Categorie: Anders Genezen

In De Andere Krant schreef Sanne Burger op 30 november 2025 een prachtig artikel met een interview met Barbara O’Neill. Die zegt “Ik werk volgens de natuurwetten van gezondheid”. Dat is waar we sinds 1982 zelf met hart en ziel aan gewerkt hebben en de morele plicht dwingt ons om dat te blijven doen, hoe ongemakkelijk het ook voelt om mensen bij de dokter weg te houden. Het is bijna gevaarlijk om dat tegenwoordig te zeggen. Maar we kunnen nu eenmaal niet anders… en hoe ontmoedigend het soms is, zijn er af en toe van die blij makende berichten… bv:

“IK GELOOF DAT HET LICHAAM ONTWORPEN IS OM ZICHZELF TE GENEZEN EN DAT ALTIJD ZAL DOEN ALS HET DE KANS KRIJGT”

“Een sprookjesachtig landgoed ergens in Gelderland. Uitbundige herfstkleuren, een moestuin vol spruitjes en boerenkool en zes verschillende soorten blauwe bessen. Hier logeert Barbara O’Neill (72), die op uitnodiging van Lightchannel.tv een week les komt geven over haar Sustain Me-principes, ofwel de negen basisprincipes van gezondheid. De congreszaal in Barneveld is bijna uitverkocht. Er is plek voor 700 deelnemers doordeweeks en 1000 in het weekend. Haar laatste boek, Onderhoud mij — Sustain me, kwam pas in het Nederlands uit, net op tijd voor het congres.

“Ik word verwelkomd door Johan de Boer, de organisator van het congres. “Kom maar gauw binnen”, zegt hij hartelijk, “het is koud buiten!” Barbara O’Neill staat op ons te wachten in de woonkamer: een beleefd klein vrouwtje met lang, grijs haar, een wollen maillot, gebloemde vilten sloffen en een zachte uitstraling — het prototype van een kruidenvrouwtje. Ik moet me vooroverbuigen om haar te begroeten. Hoe is het mogelijk dat deze grootmoeder in Australië als een gevaar voor de samenleving wordt gezien?

De twee belangrijkste redenen zijn dat O’Neill openlijk stelt dat de reguliere behandeling van kanker niet werkt en dat vaccinaties een slecht idee zijn. De Australische Health Care Complaints Commission ziet dit als gevaarlijke uitspraken, omdat ze mensen “van levensreddende behandelingen zouden afhouden”. Toch zijn er tot op de dag van vandaag geen gevallen bekend van mensen die schade ondervonden hebben van O’Neills gezondheidsadviezen. “Ik ben geen dokter, maar een leraar in de natuurlijke basisprincipes van gezondheid, die ik de Sustain Me-principes noem”, vertelt O’Neill. “Veel van die principes zijn gratis en zo eenvoudig dat geen arts of specialist meer nodig is. Met het acroniem Sustain Me zijn ze ook gemakkelijk te onthouden, al werkt dat in het Nederlands natuurlijk minder: zonlicht, voldoende water drinken, op tijd naar bed, leven vanuit vertrouwen in het goede, onthouding (van bijvoorbeeld alcohol, suiker of koffie), ademhaling, voeding, gematigdheid (in alles) en bewegen (zie kader — red.). Ik informeer alleen maar, ik behandel niet. Ik zeg nooit tegen iemand wat hij moet doen. Als ik de vraag krijg: ‘Moet ik mijn kinderen laten vaccineren?’ zeg ik: ‘Dat moet je zelf weten, maar als ik nu jonge kinderen had, zou ik het niet doen om die en die reden.’ Ik raad ze aan bijvoorbeeld dr. Sherry Tenpenny te bestuderen, die uitstekend uitlegt wat er in de vaccinaties zit, zodat ze een weloverwogen keuze kunnen maken. Ik adviseer ze ook de geschiedenisboeken te raadplegen, waaruit blijkt dat het niet de vaccinaties waren die ervoor zorgden dat minder mensen ziek werden, maar de verbeterde hygiëne en betere voeding.”

O’Neill ziet zichzelf als een autodidactische wetenschapper. “Ik hou ervan om uit te zoeken hoe iets precies werkt en mijn bevindingen te delen. Dat heb ik van mijn vader, die uitvinder was. Bij ons thuis was het normaal, bij alles kritische vragen te stellen, behalve bij de reguliere geneeskunde. Als kind zag ik hoe mijn moeder door reuma veranderde in een kreupele vrouw in een rolstoel. Ze stierf op haar 51e, maar toch zeiden we: ‘De artsen hebben gedaan wat ze konden.’ Pas toen ik eind 20 was en zelf moeder werd, ging ik twijfelen aan de onfeilbaarheid van de reguliere geneeskunde. Ik ging met mijn dochter naar de dokter, omdat ze oorontsteking had en die schreef een antibioticakuur van zes weken voor. Na zes weken had ze nog steeds oorpijn, dus ik ging terug naar de dokter die een nieuwe antibioticakuur voorschreef. Wacht even, dacht ik. Hier klopt iets niet. Waarom schrijf je iets voor dat niet werkt? Dat was het begin van mijn onderzoek naar de natuurwetten van gezondheid. Zo ben ik natuurgeneeskundige geworden.”

Van een oud vrouwtje in het dorp kreeg ze de tip een ui te koken en een paar druppels van het afgekoelde uienwater in het oor van haar dochter te druppelen. Binnen een paar uur had ze geen oorpijn meer en ze herstelde in korte tijd. “Sindsdien hanteer ik de mantra: als het werkt, dan gebruik ik het. Ik was opgeleid tot psychiatrisch verpleegkundige, maar ik zag dat mensen in de psychiatrie niet beter werden. Ze kwamen steeds terug, kregen steeds meer medicijnen en moesten in therapie steeds opnieuw hun ellendige jeugd herbeleven. Dat werkte dus duidelijk niet.”

De vraag is wat dan wel werkt? “Natuurgeneeskunde”, antwoordt O’Neill. “Binnen de natuurgeneeskunde weet je: baat het niet, dan schaadt het niet, terwijl allopathische medicijnen vaak bijwerkingen hebben en ook vaak verslavend zijn. Ik zeg niet dat er nooit behoefte is aan goede artsen, chirurgen en pijnmedicatie. Die is er zeker, maar intussen is de reguliere geneeskunde meer een verdienmodel geworden dan een geneesmethode. Het is mijn missie daar verandering in te brengen. Ik ben geen bedreiging voor de volksgezondheid. Het enige waarvoor ik een bedreiging ben, is het medische systeem.”

De voor doodslag veroordeelde Italiaanse oncoloog Tullio Simoncini, die in mei 2024 overleed, wordt in de media vaak in één adem genoemd met ­Barbara O’Neill, omdat ze hem citeert tijdens haar lezingen. “Simoncini genas 90 procent van zijn kankerpatiënten door ze te injecteren met natriumbicarbonaat”, vertelt ze. “Maar nadat een van zijn patiënten was overleden — niemand weet waaraan of wanneer — werd hij in 2018 veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf. Van Simoncini leerde ik dat kanker floreert in een omgeving met een hoge zuurgraad. Natrium­bicarbonaat is de ultieme ontzuurder. Door de golf van alkaliniteit krimpt de tumor. Daarvan kon je een paar jaar geleden nog filmpjes zien op Youtube, maar die zijn intussen allemaal verwijderd. Simoncini verdiende wat mij betreft de Nobelprijs, maar in plaats daarvan werd hij verguisd en in de gevangenis gegooid.”

O’Neill vindt het echt de omgekeerde wereld. “Hoevelen zijn er gestorven door de behandelingen van de reguliere medische wetenschap? Ontelbaar velen. En toch wordt niemand in dat veld vervolgd, maar iemand als Simoncini wel. Ik gebruik zijn methode overigens zelf niet, want ik ben geen dokter. Ik ken ook niemand die deze methode toepast. Waar het om gaat is het principe: de zuur-base balans in het lichaam en hoe natriumbicarbonaat die balans kan herstellen, omdat we bijna allemaal verzuurd zijn. Daarom citeer ik hem in mijn lezingen. Dat de media Simoncini erbij halen om mij zwart te maken, is omdat ze niks anders kunnen vinden.”

Als O’Neill in Australië toch iemand gezondheidsadvies geeft, hangt haar 10.000 euro boete en tien jaar gevangenisstraf boven het hoofd. “Het is wel grappig dat deze lastercampagne het tegenovergestelde effect heeft gehad van wat ze beoogden”, zegt O’Neill. “Het heeft me bekend gemaakt. Overal ter wereld word ik uitgenodigd om te spreken — 2026 is al helemaal volgeboekt. Ook Misty Mountain, ons holistische gezondheidscentrum in Australië, heeft meer cursisten dan ooit. Zelf mag ik daar jammer genoeg niet meer werken, maar mijn vaste team verzorgt alle retraites. In onze achtdaagse retraites geven we lezingen, individuele behandelingen zoals massage, stoombaden en facials, dagelijkse oefeningen, gezonde veganistische voeding, kooklessen en TLC (tender loving care). Ook hebben we een spa waar bezoekers komen voor individuele behandelingen, om te ontspannen, ontgiften en op te laden. We zijn vier maanden vooruit helemaal volgeboekt. Misty Mountain heeft er nog nooit zo mooi uitgezien — eindelijk hebben we geld genoeg om ons centrum te renoveren.”

“Het gaat om de gezondheidsprincipes. Ik heb een formule gevonden die werkt en die iedereen gezond kan houden. Zo simpel is het. Mensen zeggen weleens tegen me: ‘Wie denk je wel dat je bent met je praatjes?’ Dan zeg ik: ‘Ik ben gewoon een kruidenvrouwtje uit het regenwoud dat mijn kind geen antibiotica wilde geven.’ Robert F. Kennedy jr. zegt dat 50 procent van alle kinderen in Amerika ziek is. Er is nog nooit zoveel chronische ziekte in de wereld geweest als nu, wat een indicatie is dat het huidige medische systeem gebroken is. Dat is een tragedie en dat is waarom ik doe wat ik doe.”

“Ik geloof dat de informatie over gezond leven te lang opgesloten is geweest in gecompliceerde medische taal die niemand meer begrijpt”, besluit ze. “Het is tijd om gezondheid en genezing weer terug te brengen naar de mensen zelf. Critici zeggen weleens: ‘Wat zijn je kwalificaties?’ Dan zeg ik: ‘Ik ben moeder van zes kinderen, heb acht kinderen grootgebracht, heb 26 kleinkinderen — nummer 26 is drie weken geleden geboren — en we zijn allemaal gezond. Dat zijn mijn ­kwalificaties.’ Als mensen vragen: ‘Is dat niet anekdotisch bewijs?’ dan antwoord ik: ‘En wat is daar mis mee?’”

In haar pas gepubliceerde boek ‘Onderhoud mij — Sustain me’ presenteert Barbara O’Neill haar holistische gezondheidsbenadering, waarbij ze negen fundamentele gezondheidsprincipes behandelt, die samen het acroniem SUSTAIN ME vormen.

Dit boek gaat niet over snelle trucs of symptoombestrijding, maar over een blijvende verandering in je levensstijl, waarbij je je lichaam alles geeft wat het nodig heeft om gezond te worden en te blijven.

Lees meer van de Andere krant

Kom je licht opsteken over Colloïdaal Zilver :

Op 14 december is er de workshop Colloïdaal zilver. Of het doorgaat is onder voorbehoud van voldoende deelnemers. Colloïdaal Zilver is een krachtig instrument voor mensen die hun gezondheid zelf in de hand willen houden. En deze sessie leert wat je er kunt van verwachten en hoe je het zelf veilig en op een onverbeterbare manier kunt produceren.

Het PûrNatûr-abonnement bestond in 2025 uit 270 flyers uit de Map Voeding en Kruiden. De Map Kruiden was nog niet voltooid, maar wordt niet verder gezet in abonnementsvorm. Heb je graag de serie compleet dan kunnen de abonnees de 120 extra flyers afzonderlijk aanschaffen.

In feite was het de bedoeling om het hele natuurlijke leven en natuurlijke voeding en natuurlijk genezen thematisch weer te geven. In de voorbije vier jaar werden ruim 1000 flyers gemaakt en dit is nog ver van de helft, maar iedere flyer is een werk van lange adem… En is het zinvol om dit zo uitgebreid te maken? In ieder geval bieden we jou de gelegenheid om aan te sluiten voor de Supplementen-map, waar we alles wat doorgaat voor “voedingsaanvulling” tegen het licht houden en toetsen op zijn waarde. Tot 15 januari kan je genieten van de voorintekenprijs van 20 euro.

Komen er nadien nog meer activiteiten? We zien dat het steeds moeilijker gaat om nog iets te organiseren. Maar in maart zal er nog een samenkomst zijn voor de abonnees op de PûrNatûr-map Supplementen. In deze samenkomst vatten we de inhoud van de flyers samen en helpen we je ze optimaal te gebruiken.

Kom in ieder geval gerust eens kijken of er een schilderijtje bij is dat jou blij maakt !

Gisteren hoorden wij twee mensen spreken over een dierbare die in het ziekenhuis was terecht gekomen met ernstige luchtwegenproblemen. Dat deed me denken aan de speciale editie van “MucusVrij” die in het Natuur&Gezondheid-abonnement van 2025 werd gepubliceerd. Dat begint met een vraag van een lezer : “Iedere winter krijg ik heel veel slijm. Dan vervolgt dit met een kuch, hoest en daarna zeer zware hoest en het is al twee maal in een longontsteking uitgedraaid”.

Iedere mens heeft zijn typische manier van reageren. Ons lichaam heeft doorheen de tijd geleerd op welke manier het het best kan omgaan met zijn energie, maar ook met alles van belastende stoffen (afval of onbruikbare massa) waarmee het geconfronteerd wordt. Elke mens heeft te maken met toxines. Maar waar het op aan komt is de manier waarop je de toxines kwijtraakt. Ons lichaam is daar aanhoudend mee bezig en stopt nooit. Het ene lichaam doet het al efficiënter dan het andere. Hoe vitaler men is, hoe meer energie men heeft, des te gemakkelijker verloopt het en men krijgt dan de indruk dat alles kan, dat men niets moet laten.

Dat klinkt positief en dan willen we dat ook zo houden. Het zou zelfs het gevoel kunnen geven dat men goed bezig is en dat jouw manier van leven de navolging waard is. Maar wacht even. Het is niet omdat jouw gezondheidscheque of gezondheidskapitaal net ietsje beter is, dat er geen wetten zijn. Jammer genoeg past dat in weinig mensen hun woordenboek. Alles moet kunnen is de regel… Ik houd je niet tegen, maar wie niet horen wil moet voelen.

Maar als je toch nog wil luisteren en niet te trots bent om de wetten van het leven te bestuderen, dan moet je beginnen bij het begin – zesduizend jaar geleden. We beginnen bij ons verhaal in een prachtige tuin, met de voeding aangewezen, geselecteerd, speciaal afgestemd door de Schepper!

We wachten er niet mee om dat onder ogen te zien tot met de jaren het vermogen om te detoxen moet inboeten en dat het wat moeilijker gaat om het schip recht te houden. We passen het principe toe van de bescherming van

die kostbare schat – dat lichaam waar we rentmeester van zijn. Gezondheidszorg begint niet als we ziek zijn. Niet dat het dan te laat is – hopelijk niet, maar er zijn vaak kostbare jaren voorbij gegaan, onwetend, roekeloos, dwaas, niets vermoedend…

Tot men vaststelt dat men ooit betere jaren heeft gehad.

Nu moeten we ons ook geen illusies maken dat we alle problemen kunnen voorkomen en dat de perfectie binnen handbereik ligt. Iedereen doet wat men kan, met de middelen die men heeft en op de plaats waar men zich bevindt. We doen gewoon het beste wat mogelijk is.

Laten we eens kijken naar het probleem van dat vele slijm. Dat is daar niet vanzelf gekomen. Dat is een nevenproduct van wat we eten en de ene persoon zal daar gemakkelijker mee omspringen dan de andere.

Ja, je hebt dat goed opgemerkt… daar zit een zekere progressie in – het begint klein, breidt uit, wordt ernstiger, tot je door het lichaam gedwongen wordt om rust te houden, je voeding stop te zetten, uit te zieken… om beter te worden.

Alle info over de workshop Colloïdaal Zilver vind je hier

Collageen is de voorbije jaren geweldig in de belangstelling gekomen als het gaat om het terugdringen van de veroudering van huid, haar, gewrichten… Je herkent het misschien als ingrediënt in huidserums of misschien ook in gewrichtsondersteunende supplementen, maar wat is collageen? Wat doet collageen precies en heet het enig nut voor jou?

Collageen is het meest voorkomende eiwit in ons lichaam, met name collageen type 1. Het wordt aangetroffen in spieren, botten, huid, bloedvaten, spijsverteringsstelsel en pezen.

Collageen is een eiwit dat de huid stevigheid en elasticiteit geeft en dode huidcellen aanvult. Als het om gewrichten en pezen gaat, is het simpel gezegd, de “lijm” die het lichaam bij elkaar houdt.

Helaas verliezen veel mensen collageen naarmate ze ouder worden, maar bepaalde voedingsbronnen en supplementen kunnen helpen om zoveel mogelijk collageen vast te houden of de aanmaak ervan te boosten.

Collageen wordt vaak een “complex eiwit” genoemd, wat niet verwonderlijk is, aangezien het maar liefst 19 verschillende aminozuren bevat. Deze omvatten een mix van niet-essentiële (ook conditionele) en essentiële aminozuren. Het is een mix van arginine, glutamine, glycine en proline.

Collageeneiwit bestaat uit drie ketens en is samengewikkeld in een strakke drievoudige helix. Elke keten is meer dan 1400 aminozuren lang.

In wezen zorgen collageenfibrillen ervoor dat de vorm van bindweefsel wordt gedefinieerd en behouden. De zogenaamde “microfibrillaire structuur” is de bouwsteen van collageen.

Wat veroorzaakt collageenverlies?

De collageenproductie in het lichaam neemt van nature af naarmate we ouder worden. We kunnen dit degeneratieve proces zien aan tekenen van veroudering, zoals rimpels, een slappe huid en gewrichtspijn als gevolg van zwakker of minder kraakbeen. Diverse factoren dragen ertoe bij, bv te weinig eiwitten (of eiwitten in een minder goede samenstelling, waardoor bepaalde aminozuren te laag gedoseerd zijn) in de voeding, te weinig zwavel, onvoldoende vitamine C… Om collageen te produceren heeft ons lichaam voldoende proline, glycine en lysine nodig.

Andere leefstijlfactoren – zoals teveel industriesuiker, roken, alcoholgebruik en extreme blootstelling aan de zon – dragen ook bij aan een afname van de collageenproductie.

Het is gebleken dat collageen-gerelateerde ziekten meestal ontstaan ​​door een combinatie van genetische defecten, onvoldoende inname van collageen-bouwend en collageenrijk voedsel, voedingstekorten en spijsverteringsproblemen die de productie (synthese) van het eiwit beïnvloeden. Ook de afwezigheid van bepaalde enzymen, beschadiging van het gebruikte eiwit, en eiwitgebrek (bepaalde aminozuren) kunnen meespelen.

Proline en glycine zijn de belangrijkste soorten aminozuren in collageenketens. Zowel proline als glycine komen niet veel voor in dierlijk vlees, waar de meeste mensen met een “westers dieet” het grootste deel van hun eiwitten vandaan halen.

Wanneer je ziek bent, veel fysieke of emotionele stress ervaart, of anderszins ongezond bent, kan je lichaam mogelijk niet zelf voldoende aminozuren aanmaken. Het lichaam heeft dan hulp nodig van externe bronnen, met name je voedingsinname of supplementen, om voldoende binnen te krijgen.

NaturEl bereidt een nieuwe flyer-serie voor over Supplementen (Map S – met ruim 100 digitale flyers) die als een bundel zal worden aangeboden vanaf 15 januari. Voorintekening hierop kan tot 15 januari voor de prijs van 20 euro. Hierin zijn 3 flyers opgenomen die te maken hebben met collageen. Daarnaast andere ondersteunende factoren als aminozuren en eiwitten. We gaan ook dieper in op de zin (en soms onzin) van bepaalde supplementen. Dit wordt een abonnementsformule met 10 flyers per week (dagelijks 2) over minstens 10 weken.

Paracelsus was in de 16e eeuw de eerste die “oververzuring van het lichaam” als oorzaak van alle ziekten bestempelde. Vanaf deze erkenning is het leven alleen maar zuurder geworden! De zure regen leidt er toe dat bomen hun naalden verliezen en afsterven, en dat het leven in de bosbodem gedecimeerd wordt.

Ook wilde kruiden planten en groenten uit de biologische landbouw worden door zure neerslag getroffen. De zure regen valt overal neer! Niet alleen het bos sterft de zuurdood, maar ook de mens en zijn cellen zijn in gevaar. Acidose of verzuring is een volksziekte geworden. Meer dan 90 % van de mensen in alle westerse landen die zich dagelijks voeden met industriekost, zijn verzuurd. Tegenwoordig zijn alleen nog zuigelingen, natuurvolkeren en evenwichtig levende stress-arme rauwkosteters vrij van verzuringsstress.

Op een bijeenkomst over rauwkost heb ik een acidose-test gedaan onder een willekeurig aantal personen, en vastgesteld dat maar één van de vrouwen daar acidosevrij was! De reden: Ook rauweters lijden onder stress, prestatiedruk, milieuverontreiniging, en slaapgebrek. We leven niet in een paradijs! Ook onze lichamelijke en geestelijke gezondheid en het levenssucces worden door zuren bedreigd.

Als een bepaalde zuurgraad in het lichaam overschreden wordt dan reageert de betrokkene “zuur”, en dat betekent dat deze prikkelbaar, nerveus of zelfs agressief reageert. Jawel, het treft ons karakter en onze gedragingen. Soms beseft men het, en wil men er iets aan doen, maar tevergeefs; soms beseft men het niet en reageert men zuur, ten nadele van de omgeving.

Voelt iemand zich overbelast, lusteloos, moe, zwak en uitgeput? Misschien is het verzuring… Hoe krijg je het en hoe kom je er van af?

Om te beginnen moet men voorzichtig zijn bij de beoordeling van zuren en basen. Dit heeft niet noodzakelijk te maken met de zure smaak van fruit of groenten, maar met de chemische verhouding, de relatie tussen de zuurvormende en de basenvormende substanties in het voedsel dat je eet.

Iets kan extreem zoet zijn – helemaal niet zuur van smaak – maar wèl extreem verzurend! Anderzijds kan de smaak van een natuurlijk voedingsproduct zuur zijn, en toch kan dit – onder bepaalde omstandigheden – zelfs zeer ontzurend zijn. De verzuring is een complexe aangelegenheid, die soms eenvoudig wordt voorgesteld in een tabelletje met verzurende en ontzurende producten… alleen is het niet zò eenvoudig, omdat er modaliteiten ten voordele of ten nadele zijn. Zo kan je mensen ontmoeten, die bijna uitsluitend ʻontzurende voedingʼ gebruiken, maar die toch verzuringssymptomen kennen. En ook het omgekeerde is mogelijk. Daarom is het belangrijk om dit onderwerp goed te begrijpen en er de juiste conclusies uit te trekken.

Wat zijn de oorzaken van de wijd verbreide acidose of oververzuring? Ragnar Berg, een biochemicus uit Noorwegen adviseerde reeds in 1913 in zijn voedingsboek voor zwangere vrouwen, dat zij 4 maal zo veel basenvormende- als zuurvormende stoffen zouden moeten eten.

Zieke personen zouden zelfs 7 maal zo veel basenvormende voeding moeten eten in vergelijking met zuurvormende. Of, zoals Berg het verwoordde : “eet naargelang het gewicht vijf tot zeven maal zoveel groenten, aardappelen, fruit, kruiden,… als de som van alle geconcentreerde voedingsmiddelen tesamen.” Onze moderne bewerkte voeding staat in de verkeerde verhouding! Ongeveer 80% van de voeding van het merendeel van de mensen bestaat uit “zuurvormers”, dit zijn voedingsmiddelen die een zure reactie geven, zoals vlees, witmeelproducten, zoetigheden, en koffie, en maar 20 % – als men het al eet – uit basenvormers zoals groenten en fruit, kruiden en verse sappen.

De zuren in ons lichaam komen in het bijzonder uit de volgende bronnen: vlees en vis, koffie en zwarte thee, cola-dranken, alcohol, medicamenten, conserveringsmiddelen, industriesuiker en alle producten waarin het is verwerkt, witmeel en gepasteuriseerde melkproducten. Vlees belast met urinezuur, coladranken met fosforzuur, suiker en witmeelproducten met azijnzuur, kaassoorten met salpeterzuur, varkensvlees met zwavelzuur, nicotine met nicotinezuur, pijnstillers zoals aspirine met acetylsalicylzuur, lichamelijke inspanning met melkzuur, wijn met wijn- en zwavelzuur, koffie en zwarte thee met chlorogeen zuur, en koolzuurhoudend water met koolzuur. Ook millieuvergiften zoals lood en cadmium en tandvergiften zoals amalgaam en palladium reageren zuur in het lichaam. Daarbij komt zoutzuur door stress, angst, zorgen, ergernis en vermoeidheid. Voeg daarbij de zuren die ontstaan door een ontspoorde stofwisseling, ten gevolge van slechte combinaties en waarvan brandend maagzuur het bewijs is… Het is een dramatische vaststelling hoeveel goed voedsel wordt omgezet in alcohol en azijn, in plaats van in energie en vitaliteit… Zo liggen zegen en vloek soms besloten in hetzelfde voedingsmiddel… alleen in andere omstandigheden.

Niet alleen ongezonde eetgewoonten, maar ook de stresserende levenswijze, brengen het zuur-basen-evenwicht uit balans. Door stress en te weinig slaap, te weinig ontspanning, zorgen zoals toekomst-angsten en te weinig beweging in de frisse lucht, verzwaren we voortdurend onze “zuur-basen-rekening” en geraken altijd meer in “rode cijfers”. Als we moe zijn gunnen we ons maar zelden een rustpauze, een ontspanningsfase of een middagdutje, maar “pushen” of “doperen” ons in de plaats daarvan met zuurvormers zoals koffie, zoetigheden en energiedranken of coladranken die onze rekening nog meer in het zuur drijven. Het is geen kleinigheid om de kunst te verstaan om verzuring zo weinig mogelijk kans te geven, maar het is de moeite, want… het past in de preventie van al onze beschavingsziekten.

Om te voorkomen dat onze cellen door zuren vernietigd en verzuurd worden, spant het lichaam zich tegen iedere prijs in, om de zuurgraad van het bloed constant tussen 7,2 en 7,4 te houden. Om te overleven is het gedwongen de overmaat aan zuren aan lichaamseigen mineralen te binden, deze daarmee te neutraliseren en ze als slakken in het lichaam op te slaan.