (industriesuiker, alle geconcentreerde en geïsoleerde bronnen van suiker), omdat suiker de uitscheiding van urinezuur verstoort.
  • Probeer te houden van een uitgebalanceerde voeding zoals we die al vaker hebben voorgesteld, en vermijd het eten van gefrituurd en sterk bewerkt voedsel.

Purines zijn nauw verwant aan urinezuur, daarom kan het eten van veel voedsel met een hoog purinegehalte het urinezuurgehalte in het bloed verhogen. Wanneer purinerijke voedingsmiddelen worden afgebroken, worden ze urinezuren die in geval van een pathologie die aan urinezuur is gelinkt, de toestand kunnen verergeren. Het nemen van een voeding met een laag purinegehalte kan de niveaus van urinezuur in het lichaam effectief verlagen. We hebben zo vaak bewezen gezien hoe mensen die stopten met het eten van dierlijke voeding, snel over hun jicht-lijden heen waren. Als dat niet zo was, moesten we de volgende stap onderzoeken: of ze in plaats van vlees en vis meer gebruik begonnen te maken van voedingsmiddelen zoals peulvruchten, meestal uit angst voor te weinig eiwitten. Ook asperges – hoeveel gezonde eigenschappen ze ook lijken te hebben – kunnen in dit geval op de lijst van de verboden voeding komen.

Maar het is niet alleen de aanwezigheid van purines die het doet. Kikkererwten bv. zijn eigenlijk folaatrijke voedingsmiddelen die juist kunnen helpen de hoeveelheid urinezuur in het lichaam te verminderen. Daarom zal het verhogen van de inname van kikkererwten helpen om het niveau van urinezuur in het lichaam effectief onder controle te houden. Je hebt ze dagelijks nodig in je voedingsplan, voor de beste resultaten.

Jicht is één van de duidelijkste gevolgen van purine-stapeling, met ontstekingen in de gewrichten, gewoonlijk beginnend bij de grote teen. Veelal volstaat het om drie maand de dierlijke voeding stop te zetten en in de plaats fruit en groenten te eten, om voor zichzelf te bewijzen wat de juiste voeding kan doen.

Zuur fruit ontzuurt

Je hebt vorige Nieuwsbrief gelezen, waarin Shelton aantoont hoe dat werkt dat zuur fruit ontzuurt… Maar de vraag hoe de organische zuren “ontzuurd” worden, bleef open.

“Om de organische zuren te neutraliseren, moet het organisme zuurstof leveren, maar ook, wanneer de hoeveelheid zuur de individuele organische mogelijkheden van het ogenblik overschrijdt, belangrijke substanties zoals calcium.

Vanaf het moment dat het oxiderend vermogen wordt overschreden, bestaat de mogelijkheid van verzuring. En gezien verzuring geneutraliseerd moet worden, zal de kans bestaan dat vanaf dat moment zelfs zuur fruit roofbouw pleegt op basische stoffen.

Calcium en andere basische stoffen moeten dan toegevoegd worden om vrije zuren te neutraliseren.

Op welk moment de oxidatiecapaciteit wordt overschreden, kan sterk verschillen van mens tot mens. Ook de toestand van de maag kan hierin een rol spelen.

Ragnar BERG vernoemt de zuurvergiftigingsverschijnselen tijdens een niet gemodereerde kuur van citroen(sap).

CARTON heeft op dit punt sterk aangedrongen, na vastgesteld te hebben dat de meerderheid van hen die fruit eten of er het geheel hun voeding van maken, dat ze vaak boven hun grenzen gaan. Hij beschuldigt zuur fruit van het grootste kwaad en heeft ze geklasseerd in de categorie van acidifiante (verzurende) voeding. Hij heeft er ook planten aan toegevoegd zoals wortelgroenten, witte groenten of de gebleekte bladgewassen.

Voor velen was Carton een onheilsprofeet. Hij maakte geen omwegen en durfde het aan om de risico’s van ieder voedingsmiddel afzonderlijk te beschrijven.

” Elke soort bezit op het domein van het oxiderend vermogen, op het vlak van om te springen met zuren, een beperkte capaciteit. Een tijdelijke overdaad is niet schadelijk. Het bufferend vermogen is voldoende bij machte om de ongeregeldheden van iedere dag op te vangen, als ze niet tot het uiterste gaan.”

> Vele gevallen (zoniet alle) waar spijsverteringsstoornissen voorkomen door het gebruik van zuur fruit zijn niet veroorzaakt door het gebruik van zuur fruit of aan het zuur zelf maar door onjuist gebruik.

> Vele mensen die zuur fruit niet verdroegen, die kloegen van fermenatie en kolieken, wanneer ze fruit gebruikten samen met zetmeelsoorten, mogen rustig fruit nemen, op voorwaarde dat de vruchten alleen gebruikt worden of met een weinig avocado. Sommige zuren konden zo verdwijnen.

Een vastenkuur op water gedurende enkele dagen geeft over het algemeen aan een“zure maag” de mogelijkheid om zuur fruit te verteren zonder moeilijkheid, in de grenzen van ieders mogelijkheid. Wanneer men echter fout op fout maakt, irritatie op irritatie, komt het organisme er niet toe om orde te scheppen. Hoe dan spreken van “evenwicht” ?