Paardebloem wortel

De lente komt eraan. Tijd voor reiniging… met veel groen, en misschien ook met paardebloem wortel?

Een behandeling met Paardebloemwortels

Paardenbloemwortel wordt vaak gebruikt door kruidkundigen om lever-, nier- en galblaasproblemen te behandelen. Paardenbloemwortel wordt al eeuwen in China gebruikt voor bepaalde soorten kanker. Het bevat ongelooflijk veel kalium en vitamine A, onder andere.

Paardenbloemwortel is een studiepunt vanwege het vermogen om de lever- en galblaasfunctie te verbeteren en de eetlust te stimuleren. En op dit moment vinden klinische proeven op mensen plaats om te evalueren hoe paardebloemwortel kan helpen bij de behandeling van bloedgerelateerde kankers, waaronder lymfoom en leukemie.

Uit laboratoriumonderzoek is gebleken dat paardenbloem antikanker eigenschappen heeft, maar klinische onderzoeken hebben dit effect niet bij mensen aangetoond. Paardebloemwortelextract heeft antikankereffecten tegen melanoom, leukemie, pancreaskanker en colorectale kankercellijnen. Menselijke studies zijn echter beperkt.

Onderzoekers van het Windsor Regional Cancer Center in Canada hebben in februari 2015 aangekondigd dat goedkeuring en financiering voor klinische proeven bij mensen over het antikankerpotentieel van paardenbloem is ontvangen. De onderzoekers testen een krachtige vorm van paardebloemwortel-extract bij een groep van 30 patiënten met bloedgerelateerde kankers in het eindstadium.

De Universiteit van Maryland / Medical Center heeft opgemerkt dat de paardebloembloem sterke antioxiderende eigenschappen bezit die nuttig zijn bij het afwenden van kanker. Eerder onderzoek door Dr. Siyaram Pandey van de Universiteit van Windsor illustreert verder het anti-kankerpotentieel van paardenbloem. Bij anders niet-behandelbare pancreaskanker (waarvan wordt gezegd dat het een sterftecijfer van bijna 100% heeft), bleek paardebloembloem wortel-extract geprogrammeerde celdood, ook bekend als apoptose, in pancreaskankercellen te induceren. Het doodde ook leukemie en melanoomkankercellen in laboratorium-muizen. Paardebloemwortelextract induceerde op dezelfde manier autofagie, een proces waarbij het lichaam homeostase onderhoudt door de juiste eliminatie van beschadigde of kwaadaardige cellen.

“BxPC-3 en PANC-1 pancreascellen waren gevoelig voor waterig Paardebloemwortelextract. Dit extract induceert selectieve apoptose op een dosis- en tijdsafhankelijke manier. Paardebloemwortelextract veroorzaakte de ineenstorting van het mitochondriale membraanpotentieel, wat leidde tot autofagie. Normale menselijke fibroblasten waren resistent bij vergelijkbare doses, ”verklaarde de studie.

“We hebben aangetoond dat Paardebloemwortelextract het vermogen heeft om apoptose en autofagie in menselijke pancreaskankercellen te induceren zonder significant effect op niet-kankerachtige cellen. Dit zal een basis vormen waarop verder onderzoek naar kankerbehandeling via Paardebloemwortelextract kan worden uitgevoerd. ”

De onderzoeker merkte op dat de behandeling geweldig was voor de lever. Bij het omgaan met kruiden en planten is het meestal het beste om verse kruiden en planten te gebruiken en het product zelf te maken. Wanneer je een kruid of plant in een winkel koopt, is het misschien niet zo effectief als het zelf vers maken, vooral als het gedurende oud en niet meer actief is voordat het in de winkel kwam.

De ideale tijd om paardebloemwortels op te graven is oktober

Tegen die tijd hebben sommige van de wortels een diameter van 1 of meer cm. Schud het grootste deel van het vuil [maar niet alles] en snijd de grote wortels overlangs tot ongeveer 1/2 cm zodat ze gelijkmatig drogen of maak zelf een extract.

Als het belang van een gezonde lever je duidelijk is, dat doe je er alles voor om de werking van de lever te ondersteunen. Paardebloemwortel en -blad zijn eeuwenoud gekend als voeding voor de lever. Gebruik ze elke dag in je voeding of als aanvulling. Het is geen grote moeite om elke dag een theelepel gemalen paardebloemwortel te gebruiken in de voeding. Maar het kan helpen om de lever in conditie te houden.

nog enkele plaatsen voor…

Veenbessen

Veenbessen, vruchten met therapeutische mogelijkheden

pastedGraphic.png

Een hulp voor acute en chronische condities

Veenbessen werden vroeger “kraanbessen” genoemd door de Pelgrims die zich als eersten in New England vestigden. Ze deden dit omdat de meeldraden van de bloem op de snavel van een kraanvogel lijken. 

De inheemse Indianen, vooral de Wampanog-stam, introduceerden de bessen bij de kolonisten, en toonden hen hoe ze te gebruiken voor pemmikan-koeken (gedroogd en tot koeken geperst vruchtvlees). Maar de kolonisten gaven hun eigen tint aan de veenbes, ze gebruikten ze gestoomd en gezoet in pudding en taarten. Ongesuikerde veenbessen zijn zuur van smaak.

John Josselyn schreef “An Account of Two Voyages to New England Made During the Years 1638, 1663 (Boston: William Veazie, 1865), waarin hij de veenbes aantrekkelijk voorstelde aan zijn Europese lezers: “Eerst zijn ze lichtgeel, nadien rood, en zo groot als een kers; sommige zijn perfect rond, andere ovaal, met een ondeugdelijke zure smaak… daarenboven zijn ze excellent tegen scheurbuik.” 

De Europeanen begonnen de veenbessen te verwarmen en te koken en gebruikten ze in sausen, gebak en taart, terwijl ze er suiker of honing aan toevoegden om ze zachter van smaak te maken.

Van alle bessen die ik ken, is de veenbes waarschijnlijk de moeilijkste om te kweken. Je hebt een moerassige grond nodig, die je eerst vijf jaren moet bewerken voor je een eerste oogst hebt. De kweker moet het moeras van alle planten ontdoen, alles gelijk maken, de bodem voorbereiden, de klimplanten planten en een gesofisticeerd watersysteem installeren. Het is ook belangrijk om een paar bijenkorven te plaatsen om er zeker van te zijn dat de bloemen bevrucht worden. Daarom moeten de bessenplanten gesnoeid worden en moeten de uitlopers met zand bedekt worden zodat het gewas meer recht groeit. Veenbessen zijn zeer gevoelig voor temperatuurschommelingen, zodat telers steeds op hun hoede moeten zijn. In de lente zijn ze gevoelig voor vrieskoude, zodat de telers ze meestal beschermen door onder water te zetten. Vandaag worden de bessen geoogst door ze machinaal te plukken, of door ze te laten overstromen, waardoor de bessen vanzelf loskomen.

Het therapeutisch gebruik gaat terug tot de 17e eeuw, waarin de bes bekend stond als bloedverbeteraar, tegen maagklachten, leverproblemen, braakneigingen, verlies van eetlust, en veel andere. In Oost-Europa werden veenbessen traditioneel gebruikt tegen koorts en in de kankertherapie.

Urineweginfecties voorkomen

Infecties van de urinewegen verschijnen even veel bij mannen als bij vrouwen. Toch lijken vrouwen er gevoeliger voor met het ouder worden, omdat de vrouwelijke urethra (de buis, waardoor de urine uit het lichaam vloeit) veel korter is dan die van de mannen, en dus sneller bacteriën in de blaas toelaat.

Dergelijke infecties besmetten meestal de blaas en de urethra. Occasioneel kan de infectie zich uitbreiden naar de nieren. Wanneer de symptomen optreden zijn ze meestal niet specifiek, zoals, koorts, rillingen, geïrriteerdheid, en een verlies van honger. Meer uitgesproken symptomen zouden erop wijzen, dat er iets mis is in het genitaal-urinair gebied: pijn en branderig gevoel tijdens het urineren; meer naar het toilet moeten gaan, pijn in de benedenbuik; bloederige, wolkachtige, of  kwalijk ruikende urine.

Medisch onderzoek heeft aangetoond dat veenbessensap dit probleem kan oplossen. In het programma “CBS This Morning”, van 9 maart 1994, leverde Dr. Howard Tormon hiervan klinisch bewijs. Twee maanden later in de “Tufts University Diet & Nutrition Letter (mei 1994) toonde een nieuwe studie van een groep wetenschappers uit Boston aan, dat de oude volkswijsheid, om als therapie, veenbessensap te drinken, wel degelijk wetenschappelijk te bewijzen is.

Onderzoekers keken naar twee groepen van oudere vrouwen die urine hebben die bacteriën en witte bloedcellen bevat – tekenen die erop wijzen dat er een infectie aan de gang is – zelfs al zijn er geen merkbare symptomen aanwezig. Eén groep dronk elke dag 250 cc. veenbessensap, terwijl de anderen een ‘placebo’ drankje gebruikten, dat er hetzelfde uitzag en ook naar veenbessensap smaakte, maar er niks van bevatte.

Na zes weken, daalde het percentage van de bacteriën en witte bloedcellen in de urine bij de sapdrinkers – en bleef laag tijdens de zes maande durende studie. Omdat de bacteriën die de infecties veroorzaken niet overleven in een zure omgeving, veronderstellen de wetenschappers dat het drinken van het zuur-producerende sap het probleem hielp voorkomen.

De laatste theorie hierover echter is, volgens Dr. Mark Monane, één van de dokters die betrokken zijn in de studie in Boston, dat een substantie die in de veenbessen zit, de probleem-bacterie ervan weerhoudt om aan de wanden van het urinetraject vast te hechten, waar ze kan vermenigvuldigen en symptomen zoals pijnlijk urineren kan veroorzaken. Verder onderzochten Israëlische onderzoekers een paar jaar geleden diverse sappen en ontdekten dat veenbessensap en blauwe bessensap een substantie bevatten die verhindert dat bacteriën blijven kleven.

Omdat antibiotica niet geschikt zijn om van het probleem verlost te raken, of omdat sommige personen er allergisch op reageren, is het verstandig om veenbessen als alternatieve therapie te gebruiken. Veenbessensap, samen met colloïdaal zilver zijn een ideale combinatie om occasionele of chronische (urineweg)-infecties te behandelen.

Veenbessensap zal voor veel mensen te bitter zijn om te drinken. Daarom is een veenbessensap-cocktail – een mix van sap, water en zoetmiddel- zo populair bij de meeste mensen. Ingevroren sapconcentraat kan effectiever zijn om urineweg-infecties te voorkomen, dan de gebottelde sapcocktail. Elke dag een glas sap drinken wordt aanbevolen. Er is ook veenbessen poederconcentraat, in capsules  die je in de meeste natuurwinkels kan kopen.

Jicht genezen met veenbessensap

Jicht is een storing van het purine-metabolisme, die meestal bij mannen voorkomt. Meestal ontstaat het door de consumptie van vlees. Jicht wordt gekenmerkt door een verhoogde, maar variabele zuurgraad en een hevige, terugkerende, acute artritis die plotseling opkomt door de kristallen afvalstoffen van natriumuraat in de verbonden weefsels en vooral in het kraakbeen. De polsen, ellebogen, knieën, en enkels zijn de meest gevoelige delen van het lichaam voor iemand die aan deze storing lijdt.

Heinermann geeft een voorbeeld van één van zijn patiënten : “Tony Arrellano is rond de vijftig en leed al ze een negen jaar aan jicht. Hij had verschillende soorten medicatie geprobeerd, maar zonder succes. Hij vertelde, dat hij niet wist wat hij dan zo anders deed. Na een tijdje van vragen stellen, ontdekte ik dat hij het minste pijn had tijdens Thanksgiving en Kerstmis. Dit zette mij ertoe aan om zijn eetgewoonten tijdens deze periode van nabij te bekijken. “Wel, we gaan allen samen met de wagen naar het huis van mijn zuster aan de overkant van de stad”, vertelde de man uit Chicago. “Dan gaan we aanzitten aan de meest gevulde tafel die je ooit gezien hebt.” Ik vroeg Tony van wat hij dan het meeste at. Hij antwoordde onmiddellijk, “Veenbessen! Man! Wat hou ik daarvan! Dit was de belangrijke voedingssleutel die ik zocht. Ik schreef hem een paar keer per week veenbessensaus en veenbessensap voor. “

“In de Amerikaanse vakpers vielen twee onafhankelijk van elkaar gepubliceerde berichten op, die nauw aan elkaar gerelateerd zijn. Beide gaan over veenbessen (cranberries), die op de belangrijkste nationale feestdag van Amerika, Thanksgiving, een hoofdbestanddeel vormen van het traditionele diner. 

In de afgelopen jaren was de productie een stuk groter, terwijl de vraag stagneerde. Daardoor zijn de prijzen behoorlijk gedaald. Reden voor de Cranberry Marketing Commission om voor het eerst in dertig jaar voor het volgende oogstjaar een productiebeperking tot 5,4 miljoen vaten voor te stellen, plus een quotum per producent van 85% van het voorgaande volume. 

Het overschot is steeds sterker opgelopen en bedroeg na het seizoen van 1999 maar liefst 3 miljoen vaten. Daarom viel des te meer op dat bij de begroting van het defensiebudget voor 2001 in de Senaat een pleidooi werd gehouden voor de gezonde eigenschappen van veenbessen en een beroep op het Pentagon werd gedaan om de consumptie hiervan door de soldaten op de bases en in het veld met voorrang te stimuleren.” Bron: LBActualiteiten, 2000 nr. 19, 16-06-2000

Veenbes info-fiche : 

> Veenbessen zijn lichtrood tot donkerrood van kleur en hebben een ovale vorm. Er zijn zowel Europese als Amerikaanse veenbessen die lichte verschillen vertonen  op het gebied van smaak en kleur. 

Aankooptijden : 

> Veenbessen zijn van september tot april vers verkrijgbaar. Let er bij aankoop op dat de bessen mooi glanzend en stevig zijn. Daarbuiten : bevroren of gedroogd.

Bewaren 

> U kan ze enkele weken in de oorspronkelijke verpakking in de koelkast bewaren. Veenbessen zijn geschikt om in te vriezen. 

Bereiding 

> Veenbessen zijn enorm populair tijdens de kerstperiode en worden vaak gekookt gegeten in diverse gerechten en in combinatie met andere warme vruchten. Door hun bitter-zure smaak, worden ze bijna altijd gekookt met suiker. Veenbessen worden vaak verwerkt tot compote of gebruikt in gebak en taart. Voor het allerbeste resultaat is rauwe verwerking in ieder opzicht aanbevolen. Rauwe sapbereiding, al of niet in combinatie met andere vruchten is aangewezen. Ook in totaalsappen of vruchtenmoes- of saus mogen de bessen meegemixt worden.

> Bevroren bessen laten zich probleemloos verwerken in rauwe bereidingen. 100 gram bevroren veenbessen per persoon kunnen dagelijks toegevoegd worden aan een verse vruchtenbereiding van 500 à 600 gram en zijn voldoende voor het therapeutisch effect. 

Gezondheid 

> Veenbessen zijn rijk aan vitamine C. 

Voedingswaarde per 100 g 

 Energie 49 kcal  205 kJ 

 Vezels 4,2 g 

 Koolhydraten 12,68 g 

 Vet 0,20 g 

 Eiwit 0,39 g 

 Water  86,54 g 

Calcium 7 mg 

Vitamine C 13,5 mg

Veenbessen op Terschelling

Terschelling is een Internationaal bekend vogelgebied. Ten noorden van Oosterend staat een veldbiologisch station, waaruit de natuurreservaten Noordsvaarder, Landerumheide en Bosplaat en het prachtige duingebied Koegelwieck in de gaten wordt gehouden. In de duinpannen komt een merkwaardige flora voor, onder meer de zeer zeldzame addertong. Terschelling leeft van landbouw en veeteelt. In de beschutte duinen worden de veenbessen gekweekt. Zeevaart, zeesleepvaart en zeilmakerij vullen de inkomsten aan.

Het beste van de Wadden. 

Het waddengebied is een van de meest unieke natuurgebieden van Europa. Jaarlijks broeden er miljoenen vogels in de ongerepte natuur, de zeehonden  zwemmen daar vrank en vrij rond. Alleen door de harmonie tussen natuur en  mens kunnen er een keur van bessoorten groeien. Voor Ekoland was daarom de keuze niet moeilijk: wilde duindoornvruchten en cranberries voor de biologische bereidingen zonder  toegevoegde suiker. 

St. Donatus, een begrip op Texel 

De groei, bloei en pluk van deze bessen wordt verzorgd door St. Donatus.  Dit bedrijf is jaren geleden begonnen met de enige vorm van landbouw die  milieuvriendelijk is: de biologische landbouw. Onlangs zijn onder het merk ‘Wadden’  producten geintroduceerd: Dankzij dit initiatief hebben veel  vakantiegangers kennis gemaakt met biologische producten. Twee jaar geleden is Donatus onder de naam Waldfrucht een  samenwerkingsverband aangegaan met een Friese waddenboeren om te starten met het in cultuur brengen van duindoornstruiken. 

Skylge voor de beste cranberries 

Wat Donatus is voor Texel is Skylge op Terschelling. Dit bedrijf heeft  zich enige jaren geleden volledig toegelegd op de teelt van cranberries.  De cranberries zijn eigenlijk per toeval door schipbreuk op Terschelling terechtgekomen,  maar ze groeien uitstekend bij het klimaat op dit Waddengebied. 

Ekoland maakt dankbaar gebruik van de Skylge cranberries voor haar bereidingen.

Als de blaas van streek raakt

Blaasproblemen. 

De meest voorkomende problemen van de urinewegen en de blaas, zoals  brandend gevoel bij het urineren, kleine beetjes en veelvuldig urineren,  worden veroorzaakt door bacteriën die zich in de urinewegen vermenigvuldigen. Deze blaasproblemen komen vooral bij vrouwen voor. Vrouwen zijn veel  vatbaarder dan mannen, omdat de urinebuis van de man veel langer is  dan bij de vrouw. Natuurlijk ontstaat de ontsteking op een voedingsbodem die gedragen wordt door verzwakking of irritatie van de blaas. 

Oorzaak van Blaasproblemen. 

Meer dan 90 % van de gevallen van blaasproblemen gaat gepaard met de aanwezigheid van grote concentraties Escherichia Coli, een bacterie die gewoonlijk in de  omgeving van het rectum wordt aangetroffen. Uit onderzoek is gebleken dat de E-Coli bacterie zich aan de blaaswand hecht en daardoor  kan deze bacterie de blaas niet verlaten via de urine. Meerdere omstandigheden zorgen voor een verhoogde kans op blaasproblemen: 

  • Irritatie van de blaas en urineleiders door bijtende  of irriterende stoffen in de urine, bv. na  het eten van  een maaltijd waarin scherpe specerijen zijn verwerkt.  

– Hoge zuurconcentratie van de urine

– Afkoeling van het onderlichaam 

– Bij verminderde weerstand (gezondheid)

– Tijdens de zwangerschap 

– Tijdens en na de overgangsjaren 

– Bij verzakking van de baarmoeder. 

Klachten en verschijnselen: 

– Pijn en/of branderig gevoel bij het urineren 

– Hevige en frequente aandrang tot urineren 

– Sterk ruikende urine 

– Spanningsgevoel onder in de buik 

Veenbessen : urinaire deodorant. 

Interessant is dat de veenbes de zuurgraad van de urine dermate  verlaagt dat de productie van de sterke ammoniakgeur beperkt wordt. Iets waar incontinente patiënten vaak last van hebben door de  gefermenteerde urine. 

Veenbes kan daarom ook gebruikt worden als urinaire  deodorant. 

Selderij

Blijf even stilstaan bij wat gezonde voeding kan doen en ontdek de groene apotheek. Alles wat je eet levert een bijdrage in het behoud van je kostbaarste schat, of in het langzame verlies ervan… tot wanneer je beseft ‘dat het ooit wel eens beter ging’ !

We weten dat we met z’n allen te weinig groenten eten. We zijn tevreden als we het karige advies van de gezondheidsinstanties hebben bereikt… terwijl dat al maar een fractie is van wat nodig is voor echte gezondheid. Hoe kan je dat verklaren? Is het “Eet je groenten” uit onze jeugd in onze keel blijven steken? Heeft de bekoring van voedingsloos voedsel de overhand? In deze brief wil ik je graag meenemen naar de vroegste dagen van de Hygiënische Beweging…. waar toen reeds (1835) een lans werd gebroken voor het toevoegen van selderij en sla aan alle maaltijden. Ik weet het, dat heeft bij veel mensen vragen doen rijzen naar de geldigheid van de combinatieprincipes, waar fruit en groenten gescheiden werden. Veel mensen waren er niet voor te vinden, toen de selderijstengels werden toegevoegd aan de fruitmaaltijden of in de smoothies. Nochtans is dat een perfecte combinatie omdat blad- en stengelgewassen een neutrale groep vormen die toegevoegd kan worden aan alle maaltijden.

Geen groenten en fruit samen? Dat klopt, maar je moet wel onthouden dat groenten onderverdeeld worden in vier groepen die elk hun combinatie-mogelijkheden en -moeilijkheden kennen. Wat selderij, sla en witlof en andere bladgroenten betreft, is er geen probleem. Dat is neutrale voeding die niet tussenbeide komt in de vertering van zetmeel of eiwitten. De enige groep waar ik ze niet zou toevoegen, is meloen.

Met dat in ons achterhoofd, gaan we even kijken naar wat selderij voor je gezondheid kan betekenen. Als je denkt dat selderij alleen goed is voor het verlagen van de bloeddruk, denk dan goed na! Aan de andere kant, als je al van selderij in je voeding geniet, dan hoef ik je niet te overtuigen… Ga ermee door en verlaag zo je risico op kanker. Selderij bevat verbindingen die kankercellen afstoten! Je leest het goed … selderij eten is een natuurlijk preventief middel tegen kanker! De uitgebreide gezondheidsvoordelen van selderij kunnen verbazen. Deze aromatische groente staat al sinds de 9e eeuw bekend om zijn geneeskrachtige eigenschappen en behoort tot de Apiaceae (ook bekend als Umbelliferae) familie die peterselie, wortels, venkel, koriander, pastinaken, komijn en andere omvat.

Selderij-verbindingen die kankercellen doden

Selderij bevat apigenine en luteoline. Deze specifieke verbindingen zijn bio-actieve flavonoïden die kankercellen bestrijden. Flavonoïden zijn van nature voorkomende plantenpigmenten die als antioxidanten werken en het vermogen hebben om vrije radicalen in het lichaam te bestrijden.

Het apigeninebestanddeel van selderij bestrijdt kankercellen door het induceren van apoptose (geprogrammeerde celdood), waardoor de kankercellen zichzelf vernietigen. Naast de antioxidant- en antitumorale eigenschappen van apigenine, wordt het traditioneel gebruikt in de Chinese geneeskunde vanwege zijn vermogen om jicht en artritische aandoeningen te behandelen. Het is een ontstekingsremmende stof die in de handel verkrijgbaar is tegen ontsteking. Luteoline heeft de capaciteit om de replicatiecyclus van kankercellen te kortsluiten. Een studie gepubliceerd in het BioMed Central Gastroenterology-tijdschrift ontdekte dat luteoline in staat is om de signaalroutes (IGF en PI3K) te blokkeren die noodzakelijk zijn voor de groei van kankercellen, in het bijzonder colorectale kankers. In ontwikkelde landen is darmkanker de tweede meest frequente oorzaak van aan kanker gerelateerde sterfte.

In een laboratoriumstudie kregen muizen een sterk mutageen om fibrosarcoom (een vorm van botkanker) te induceren. Toen de muizen werden aangevuld met luteoline in hun dieet, merkten onderzoekers een afname van de tumorgrootte van 60% op. Net als apigenine bezit luteoline ontstekingsremmende eigenschappen. Het Inflammatory Research Journal meldde dat luteoline een van de flavonoïden is die ontstekingsremmende activiteit vertonen. Zowel luteoline en quercetine (een ander flavonoïde), “remde de bloedplaatjes activerende factor en onderdrukte de ontstekingsreactie geïnduceerd door allergenen.” Luteoline belemmert overmatige productie van TNF-alfa – waarvan bekend is dat het een belangrijke bron van ontsteking is.

Hoewel selderij uitstekend tegen kanker is, maken de talloze voordelen voor de gezondheid het een perfecte keuze voor gezonde voeding. De selderijplant is van nature rijk aan vitaminen en mineralen zoals: A, C, K, foliumzuur, molybdeen, kalium, vezels en andere gezonde componenten. Hieronder staan ​​enkele van deze aanbevolen gezondheidsvoordelen:

  • Vervangt verloren elektrolyten. Deze waterrijke veggie is een uitstekende workout (bv in een sap met wortels en rode biet) omdat het de elektrolyten in je lichaam vervangt. Het is een rijke bron van kalium en natrium, waardoor het een milde, zoute smaak heeft.
  • Brengt de pH in evenwicht. Selderij is een van natuurlijke alkalisch vormende voedingsmiddelen. Het eten van selderij vermindert de zuurgraad van je lichaam en helpt om een ​​evenwichtige pH te behouden. Als de pH te zuur is, kan het de groei van kankercellen stimuleren. Studies hebben aangetoond dat kankercellen gedijen in een zure omgeving.
  • Verlaagt cholesterol en bloeddruk. Selderij is een goede bron van vezels. Vezel helpt het cholesterolgehalte te verlagen door het cholesterol dat in de bloedbaan aanwezig is op te “ruimen”. Selderij bevat pthaliden, een stof die de uitscheiding van gistsappen stimuleert die het LDL-cholesterol verlagen. De pthaliden ontspannen de slagaderlijke wand en verwijden de bloedvaten, waardoor het bloed zonder onderbreking kan stromen.
  • Voorkomt constipatie. Omdat selderij vezels bevat, helpt het constipatie voorkomen. Een kopje selderij in je maaltijden of snack kan ongeveer 2 gram vezels plus 97 gram watergehalte opleveren.
  • Verbetert de nierfunctie. Selderij heeft diuretische en reinigende eigenschappen die de nierfunctie verbeteren. Regelmatig en frequent plassen helpt toxines in het lichaam te verwijderen en voorkomt de vorming van nierstenen.
  • Behandelt nerveuze aandoeningen. Zelfs Hippocrates gebruikte reeds selderij om zenuwaandoeningen te behandelen. Als je last hebt van slapeloosheid of angst, zorgt een kopje selderijsap voor een kalmerende en kalmerende werking op je zenuwen.
  • Je vindt zeker een aangenaam recept om meer (bleek)selderij te eten. In ieder van onze rauwe soepen is selderij present. Een appel-selderijsalade is mijn favoriet… en misschien binnenkort ook de jouwe !