Chronische Ziekten

Hartziekten en voeding

14 dagen geleden zijn we gestart met de flyerserie rond voedingsaanvullingen. Al mijn aandacht gaat nu naar het afwerken van deze serie, zodat we binnenkort ook een datum kunnen vastleggen voor een samenkomst voor diegenen die graag wat meer achtergrondinformatie hebben bij het hoe, wat, waarom en… van voedingsaanvulling.

Ik wil nogmaals benadrukken dat geen enkel supplement in staat is om een verwaarloosde voeding te corrigeren en dat de basis altijd blijft om ernaar te streven de voeding te optimaliseren. Als dat een feit is, kunnen enkele aanvullingen van kritische ontbrekende factoren volstaan om het beste uit je leven te halen.
Denk bv aan wat kan worden gedaan met voeding bij hart- en vaatziekten :

Hart- en vaatziekten blijven de belangrijkste doodsoorzaak bij mannen en vrouwen in de westerse landen en zijn verantwoordelijk voor 20-30% van alle sterfgevallen. Schokkend genoeg onthullen autopsies op tieners en jongvolwassenen die aan andere oorzaken zijn overleden, wijdverspreide schade en blokkades van de bloedvaten naar het hart (coronaire hartziekte) die al bij deze jonge mensen aanwezig waren. De schandelijke aanklacht tegen de miljardenindustrie van de hartgezondheidszorg is echter dat dit probleem in meer dan de helft van de wereldbevolking niet eens bestaat, met name in een breed scala aan landen en inheemse culturen die gedijen op een voedingspatroon met onbewerkte plantaardige voeding en een minimale consumptie van dierlijke producten.(1)

Het typische dieet in de VS en Europa bestaat voornamelijk uit bewerkte/ultrabewerkte voedingsmiddelen en dierlijke producten, en bevat een ernstig tekort aan antioxidantrijke verse vruchten, bladgroenten, groenten, peulvruchten, noten en zaden. Deze onbalans verhoogt de chronische ontsteking en de schade door vrije radicalen, ook oxidatieve stress genoemd, aanzienlijk.

Als gevolg hiervan raken de bloedvaten naar het hart geïrriteerd en ontstoken. De chronische ontsteking beschadigt de endotheelcellen die de binnenkant van de kransslagaders bekleden, de ruimte waardoor het bloed stroomt. Als reactie op deze schade stuurt het immuunsysteem witte bloedcellen (macrofagen) om de schade aan te pakken en te herstellen. Tijdens dit proces nemen macrofagen geoxideerd cholesterol (oxysterolen en LDL-cholesterol) op, waardoor vette schuimcellen en plaques ontstaan die de bloedtoevoer en zuurstofvoorziening naar het hart blokkeren. Bovendien kunnen beschadigde endotheelcellen het aminozuur L-arginine niet effectief omzetten in stikstofmonoxide, dat de kransslagaders verwijdt om de bloedstroom te verbeteren. Deze combinatie van vaatblokkade en vernauwing bevordert hartschade, hartziekten en uiteindelijk de dood.

Het trieste, maar goede nieuws is dat hoewel hartziekten een verwoestende doodsoorzaak zijn, we de afgelopen 30-40 jaar genoeg over voeding hebben geleerd om dit probleem nooit meer te laten optreden.

Baanbrekende studies van Dr. Esselstyn en Dr. Ornish hebben duidelijk de kracht aangetoond van vetarme, volwaardige plantaardige voeding voor zowel het voorkomen als het omkeren van hartziekten.

In de eerste studie van Dr. Esselstyn in 1985 vertoonde een aanzienlijk aantal mensen met gevorderde coronaire hartziekte, die een zeer vetarm plantaardig dieet volgden zonder vlees, vis, zuivelproducten en oliën, een omkering van de ziekte, waaronder een verwijding van de kransslagaders en een regressie van 70% van de arteriële plaques op angiogrammen na vijf jaar follow-up. (2)

Mensen die zich aan zijn programma hielden, hadden geen verdere hartproblemen gedurende een follow-up periode van 12 jaar, hoewel dezelfde groep bijna 50 ernstige negatieve hartproblemen had gehad in het jaar voorafgaand aan deze studie. Bovendien daalden de cholesterolwaarden significant tot een optimaal niveau onder de 150 mg/dl, en veel patiënten meldden dat de pijn op de borst (angina) aanzienlijk was verminderd of verdwenen binnen enkele weken na aanvang van het programma. In een uitgebreider onderzoek onder 198 mensen in 2014 bleek dat mensen die zich aan een vetarm, volwaardig plantaardig dieet hielden, een percentage hartproblemen hadden van minder dan 1%, vergeleken met bijna 70% voor patiënten die zich niet aan het dieet hielden, gedurende een periode van bijna 4 jaar.

In een vijfjarige studie van 1986 tot 1992 onderwierpen Dr. Ornish en zijn team mensen met matige tot ernstige hartziekten aan een programma met vetarme, volwaardige plantaardige voeding, aerobe oefeningen, psychologische groepsbegeleiding en stressmanagement. De mensen die zijn vijfjarige vervolgprogramma met plantaardige voeding en leefstijl voltooiden, vertoonden een significante, progressieve vermindering van coronaire atherosclerose en een toename van de diameter en de bloedstroom in de kransslagaders naar het hart. De controlegroep die dit programma niet volgde, had een progressieve toename van vaatvernauwing gedurende de vijf jaar, met meer dan twee keer zoveel negatieve cardiale gebeurtenissen. (3)

Een praktijkvoorbeeld van Dr. Esselstyn illustreert verder de kracht van plantaardige voeding om hartziekten te voorkomen en te genezen. Een 74-jarige man die op 42-jarige leeftijd een hartaanval en op 45-jarige leeftijd een beroerte had gehad, had een volledige vernauwing van zijn rechter halsslagader en een vernauwing van 27% van zijn linker halsslagader, wat resulteerde in een bypassoperatie. Ondanks medische behandeling en bescheiden dieetaanpassingen, zoals het verminderen van suiker, vet en vlees, verergerde de blokkade in zijn linker halsslagader tot 80-90%. Binnen enkele jaren kreeg hij dagelijks angina-aanvallen en had zijn arts de hoop opgegeven. Vervolgens ontdekte hij het strengere, op volwaardige voeding gebaseerde programma van Dr. Esselstyn en volgde dit. Binnen een maand verdwenen zijn angina en pijn op de borst en verloor hij 18 kilo in vier maanden. Binnen enkele jaren wist hij de blokkade in zijn linker halsslagader terug te brengen tot 50-69%, verdween de constante vermoeidheid, bleef hij zeer fysiek actief en leefde hij zo volop dat hij niet meer aan de dood dacht.

Vergis je niet, volwaardige plantaardige voeding kan hartziekten absoluut voorkomen en genezen. Elimineer alle bewerkte voedingsmiddelen en focus op het dagelijks eten van meerdere stukken vers fruit, salade en een grote verscheidenheid aan gestoomde en gebakken groenten. Neem regelmatig zoete en witte aardappelen en volkorenproducten op in je voedingspatroon, vervang vleesgerechten zo vaak mogelijk door eiwitrijke linzen- en bonengerechten en eet dagelijks een klein handjevol hartvriendelijke noten en zaden.

Referenties

1. Esselstyn CB. A plant-based diet and coronary artery disease: a mandate for effective therapy. J Geriatr Cardiol 2017 May; 14(5):317-320.
2. Esselstyn CB et al. A strategy to arrest and reverse coronary artery disease: a 5-year longitudinal study of a single physician’s practice. J Fam Pract. 1995; 41:560-568.
3. Ornish D et al. Intensive lifestyle changes for reversal of coronary heart disease. JAMA 1998 Dec 16;280(23): 2001-7.

Je moet er leren mee leven

“Diabetes type 2 is een ongeneeslijke ziekte.” Dat wordt gezegd, maar het is een goed verpakte mythe.

Diabetes type 2 is geen ziekte, het is de intelligente aanpassing van het lichaam aan een chronisch overschot aan glucose en verstoring van het werk van de insuline. Het is een beschermingsmechanisme.

Wat wij “insulineresistentie” noemen, is hoe je lichaam zichzelf beschermt tegen een overdosis belastende energie waar insuline geen vat op heeft – meestal omdat de maaltijden teveel vet bevatten en er teveel nadruk op eiwitten komt.

Het is als een kind dat oordopjes in zijn oren stopt na maandenlang geschreeuw.
Het probleem is niet hun doofheid… het is het constante lawaai.

Zolang we het lichaam constant voeden, zonder voldoende rustpauzes, zonder adequate ademhaling, zonder vasten, heeft het geen toegang meer tot zijn reserves. Het lichaam slaat op, het verzadigt, het verstopt. Het verdrinkt in het teveel en in verkeerd voedsel, terwijl we het lichaam op alle denkbare manieren saboteren.

En dat is de sleutel: verlaag de glycemische belasting, introduceer periodes van spijsverteringsrust (zoals dat 20 jaar geleden al in onze literatuur over diabetes werd voorgesteld), laat het lichaam in balans komen en de markers keren om. Dit is wat de ervaring van duizenden mensen aantoont.

Intermittent fasting, soms zelfs al eens wat langer (bv het maandelijks 36-uurs-vasten), rauw voedsel, beperken van vetten (toegevoegde en verborgen), beweging, buiten zijn… En alles verandert.

Diabetes type 2 is geen vonnis; het is een waarschuwingssignaal.
En als we de boodschap horen, hebben we het symptoom niet meer nodig.

En wat ga jij doen? Blijf je bij het behandelen van een symptoom… of begrijp je de boodschap van het lichaam? Het is niet de angst voor de koolhydraten die je zal helpen… maar het begrijpen van je lichaam en de terugkeer naar echte voeding. Daar knelt vaak het schoentje. We zijn gewoon om bepaald ultrabewerkt voedsel te eten – eigenlijk zijn we er zo verslaafd aan dat we de cirkel nauwelijks kunnen breken. Het vraagt moed, inzicht, lef, doorzettingsvermogen, motivatie. En ook jij kunt die goede eigenschappen kennen. Bestudeer SuikerVrij, ZuivelVrij, Echt Eten… Of lees het allemaal na in Module A van de cursus Natuur&Gezondheid.

In de cursus Natuur&Gezondheid is Module A gewijd aan de “Anti-Voeding” – of alles wat je niet zou moeten eten. Het biedt de motivatie die nodig is om neen te zeggen. Module A kost 30 euro. Het is een serie digitale brochures en documenten, waaronder Diabetes, een tikkende tijdbom, Diabetes en het hormoonleven, Een andere kijk op koffie, SuikerVrij, De meest vernietigende drug, Stop voorgoed verslavingen…

Zoveel diagnoses

Het is met enige tegenzin dat ik dit bericht schrijf. Ik wou dat dit nieuwe project van NaturEl niet nodig was, maar we kunnen er niet omheen. Teveel mensen krijgen het te horen… en worden de speelbal van een systeem dat hen niet helpt.

Sinds meer dan 100 jaar zien we op alle mogelijke terreinen een geweldige vooruitgang. Gebeurde 100 jaar geleden nog vreemde ongelukken omdat pioniers probeerden met zelf gebouwde structuren de zwaartekracht te trotseren en zich in de lucht te begeven, enkele decennia later vloog de mens naar de maan en terug. Denk aan de vooruitgang in de communicatietechnologie: van telefoon via telegraﬁe en fax naar de modernste computers. Van oriëntatie door middel van ‘sterrenschieten’ tot de moderne navigatiesystemen. Overal zien we een explosie van nieuwe vindingen en ontwikkelingen, en naar de toekomst neemt de versnelling in de vooruitgang alleen maar toe.

Op deze algemene regel is naar mijn gevoel maar één opvallende uitzondering. 100 Jaar kankeronderzoek (en Middeleeuwse medische mentaliteit) heeft geen enkel belangrijk feit opgeleverd. Niet omdat er niet voldoende aandacht of middelen zijn voor dit onderwerp. Er zijn miljarden in dit onderzoek geïnvesteerd. Er werken meer mensen in het kankeronderzoek en de hulp aan kankerpatiënten dan het totaal aantal kankerpatiënten.

Maar in 1971 zou er een definitieve slag aan kanker worden toegebracht. President Richard Nixon kondigde zijn plan ‘the war on cancer’ af, en stopte nog meer miljarden in de onderzoekspot. Toen in 1978 die miljarden op waren, bleek het aantal Amerikanen dat aan kanker stierf van 1 op 6 in 1971 in 7 jaar tijd te zijn toegenomen tot 1 op 5..!

Vanaf het begin van het kankeronderzoek bedraagt de toename van het aantal kankerpatiënten maar liefst 1300%, en men verwacht dat over 20 jaar bijna 50% van alle sterfgevallen het rechtstreekse of onrechtstreekse gevolg zal zijn van de ziekte kanker. Naarmate het aantal slachtoffers toeneemt, neemt ook de bereidheid van de bevolking toe om nog meer miljarden te verzamelen voor nog meer onderzoek, waarvan later zal blijken dat het andermaal niets heeft opgeleverd. Zo gaat het al 100 jaar, en het wordt tijd man en paard te noemen.

100 Jaar kankeronderzoek in de meest geperfectioneerde laboratoria, gesteund door talloze miljarden, en dan niet in staat zijn om een sluitende en alomvattende definitie van kanker te geven, is niet normaal! Steeds vaker lees en hoor je de opmerking dat de oplossing van het kankerprobleem voor veel onderzoekers het einde zou betekenen van nieuwe professoraten, van onderscheidingen en onderzoekbaantjes. Is het daarom kwaad opzet dat “op de verkeerde plaats” wordt gezocht?

De eerste Groene Dag-activiteit rond kanker, was in 1984 met een voordracht door Jan Dries in Dilbeek over “Kanker Natuurlijk Genezen”. Er was rond dezelfde tijd het symposium over Biologische Kankerbestrijding in Antwerpen, waar het werk van Dr Kristine Nolfi in de kijker werd gezet. In 1999 vertaalde ik Tumeurs et Cancers van Albert Mosséri en vulde dit aan met teksten van Dr. HM. Shelton. Dat werd “Kanker en Voeding”. In 2020 bracht ik 40 jaar studie samen in de Module K – “Kanker en Chronische Ziekten” en ik had nooit eerder de tijd om op een systematische manier alle factoren (negatieve en positieve) te ordenen die bij kanker meespelen dan nu… En het is een complete map geworden met 85 uitgebreide digitale printbare flyers binnen de complete Module “Ziekten”.

Op deze folder kunt u het overzicht vinden van de flyers over Natuurlijke Kankerpreventie en -bestrijding. Tegen betaling van 30 euro op de Natur-El – rekening IBAN: BE43 9733 7932 4901 BIC: ARSPBE22 ontvangt u de link voor download. (De link verwijst naar de flyers Ziekten (Algemeen) en de Map Kanker / samen 105 flyers)

Constipatie

In de serie Natuurlijke Hygiëne – kopstukken, publiceerden we verleden jaar “Happy Colon / Een darm die je dankbaar is”. Hierin vind je ervaringen van mensen die van koers veranderden en oa afrekenden met constipatie. Ja, constipatie is een rekbaar begrip en velen zijn tevreden als ze elke dag – of om de paar dagen – een ontlasting hebben.

Als constipatie een dergelijke bijdrage levert in de auto-intoxicatie; die op zijn beurt een oorzaak is voor aandoeningen zoals zenuwspanning, depressie, hartziekten, spijsverteringsklachten, huidaandoeningen… hoe moeten we dan deze aandoeningen behandelen? Zou onze eerste zorg niet moeten zijn, om de darm te reinigen en de regelmatige lediging te verzekeren, eerder dan op zoek te gaan naar nieuwe voorschriften voor kalmeermiddelen en pillen voor de hartklachten, poedertjes voor de maag, en zalfjes voor de huid?

Het lijkt me een prioriteit om als eerste maatregel, de darmspoeling ter hulp te roepen, zodat het lichaam geholpen wordt om zichzelf te ontgiftigen. Op die manier worden de klachten bij de wortel aangepakt. De wereld is zo begaan met de strijd tegen de symptomen, terwijl de oorzaken blijven bestaan. Zo dienen de klachten zich steeds opnieuw te herhalen. Als de toestand van de darm veronachtzaamd blijft, en de toxische kringloop te weinig kansen krijgt voor de afvoer van de afvalproducten, moeten we weinig blijvende verbeteringen verwachten. Als we doorgaan met symptomen te zien als geïsoleerde fenomenen, zonder relatie met een diepere oorzaak, zullen we strijden tegen griep en infectieziekten, astma, hooikoorts en allergie… en de basis leggen voor de verdieping van de ziekte. Er blijft dan maar één optie : afhankelijk blijven van medische onderdrukkingsmiddelen en ze zien als redders in nood. Voor iedereen die van geen oorzaken wil weten, zijn het heilige pillen en poedertjes.

Jaren nadat voor de eerste keer aan zieken had moeten gevraagd worden: “heb je een dagelijkse stoelgang?”, gaan we even onverschillig door met het voorschrijven van pijnstillers tegen hoofd- en spierpijn… omdat we die relatie niet hadden begrepen.

Happy Colon Een gekend naturopaat vertelt . . .

“Constipatie wordt niet bekeken als een ziekte. Toch is het de directe of indirecte oorzaak van veel ziekten. Zijn gevolgen kunnen nauwelijks ingeschat worden. De directe gevolgen impliceren o.a. appendicitis, ﬁstels, colitis, zweren, darmontsteking, gal- en leveraandoeningen, slecht ruikende adem en lichaamsgeur (twee zaken die commercieel worden geëxploiteerd), nierdegeneratie en diabetes. Constipatie is ofwel totaal veronachtzaamd, ofwel afgedaan als iets zonder belang, terwijl het aan de wieg ligt van fysieke en mentale aandoeningen. De studie van eminente onderzoekers, leert wat constipatie heeft gedaan in de geschiedenis van elke patiënt. Indien mensen voedsel zouden gebruiken dat de darmwerking onderhoudt, dan zouden er nog slechts weinig gevallen zijn van darmkanker. Interne vergroeiingen moeten het leven van een mens die intelligent eet niet terroriseren.” (George Teasdale, Nature Heals!)

Sir William Arbuthnot Lane, M.D., bevestigt het vermoeden dat constipatie de onderliggende oorzaak is voor veel ziekten. Hij suggereert dat er een sterk verband is tussen constipatie en kanker. “Indigestie en constipatie zijn de eerste oorzaken van de beschavingsziekten. Als je met een quasi zekerheid kanker bij een persoon wil opwekken, voorzie dan aan geconstipeerde patiënten een overvloed aan vleesproducten en gebruik voor hun constipatie, de gekende irriterende purgeermiddelen.” (The Diet System, p. ll)

De reden waarom Sir Arbuthnot Lane vlees in het bijzonder vermeldt, is omdat vlees geen vezelstoffen bevat, terwijl het veel gifstoffen produceert. Daarom is vlees, als het niet gegeten wordt samen met vezelrijke voeding, een van de meest constiperende voedingsmiddelen, maar in de constipatie het gevaarlijkst van alle.

Uit de cursus Voeding en Gezondheid – deel 1, hoofdstuk 5 citeer ik een andere tekst van Sir Arbuthnot Lane :

“Kanker is het zwaard van Damocles, dat dreigend boven de beschaafde mensheid hangt en deze bedreiging neemt met reuzenschreden toe. Ik zal niet aan kanker sterven, ik neem mijn maatregelen om dit te voorkomen. Wat ik doe, kan iedereen doen. Hetgeen ik doe moest iedereen doen, indien hij geen risico wil lopen aan een ziekte te sterven, die verschrikkelijker is dan tuberculose, syﬁlis en veel andere ziekten. Met de beschaving is kanker gekomen, doch wat deze heeft gebracht, kan zij ook teniet doen. Wij kunnen evengoed vrij blijven van kanker als de natuurvolken, die deze ziekten nagenoeg niet kennen. Natuurvolkeren krijgen eerst dan kanker, wanneer zij onder invloed van een beschaving zijn gekomen, waardoor zij hun lichaam, evenals het onze, verkeerd behandelen. Men heeft thans meer inzicht in het kankervraagstuk gekregen.Wij weten waardoor deze ziekte wordt veroorzaakt. Het is niet een bacil, waarnaar de wetenschappers zólang hebben gezocht zonder hem te vinden. Kanker (of ziekte) wordt veroorzaakt door gifstoffen, die zich in het lichaam ontwikkelen uit het voedsel dat wij eten. Ik bedoel dit uiteraard in algemene zin. Sommige gevallen van kanker worden veroorzaakt door beschadiging van buitenaf, door stoten, doch het is de vraag of de stoot ooit kanker zou hebben veroorzaakt, indien het gif niet eerst zijn werk in het weefsel had verricht. Wat is de oorzaak, dat de gifstoffen zich in het lichaam ophopen? Slechte reiniging, anders niets ! Het lichaam is nooit bestemd geweest voor wandelende bewaarplaats van gemakkelijk te bederven stoffen, waarvan het de afvalproducten gedurende een etmaal zou moeten bewaren. Ons organisme is niet geschapen om deze behandeling te ondergaan en wij verdragen deze ook niet. Wij kweken kanker en een groot aantal andere ziekten, welke alle dezelfde oorsprong hebben. Er is slechts één oorzaak van ziekte, nl. de gifstoffen.Wij eten drie keer per dag en soms vaker. De stoelgang zou in overeenstemming hiermee drie- of meermalen per dag moeten plaats vinden. Dit behoeft men de dieren niet te leren en de natuurvolkeren zeker niet te vertellen. Wij zullen hieromtrent moeten worden voorgelicht.

“Wij eten dikwijls, hebben te zelden ontlasting en tijdens het verteringsproces worden gifstoffen in ons organisme gevormd. Deze gifstoffen worden door de bloedsomloop meegenomen. Elk deel van het lichaam wordt bereikt. Elk afzonderlijk deel van het lichaam lijdt hieronder. Het organisme vecht hiertegen en sterft onder hardnekkige tegenstand. Het sterft niet op dezelfde dag, waarop het gif ontstaat. Het voert jarenlang een verloren strijd, doch bij een bepaalde gelegenheid komt de ineenstorting. Het is onbegrijpelijk, zoals de moderne mensen tegen zichzelf zondigen; ik kan maar constateren, dat zij niet weten wat zij doen. Wij nemen de ziekten als iets vanzelfsprekend. Wij veronderstellen dat dit het onafwendbare lot van de mens is. Niets is verder van de waarheid verwijderd. Het menselijk leven moet langzaam uitdoven, zoals een zandloper leegloopt.

De dood moet, op hoge leeftijd vredig en in het algemeen gedurende de slaap komen. Vele ziekten zijn er een overtuigend bewijs van, dat de leefwijze verkeerd was. Onze gebreken zijn een aanklacht tegen onszelf. Het merendeel van onze kwalen hebben wij aan onszelf te danken. Iedereen kan zorg dragen, dat het huis, waarin zijn cellen leven, een behoorlijke afvoer heeft. Hij, die hiervoor niet zorgt, inviteert zelf dood en vernietiging, welke over hem moeten komen, aangezien slechte reiniging van het menselijk lichaam de oorzaak is van kanker en de meeste andere ziekten, die de mensheid teisteren. Neem de oorzaak weg en daarmee zullen wij een einde maken aan de meeste ziekten. Waarom reinigt het lichaam zichzelf niet voldoende ? Ons lichaam werd volkomen geschapen, maar wij hebben onze leefwijze veranderd. Wij noemen deze verandering civilisatie. – Sir William Arbuthnot Lane in “Levend Voedsel”

Interessant om weten is, dat, Dr Bernard Jensen het werk van Sir Arbuthnot Lane vermeldt : . . .

‘Zij die twijfelen aan de directe relatie tussen het colon en de functionaliteit van verschillende organen, moeten zich verdiepen in het gedurfde en vranke woord van Sir Arbuthnot Lane, in Engeland. Hij bewees die relatie omdat hij chirurgisch het grootste deel van de dikke darm bij patiënten verwijderde, terwijl daardoor hun symptomen van artritis, reuma, enz., verdwenen in de loop van de volgende weken. Schildkliervergrotingen reageerden onmiddellijk, tuberculose werd gemilderd… verdere chirurgische ingrepen en amputaties waren overbodig… Zelfs in het geval van de ziekte van Raynaud, waar er gangreen was in de vingers, werden de handen hersteld tot een perfecte conditie, een korte tijd na het verwijderen van deze brandhaard van infecties en met toxines belaste darm.’ (Bernard Jensen D.C.,N.D., The Science and Practice of Iridology, p. 312)

De doorbraak in Alzheimer

Nu is de echte oorzaak van Alzheimer ontdekt! Tot nu toe heeft de medische wereld net gedaan alsof ze niet wisten wat de ziekte van Alzheimer veroorzaakt. Maar de oorzaken zijn geen mysterie meer!

Onderzoekers hebben ontdekt dat de ziekte van Alzheimer wordt veroorzaakt door afwijkende genen!

De eerder genoemde oorzaken die sinds 1906 zijn geformuleerd, gaan allemaal op de fles. Aluminium vernietigt geen hersencellen. Fluoriden vernietigen geen hersencellen, verstoren niet het DNA en vernietigen geen acetylcholine. Natriumhydroxide (loog) is onschuldig aan het vernietigen van hersencellen. Reader’s Digest en andere tijdschriften hebben het bij het verkeerde eind gehad door alcohol aan te wijzen als het massaal doden van hersencellen. Kwik en kwikdampen doden geen hersencellen zoals verondersteld en eerder aangekondigd. Lood is onschuldig aan vernietiging van hersencellen. Chemicaliën en kankerverwekkende stoffen hebben niets te maken met de ziekte van Alzheimer. Het zijn altijd al slechte genen geweest.

In het nummer van 28 augustus 1995 van het tijdschrift NEWSWEEK schreven Wetenschappers – zo noemen ze zich – dat deze “ontdekking de ontwikkeling van medicijnen kan versnellen om de hersenvernietigende aandoening te bestrijden.” En sinds die dag is het niet anders. Dag na dag, jaar na jaar… doorbraak na doorbraak !

Het is natuurlijk heel wetenschappelijk om bij voorbaat te veronderstellen dat de antwoorden in medicijnen te vinden zijn. Het is heel wetenschappelijk om hoop uit te stralen, dat de ziekte van Alzheimer omkeerbaar is en dat de patiënten hersteld kunnen worden. Het is heel wetenschappelijk om te suggereren dat de aandoening behandelbaar is, wanneer zoveel van de hersenen zijn vernietigd dat de patiënt niet meer normaal kan functioneren. Het is heel wetenschappelijk om oorzaken te negeren door alleen behandelingen te ontwikkelen en zo miljoenen anderen in dezelfde val te laten lopen.

Het is jammer dat de ziekte van Alzheimer een onomkeerbare degeneratieve aandoening is, aangezien hersencellen slechts zeer moeizaam of niet kunnen worden geregenereerd. Het lichaam stopt met de aanmaak ervan als ze halverwege de twintig zijn en begint dan aan het langzame proces van uitputting. Bij het normale tempo van een persoon in goede gezondheid zou naar schatting 5% tot 7% van de hersencellen verloren gaan tijdens een mensenleven van 150 jaar. Veel van onze mensen verliezen meer dan de helft van hun hersencellen tegen de leeftijd van 50 tot 75 jaar!

Compassie en zorgzaamheid zouden moeten beginnen wanneer we zien dat onze medemensen, familie, buren, verwanten… zich halsoverkop in deze en andere ziekten storten, of dat we als maatschappij voorbijgaan aan al de risico’s. We moeten een praktische manier vinden om ze te waarschuwen voor wat ze zichzelf aandoen. En we moeten de wijsheid hebben om de kennis die we al hebben over de oorzaken onmiddellijk in de praktijk te brengen. Heel onze manier van leven en eten en uitputting van ons systeem, is een aaneensluiting van oorzaken geworden – maar we zijn op zoek naar een medicijn dat ons toestaat om gewoon door te gaan?

Want het is gemakkelijk om uit te brengen dat zes minuten per dag intensief sporten kan alzheimer mogelijk met tien jaar vertragen. Is het waar dat nieuw bloedonderzoek de ziekte mogelijk veel sneller kan opsporen? En dan, wanneer ze opgespoord is? En is het waar dat een veelbelovend alzheimermedicijn goedgekeurd is? en dat zelfs een team onderzoekers van de KULeuven/VIB “een nieuwe doorbraak gerealiseerd hebben in het onderzoek naar de ziekte van Alzheimer.”

De hoopvolle berichten over de strijd tegen alzheimer volgen elkaar in rap tempo op. Is het einde van de ziekte nabij? Edo Richard, neuroloog bij het Radboudumc, heeft er vraagtekens bij “Ik zie mezelf als een rasoptimist. Maar als je mij vraagt of we in een stroomversnelling óf in een patstelling zitten, zou ik kiezen voor dat laatste.”

“Elke maand verschijnen ruim vijfhonderd wetenschappelijke publicaties over dementie, waar alzheimer de meest voorkomende vorm van is. Ze noemen elk onderzoek een kleine stap. Bovendien moet vervolgonderzoek de bevindingen verifiëren. “En heel weinig van wat gepubliceerd wordt, is uiteindelijk relevant voor de behandeling”.

Maar het blijft zoeken naar een “behandeling”, zoals altijd – en niet naar kennis over – en vermijding van – oorzaken. Nochtans zijn er al heel wat feiten gekend over factoren die hersenceldegeneratie in de hand werken – zie eerder – maar het moét een behandeling worden zodat we oorzaken kunnen verrassen, zodat ze geen gevolgen meer hebben.
De ziekte van Alzheimer is een hersenaandoening waarbij geleidelijk steeds meer hersenweefsel verdwijnt. Dat leidt tot het verlies van hersenfuncties.Dit gebeurt doordat schadelijke eiwitten (amyloid) zich ophopen in de zenuwcellen, die daardoor kapotgaan. Dat gebeurt vaak het snelst in het gedeelte dat herinneringen aanmaakt, waardoor het kortetermijngeheugen en later ook het langetermijngeheugen verdwijnt. Wetenschappers proberen medicijnen te ontwikkelen die de schadelijke eiwitten kunnen ondervangen.
Dr Shelton heeft zoveel geschreven over amyloïde plaque en ik heb de indruk dat het onderzoek geen enkele vordering maakt, want dat komt nog altijd overeen met de vaststellingen van Shelton. Het onderzoek staat te trappelen en te popelen om met een wondermedicijn uit te pakken, de zoveelste illusie en bijkomende toevoeging van alle problemen die er al zijn, omdat men zoekt waar niets te vinden is. Nochtans zijn de fondsenwervingsmachines volop bezig de centen aan het binnenrijven. Met hun eigen woorden : “Maar zoals de wetenschappers zeggen : we zijn er nog niet, er moet nog veel bijkomend onderzoek en testen gebeuren om uiteindelijk komen tot een medicatie. Daarom ook onze oproep : blijf het onderzoek steunen want u kan mee het verschil maken !”
Ik heb geen glazen bol, maar ik durf te voorspellen dat met geen 100.000 miljard aan onderzoeksgeld en niet over 100 jaar een oplossing zal zijn gevonden. Maar dat is de bedoeling, want anders droogt de bron op.

Dit artikel maakt deel uit van de toegevoegde artikels in het digitale boekje “Verhoog de Kracht van het Brein”. Dit boekje is een onderdeel van het Natur-El-abonnement 2023 waarin alle nieuw uitgebrachte publicaties worden opgenomen.

Voor meer info, zie “abonnement 2023”

Verleden week hadden we het over Kanker (preventie). Nu hoorde ik gisteren dat het zo goed gaat met de kankertherapie en dat we iedere week op een of andere manier een “doorbraak” kennen. Dat is merkwaardig, geen woord over preventie, alleen over therapie en dat we gul moeten geven, want het is zo erg nodig voor het onderzoek. De deelnemers van verleden week hebben het gehoord: zolang er oorzaken zijn, zullen er ziekten zijn en als de ziekte wordt gedwarsboomd in haar doel, wordt het een steeds hopelozere ziekte. Zijn er geen hulpmiddelen? Ja, die zijn er, maar die zijn niet de basis, maar een ondersteuning.