Eiwitten: is méér altijd beter?

De abonnees van Natuur&Gezondheid hebben in 2020 de combo ontvangen van vier nieuwe publicaties. Een daarvan spitte het eiwitvraagstuk redelijk diep uit. Nu signaleert één van onze lezers een studie die suggereert dat het verstandig is om de eiwitinname te verhogen na 65 jaar. Daar moeten toch ernstige bedenkingen bij gemaakt worden en laat mij toe om in deze brief enkele te verduidelijken. Bovendien vraag ik me af of de lezer die studie wel echt goed gelezen heeft ?

De studie die beweerde aan te tonen dat diëten met veel vlees, eieren en zuivelproducten net zo schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid als roken, suggereerde dat mensen onder de 65 die veel vlees, eieren en zuivel eten vier keer zoveel kans hebben om te overlijden aan kanker of diabetes. Maar als je naar het eigenlijke onderzoek kijkt, zul je zien dat dat gewoon niet waar is. Degenen die veel dierlijke eiwitten aten, hadden niet vier keer meer kans om aan diabetes te overlijden; ze hadden 73 keer het risico.

Hoe zit het met degenen die voor matiging kozen, degenen in de gematigde eiwitgroep, die 10 tot 19% van de calorieën uit eiwitten haalden? Ze hadden net ongeveer 23 keer meer kans op overlijden door diabetes, vergeleken met degenen die de aanbevolen hoeveelheid proteïne consumeren, wat neerkomt op ongeveer 6 tot 10% van de calorieën uit proteïne – ongeveer 50 gram per dag. Probeer dit eens te berekenen op basis van je gemiddelde voedingspatroon – ook als daar relatief weinig eiwitrijke voedingsmiddelen inzitten.

Dus de zogenaamde lage eiwitinname is eigenlijk de aanbevolen eiwitinname – geassocieerd met een grote vermindering van kanker en de algehele mortaliteit op middelbare leeftijd, onder de 65 jaar. Maar let op, het zegt niet hoe het zit bij oudere populaties. Als het gaat om sterfgevallen door diabetes, wordt een lagere totale eiwitinname geassocieerd met een langer leven op alle leeftijden. Maar voor kanker lijkt het – althans volgens de commentaren – rond de leeftijd van 65 te veranderen.

De resultaten lijken te suggereren dat een lage eiwitinname op middelbare leeftijd, gevolgd door een matige tot hoge eiwitconsumptie bij ouderen, de gezondheid en levensduur kan optimaliseren. Sommigen hebben gesuggereerd dat de standaard dagelijkse hoeveelheid proteïne, 0,8 gram dagelijkse proteïne voor elke gezonde kilogram lichaamsgewicht, voor de meesten misschien goed is, maar misschien hebben oudere mensen meer nodig.

Dit is het onderzoek waarop de ADH was gebaseerd, en hoewel er werd gesuggereerd dat ouderen een iets hogere behoefte zouden hebben, is er niet genoeg bewijs om andere aanbevelingen te doen. De definitieve studie werd in 2008 gepubliceerd en er werd geen verschil gevonden in de eiwitbehoefte tussen jong en oud. Dezelfde ADH zou voldoende moeten zijn voor ouderen.

Maar voldoende inname is niet noodzakelijk een optimale inname. De eiwitbehoefteonderzoeken gaan niet in op de mogelijkheid dat eiwitinname ruim boven de ADH gunstig zou kunnen zijn – zo suggereert een lid van het Whey Protein Panel en een adviseur van de National Cattlemen’s Beef Association.

Als je sedentaire personen ouder dan 65 volgt, verliezen ze elk jaar ongeveer 1% van hun spiermassa. Als je mensen dwingt om de hele dag dagen achter elkaar in bed te liggen, verliest iedereen spiermassa. Maar oudere volwassenen kunnen zes keer sneller spiermassa verliezen tijdens bedrust dan jonge mensen. Dus is daar het spreekwoord “Use it or Loose it”, m.a. w. gebruik je spieren (door beweging en inspannende taken) of je raakt je spieren kwijt – en dat geldt voor iedereen, maar ouderen lijken de spiermassa sneller te verliezen; dus ze kunnen beter hun spieren gebruiken.

Het goede nieuws is dat, in tegenstelling tot de 12-jarige Amerikaanse studie, een vergelijkbare studie in Japan heeft uitgewezen dat de leeftijdsgerelateerde afname van de spiermassa triviaal was. Waarom het verschil? Het blijkt dat de deelnemers waren geïnformeerd over de resultaten van hun spierkracht; en dus probeerden ze die vaak te verbeteren door te trainen voor het volgende onderzoek, om uit te blinken in de studie – vooral de mannen, die zo competitief werden, dat hun spiermassa toenam met de leeftijd, wat aantoont dat het verlies van spiermassa met de leeftijd niet onvermijdelijk is; je moet gewoon wat moeite doen.

Het toevoegen van extra proteïne lijkt in het geheel niet te helpen. Het toevoegen van meer eiwitten aan het dieet had geen invloed op de spierreacties op weerstandstraining – en dat is gebaseerd op onderzoeken die door de American Egg Board zelf werden gefinancierd. Zelfs de National Dairy Council kon het niet verdraaien. Het is duidelijk dat door krachttraining teweeggebrachte verbeteringen in lichaamssamenstelling, spierkracht en omvang, en fysiek functioneren niet worden verbeterd wanneer oudere mensen hun eiwitinname verhogen door ofwel de inname van eiwitrijkere voedingsmiddelen te verhogen, ofwel door eiwitsupplementen te nemen.

Is er iets dat we op het gebied van voeding kunnen doen om onze verouderende spieren te beschermen? Groenten. Het consumeren van meer dan de aanbevolen hoeveelheden groenten was geassocieerd met het verminderen van de kans op spierverlies bij de helft van de onderzochte personen met een lage spiermassa. Waarom? De alkaliserende effecten van groenten kunnen de milde metabole acidose neutraliseren die optreedt bij het ouder worden, en het kan dat beetje extra zuur in ons lichaam zijn dat de afbraak van spieren vergemakkelijkt.

Ik heb het hier eerder over gehad, hoe spiervermindering een adaptieve reactie lijkt te zijn op acidose. We lijken een chronische, laaggradige acidose te krijgen met het ouder worden omdat onze nieren achteruitgaan en omdat we mogelijk een zuurbevorderend dieet volgen – wat betekent dat we vis, varkensvlees, kip en kaas eten en veel te weinig fruit en groenten. Zoals je kunt zien, zijn bonen en peulvruchten de enige belangrijke bron van proteïne die – mits correct bereid – alkalisch is in plaats van zuur vormend. Een meer plantaardig dieet, een meer basisch dieet, bleek positief geassocieerd te zijn met het behoud en het verbeteren van de spiermassa bij vrouwen van 18 tot 79 jaar oud.

Dus als we onze eiwitconsumptie na de leeftijd van 65 gaan verhogen, zou het beter zijn om plantaardige eiwitten te gebruiken om ons tegen kwetsbaarheid te beschermen. Hoe oud we ook zijn, een dieet dat de nadruk legt op plantaardige voeding, zal de gezondheidsvoordelen voor alle leeftijdsgroepen maximaliseren. Maar zelfs met plantaardige eiwitten moeten we niet overdrijven. Soms functioneert ons lichaam beter met minder, en springt er efficiënter mee om. Soms gaat die efficiëntie verloren wanneer men overdaad aan geconcentreerde voeding gebruikt. De verminderde enzymproductie – die op hogere leeftijd moet verwacht worden – is niet in staat om een groter aandeel aan eiwitten goed te bewerken, waardoor nu – meer dan op jonge leeftijd – eiwit verloren gaat en omgezet wordt in toxische restproducten.
Herlees zeker ook :

Dit digitaal boek kost 9 euro / of betaal 20 euro voor de combo van : Vitamines – Mineralen – Eiwitten – Natuurlijke Remedies.

Anders genezen

Ongelijke kansen voor therapieën die de kassa niet doen rinkelen

In zijn boek stelt Jon Barron de vraag, waarom – als het gaat over kanker – de alternatieven in de behandelingen, nooit een eerlijke kans krijgen tegenover de klassieke therapie.  

Hij geeft daar direct een antwoord op, “omdat de kankerindustrie nu eenmaal zo in elkaar zit en in de wedloop is voor de miljarden dollars giften en winsten. Zelfs al is het relatief eenvoudig om de proportie van kankers bij benadering tot 90% te verminderen, naar een niveau dat vergelijkbaar is met zo’n 100 jaar geleden, is in de hele medische gemeenschap bijna niemand te vinden die je daarover iets zal vertellen.

Hoe doe je dat dan, de kankergevallen met zo’n 90% verminderen?  Gewoon door de kankeroorzaken (toxines) in je lichaam te verwijderen. Veel van die toxines bestonden niet eens 100 jaar geleden en zijn nu substantieel aanwezig in je lichaam. Begin met het regenereren van je lichaam met essentiële kankerbeschermende voedingsstoffen – die je niet vindt in massaproducten, bereid industrieel voedsel dat het gros maakt van wat mensen vandaag eten.” 

“Zelfs al zijn er vandaag natuurlijke behandelingsalternatieven die de vergelijking doorstaan met chemotherapie, radiatie, en chirurgie (en die niet moeilijk te doen zijn, in vergelijking met de drastische en ineffectieve methoden met dergelijke nadelige neveneffecten), zal geen enkele medicus er je over inlichten. En ondanks het feit dat de ganse wedloop om een “kuur tegen kanker” te vinden een rookgordijn is, zal je er steeds weer op aangesproken worden om je bijdrage te leveren in het verslaan van dit monster.”

Jon Barron getuigt van- een vrouw die borstkanker had en de gewone kankerbehandelingen had doorlopen – zonder succes – en naar huis gestuurd was om te sterven. Als een laatste strohalm, hield ze zich vast aan het Baseline of Health Programma en herstelde volledig. Om haar herstel te vieren, loopt ze nu regelmatig in “borstkanker-wedstrijden” en helpt zo onrechtstreeks om geld te verzamelen voor het “medisch onderzoek” en is zich in het geheel niet bewust van de  contradictie.”

In zijn boek, Lessons from the Miracle Doctors, legt Jon Barron uit hoe, “als het over kanker gaat, we geconfronteerd worden met leugens – knap bedachte fabeltjes – en statistische trucjes.”

“Volgens de medische gemeenschap overleven meer mensen van kanker dan ooit tevoren. Maar als sterftecijfers vrijwel ongewijzigd zijn (zoals vermeld in het Journal of the American Medical Association), en 800 tot 1.700 procent méér mensen krijgen kanker dan tevoren, Dan zullen 8-17 keer zoveel mensen “gered” worden zonder verbetering van de behandeling, of hebben we het mis? Wat zijn dan de opvallende vorderingen waarover je in de pers leest? Wat je niet zo vaak hoort, is dat 8-17 keer zoveel mensen ook aan kanker sterven – wat de opmars van kanker tot de positie van nummer twee moordenaar in de VS (en Europa) verklaart. Het is de moeite om in gedachten te houden dat de bevolking van de VS met 400 procent is gestegen de laatste honderd jaar (75 miljoen tot 300 miljoen). Dat betekent dat je zowel de overleving als de sterftecijfers door vier kan delen voor de toenemende bevolking. Als je dat doet, krijg je al een betere kijk op de overlevingswinst, maar je zit dan nog met een verhoogde mortaliteit van 3-5 keer. 

Dus, wat is de belangrijkste statistiek? Simpel, geen van al deze. Het feit is dat overlevingspercentages vrijwel ongewijzigd zijn. Wat dat betekent is dat het moderne “genezen” niet echt veel verschil maakt. Sterker nog, de sterftecijfers zijn echt slechter dan ze zich voordoen. Denk eraan dat wanneer een kankerpatiënt chemotherapie ondergaat en vervolgens aan longontsteking overlijdt, omdat zijn/haar immuunsysteem is weggekwijnd onder de behandeling, het wordt opgenomen als sterfte door longontsteking, geen kanker. Voeg nu alle mensen toe die zijn gestorven aan de bijwerkingen van chemotherapie en bestraling, en je ontdekt dat de overlevingscijfers niet alleen onveranderd zijn, maar er op achteruit gegaan zijn.

Mensen kunnen er zelf iets aan doen – en niemand kan dat in jouw plaats doen.

Beenderschurft

Ik weet niet of je ooit hoorde van beenderschurft – wellicht niet – Nochtans heb ik deze naam niet uitgevonden en staat dit voor een naam die we wèl kennen, nl. osteoporose. Waarom wordt de naam “Broze Botten” gebruikt en niet wat het werkelijk is? Dr. Suzanne Humphries is resoluut: “Osteoporose is blenderschurft en géén calciumdeficiëntie”.

“Een blij hart is een goed medicijn, maar een gebroken geest verdroogt de botten.” ~ Spreuken 17:22

Ze zegt : “Het doet me verdriet om oudere vrouwen met de diagnose “osteopenie” of “osteoporose” te zien luisteren naar hun doktoren en aanvullende calcium en zelfs problematische medicijnen die bisfosfonaten worden genoemd, gebruiken. Dit zijn irrationele, dogmatische, schadelijke benaderingen van het probleem van botafbraak naarmate we ouder worden. In de tijd dat ik nefrologie en inwendige geneeskunde beoefende, zag ik talloze patiënten die leden aan vaatziekten terwijl ze de aanbevolen doses calcium innamen. Röntgenfoto’s toonden perfecte contouren van verkalkte bloedvaten en verkalkte hartkleppen.

Ze toont een verkalkte slagader in de borst, vaak gezien bij vrouwen die worden behandeld voor hypertensie. Het belangrijkste medicijn dat wordt gebruikt bij hoge bloeddruk, een thiazidediureticum, zorgt ervoor dat het lichaam calcium vasthoudt en magnesium en kalium verliest. “We zien dit soort verkalkingen incidenteel in de grote slagaders van het hele lichaam, niet alleen in de borsten. Ik geloof dat deze problemen te vermijden zijn.”

De matrix van bot zal calcium en voedingsstoffen opnemen waar ze horen, zolang de juiste hormonen en voedingsstoffen aanwezig zijn. Onnodig te zeggen dat zwaartekracht in de vorm van gewichtdragende oefeningen essentieel is en de basis zou moeten zijn voor een gezond skelet. Wees niet bang om te oefenen met wat gewicht in een rugzak als je geen discusziekte of lage rugpijn heeft.

Je moet steeds kijken naar wat je qua voedingswaarde en in interpersoonlijke relaties kunt doen om je lichaam te helpen zichzelf te genezen. Supplementen zijn geen vervanging voor goede voeding. Wetenschappers ontdekken constant nieuwe dingen over voedsel en de interacties met het lichaam die we niet kennen.

Het zou natuurlijk kunnen dat je geen tweede opinie behoeft en tevreden bent met het voorschrift, of het zou kunnen dat wat ik ga zeggen je zo vreemd in de oren klinkt… Begin je dan te verdiepen op elke manier die je mogelijk acht. Ga googlen of in naslagwerken zoeken om voedingsmiddelen te vinden die rechtstreeks in vitamine C, vitamine K2, magnesium en minder belangrijke mineralen zoals boor en silica zitten. Silica is belangrijk voor botten. Bedenk ook dat depressie vele oorzaken heeft. Soms kan de oorzaak voedingstekorten zijn en soms kan depressie het gevolg zijn van beknelling in een ongezonde gezinsdynamiek. Controversieel zou ik ook zeggen dat depressie ook een geestelijke oorsprong kan hebben.

Maar als de tijd van wezenlijk belang is, dan is suppletie een route die kan worden gevolgd. Terwijl de medische beroepen calcium en fosomax aanvullen, zou naar mijn mening een meer constructieve suppletie kunnen bestaan ​​uit vitamine C, vitamine K2, vitamine D3 (in de wintermaanden, zon in de zomer) en boor, silica en magnesium. Deze zijn veel belangrijker om fracturen te voorkomen en bot gezond te houden dan calcium.

Calcium komt uiteindelijk terecht in de spieren van het hart, de hartkleppen en de bloedvaten, wat leidt tot hart- en vaatziekten. Als je echter voldoende vitamine C, D3 en K2 krijgt, zal je lichaam het calcium dat je binnenkrijgt uit het voedsel leiden naar waar het thuishoort, niet naar het hart en de bloedvaten.

Vitamine C doet verschillende dingen om botten te versterken

  • Het mineraliseert het bot en stimuleert de groei van botvormende cellen
  • Voorkomt te veel afbraak van bot door botabsorberende cellen te remmen.
  • Dempt oxidatieve stress, wat veroudering is.
  • Is essentieel bij de synthese van collageen.

Als vitamine C laag is, gebeurt precies het tegenovergestelde. Botcellen die bot afbreken, octeoclasten genaamd, prolifereren, en botcellen die mineraal en nieuw bot afbreken, osteoblasten genaamd, worden niet gevormd.

Studies hebben aangetoond dat oudere patiënten die botbreuken hadden, significant lagere vitamine C-waarden in hun bloed hadden dan degenen die niet gebroken waren. [1] Botmineraaldichtheid – wat de tests meten, is hoger bij degenen die vitamine C gebruiken, onafhankelijk van de oestrogeenspiegel. [2], [3]

Vitamine K2 is bij voedingskundigen bekend als belangrijk voor de gezondheid van hart en bloedvaten en botten. Dit aanvullen is een goed idee als bot- of hartproblemen een probleem zijn.

En natuurlijk helpt de goede oude vitamine D3 met een gehalte van 50-70 mg / ml het immuunsysteem goed te laten functioneren en de botten sterk.

Dit lijkt misschien veel supplementen, en het zou natuurlijk wenselijk zijn om zoveel mogelijk uit voeding te bekomen. Maar het lijkt mij in geval van nood een inspanning die de moeite waard is en die veel meer zal bekomen dan de botten sterk maken. Mocht je gaan kijken naar de gemiddelde inname van Vitamine C in de gemiddelde voeding, ligt dat behoorlijk beneden de optimale aanbevelingen. Hoe is het mogelijk om voldoende vitamine C binnen te krijgen met alleen voeding? Daar zijn we dan weer met vers fruit. Ik kan er niet omheen. Aangevuld met bladgroenten en kruiden, hebben we daar de basis van de voeding. Houd rekening met de giftige belastingen die we allemaal hebben, zelfs met de meest ongerepte voeding, en je begrijpt dat we meer vitamine C nodig hebben dan onze voorouders. Het klassieke advies voor volwassenen is om 2-5 gram natriumascorbaat per dag als supplement in te nemen. Raadpleeg eerst je arts als je actieve nierstenen of een nierziekte hebt. Maar weet dat fruit veel meer heeft dan alleen maar vitamine C en dat alle testen laten zien dat de vitamine C langs alle kanten wordt aangevuld door volwaardige voeding.

Mensen, apen en cavia’s maken geen vitamine C. Hierdoor moeten we in de voeding een bron van vitamine C hebben. Katten die slechts ongeveer 5-6 kg wegen, synthetiseren meer dan 15 keer de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid vitamine C voor mensen. Geiten zijn ongeveer zo groot als een volwassen mens en zonder stress synthetiseren ze 13 gram per dag. Onder stress kan het oplopen tot 100 gr. Wees niet bang om vitamine C in te nemen. Het is een van de onschuldigste niet-giftige en veilige supplementen die we kennen. Gebruik natriumascorbaat of ascorbinezuur. Als je de voorkeur geeft aan een natuurlijke, plantaardige bron, werd camu camu gepromoot omdat het rijk aan vitamine C is. De oogst vormt echter een bedreiging voor het regenwoud, dus dat advies moet met voorzichtigheid worden geuit.

Referenties

Ziekte van Alzheimer

In  Gazet Van Antwerpen (online) lazen we :

“Levenswijze mogelijke oorzaak voor Alzheimer”

Een vergelijkende studie in de Verenigde Staten en Afrika heeft aangetoond dat het krijgen van Alzheimer mogelijk niet alleen bepaald wordt door erfelijkheidsfactoren, maar ook door de levensstijl. De onderzoekers vergeleken tussen 1993 en 1998 het voorkomen van Alzheimer bij zwarten uit Indianapolis met dat van Nigerianen uit Ibadan. Er werden 4500 personen ouder dan 65 jaar in het onderzoek betrokken. Opmerkelijk was dat de proefpersonen uit Indianapolis twee tot drie keer sneller de ziekteverschijnselen vertoonden dan de arme bewoners van Ibadan. De mensen uit Ibadan aten zoete aardappelen, palmolie en slechts af en toe een klein stukje vis. Hun bloeddruk en cholestorolgehalte waren opmerkelijk laag. Vaatziekten zoals hoge bloeddruk, arteriosclerose en beroerten zijn de boosdoeners bij Alzheimer.

“Amalgaam en Alzheimer”

Door Dr. K.J. Probst / vertaling R.A. R. Hundscheidt

“Dat amalgaam  schadelijk voor de gezondheid is en daarbij vooral het immuunsysteem vernietigt, wordt door meer onderzoeken bewezen. In een nieuw onderzoek komt de samenhang tussen amalgaam en de Alzheimer-ziekte aan het licht : (1) Bijzonder alarmerend aan dit onderzoek is de ontdekking van de onderzoekers dat de allerkleinste hoeveelheden – nog ver onder de helft van de vrijgezette kwikzilverwaarden van bijvoorbeeld de amalgaamvullingen – reeds zenuwvernietigende reacties oproepen. 

Reeds minimale kwikzilversporen zijn voldoende om de voor de Alzheimer-ziekte typisch zijnde “amyloide Plaques” op te roepen. Andere geteste materialen, zoals bijvoorbeeld aluminium, leidden niet tot deze reactie, maar alleen kwikzilver, en dat reeds in minimale hoeveelheden.  De onderzoekers hebben hun resultaten op een videofilm vastgelegd, die vrijgegeven werd en door iedereen gekocht kan worden (2). Bovendien hebben de onderzoekers deze film ook op internet gezet (3).  

De onderzoekers kunnen 7 zieke eiwitkenmerken nawijzen, die voor de Alzheimer ziekte verantwoordelijk zijn. Al deze kenmerken ontstaan door de aanwezigheid van reeds zeer kleine  hoeveelheden kwikzilver als katalysator.

Commentaar: Alhoewel door de schoolwetenschap in het verleden en tegenwoordig de amalgaamproblematiek als onbetekenend wordt afgedaan, laten steeds meer onderzoeken zien dat kwikzilver een giftige en echt levensgevaarlijke stof is. Zoals ook uit andere onderzoeken bekend is, laten de kwikzilverdepots zich met macroalgen uit het lichaam drijven (4). Daartoe zijn de zogenaamde microalgen zoals bijvoorbeeld Spirulina of de geprezen AFA-algen niet geschikt, maar  de macro-algen zoals bv. het bruine alg Ascophyllum nodosum, of de met betrekking tot de ontgiftigings functie werkzame Chlorella algen.

  • (1)  C.C. Leong et al: Retrograde degeneration of neurite membrane structural integrity of nerve growth cones following in vitro exposure to mercury neuroreport 2001; 12:733-737
  • (2)  Karen Thomas, Media Relatkions, University of Calgary, Faculty of Medicine, Tel. 001-403-2202945, fax: 001-403- 210-8141.
  • (4)  K. J. Probst: “Energieschub aus den Meer”. Fit fürs Leben Verlag 1998, ISBN nummer 3 – 89526 – 01- 0

Wartaal in de gezondheidsberichtgeving 

Kan koffie de Ziekte v. Parkinson tegenhouden?

Dit is een vraag zoals een andere en ze wordt gesteld in een gezondheidsblad. Ze wordt gesteld door mensen die graag middeltjes en remedies promoten als de ultieme oplossing voor diepe beschadigingen van het organisme. Dergelijke artikels worden geschreven door mensen die hierop graag bevestiging  geven, omdat dergelijk antwoord de wereld insturen meer populariteit oplevert dan mensen wijzen op verantwoordelijkheden. Zou koffie in staat zijn om al die nadelen en onzinnige gezondheidsrisico’s zoals ze op de voorgaande pagina’s zijn beschreven, in één keer ongedaan te maken ? Voor hygiënisten is het antwoord klaar… een nutteloos bewijs en een tegen de borst stotende kwelling van weer zoveel ratten en muizen in laboratoria. De verklaring was nochthans mooi : “Coffeïne zou het verlies aan dopamine, een neurotransmittor (een chemische stof die zorgt voor de doorstroming van zenuwimpulsen) die cruciaal is bij het optreden van Parkinson, verminderen.” En je hoeft niet eens zo’n verstokte drinker te zijn. Het equivalent van 2 à 3 tassen koffie blokkeert een bepaalde receptor in de hersenen die verantwoordelijk wordt geacht voor het verlies aan dopamine. Hoe hoger de dosis, hoe groter het effect. Heeft men ook onderzocht welke schaduwzijde deze blokkade van het verlies heeft ? Dat kwam niet aan de orde. Dat is voer voor weer een ander onderzoek.  Wat me eigenlijk verbaast is, dat als dàt waar is, hoe ooit iemand de ziekte van Alzheimer heeft kunnen krijgen?  Als 2 à 3 tassen volstaan, terwijl het gemiddelde verbruik al hoger ligt… Moeten we dan de Alzheimer-patiënten zoeken in de niet-koffiedrinkers… of ligt de waarheid net andersom?

Wist je dat verouderen, met al zijn aandoeningen, te maken heeft in het minder gemakkelijk opnemen en verspreiden van zuurstof doorheen het systeem?

Zuurstof 12

Zonder melk

Zonder MelkIs melk werkelijk zo onmisbaar voor gezondheid als men ons wil doen geloven?

Het zal je waarschijnlijk niet ontgaan, dat melk een stevige campagne voert om haar afzet te vrijwaren. We zijn collectief gehersenspoeld om te geloven dat zonder melk, we grote gebreken zullen kennen, en dat melk moét. De meesten zijn zich niet eens bewust dat melk ook veel tegenwind krijgt, al bereikt dit andere geluid zelden het grote publiek. Dokters, diëtisten, onderwijzend personeel en campagnes vertellen in refrein, hoe belangrijk melk is en zonder melk, komt er zeker een probleem met je botten…

Er zijn vandaag duizenden tegenargumenten voor de consumptie van melk. Op de site van milkoffline of notmilk, vind je er al honderden.

Een merkwaardige bron van melk-ontrading is meer dan een eeuw oud en komt van Ellen G. White (eind 19e eeuw) en vind je aan het einde van dit artikel.

Maar wat is er dan van dat “land van melk en honing” ? Het is verrassend dat het “Beloofde Land” zo wordt genoemd. Die tocht door de woestijn symboliseert ons leven. Terwijl we in de woestijn zijn gekomen, verliezen we stilletjesaan ons vee, om volledig op God te vertrouwen en in harmonie met Hem te leven. Op uitzondering van de schapen die voor de offerdienst waren voorbehouden, bood de woestijn geen voedsel voor vee… en verlangden sommigen terug naar “de vleespotten van Egypte”.

De consumptie van melk en melkproducten kan ernstige ziekten veroorzaken De consumptie van melk en melkproducten wordt in verband gebracht met klachten zoals migraine, huidproblemen, astma, bronchitis, voorhoofdsholte-ontsteking, chronische verkoudheid, allergieën, osteoporose en artritis.

Amerikaanse onderzoekers hebben twaalf jaar lang de melk consumptie van 77 duizend verpleegsters tussen de 34 en 59 jaar bijgehouden. De vrouwen die twee glazen melk of meer dronken (of een equivalent aan andere zuivelproducten) liepen 45% meer kans op een gebroken heup in vergelijking met vrouwen die één glas of minder dronken.

De mythes rond melk

“Melk is goed voor elk”, we zijn er mee grootgebracht en drinken gemiddeld twee glazen melk per dag. Hiermee behoren we tot de grootste zuivelconsumenten van de wereld. Toch krijgen we bijna nooit iets te horen over de kanttekeningen die geplaatst worden bij het drinken van koemelk.

Prof. Walter Willett, voedselwetenschapper aan de Harvard University, onderzoekt al sinds 1976 de relatie tussen zuivel en osteoporose. Hij zegt dat uit onderzoek blijkt dat er helemaal geen verband is tussen het drinken van veel melk en het voorkomen van botbreuken. Dat druist in tegen alles wat wij altijd gehoord hebben. En Willett staat hier niet alleen in. Prof. Colin Campbell, biochemicus Cornell University, deelt deze mening. Hij is zelfs van mening dat door de eiwitten in de melk, een zuur wordt aan gemaakt die juist voor een afbraak van het bot zorgt.

Als je de wetenschappelijke informatie bestudeert kan je maar één conclusie trekken: melk is niet erg gezond maar wel erg goed voor de economie.

Melk vormt slijmlaag op de ingewanden [Bron: Boek, “Eet je vit”]

De consumptie van melk en melkproducten wordt steeds vaker in verband gebracht met klachten zoals migraine, huidproblemen, astma, bronchitis, voorhoofdsholte-ontsteking, chronische verkoudheid, allergieën en artritis.

Melk en melkproducten bevatten lichaamsvreemde eiwitten die eerst door het lichaam moeten worden omgezet naar lichaamseigen eiwitten. Het enzym lactase, dat nodig is om lactose (melksuiker) af te breken, wordt maar tot ons derde jaar in voldoende mate aangemaakt. Het (gedeeltelijk) melkproducten kunnen een slijmlaag achterlaten op de tere darmslijmvliezen. Dat kan een verminderde opname van voedingsstoffen tot gevolg hebben. Zure melkproducten en geiten- en schapenkaas worden beter verteerd en zijn minder slijmvormend.

Te veel eiwitten (melk) veroorzaakt extra verlies van kalk via de nieren [Bron: “U kunt langer blijven leven”]

Professor Defares vindt slijmvorming door melk nog niet wetenschappelijk aangetoond. Hij stelt dat melk een bron is van eiwit en calcium en helaas vet. Overmatige consumptie van eiwit leidt, volgens Defares, tot extra calciumverlies via de nieren. Dat betekent dat je nog meer calcium nodig hebt om een goede botopbouw te handhaven. Meer melk helpt hier niet. Dat is, vanwege de eiwitten in melk, een vicieuze cirkel. Maar er zijn natuurlijk andere voedingsmiddelen waarin wel calcium maar minder eiwitten zitten. Voorbeelden zijn broccoli (260mg/400gr), boerenkool (180mg/100gr), tahoe (190mg/100gr), vijgen (280mg/100gr)…

“Melk moet” — voor de economie!!!! [Bron: De Volkskrant]

Amerikaanse onderzoekers stellen dat één glas halfvolle melk net zo slecht voor de gezondheid is als de consumptie van twee speklapjes. Melk is een belangrijke leverancier van dierlijk vet. Bovendien bevat melk kleine hoeveelheden dioxine en pcb’s.

Het komt steeds meer voor dat kinderen allergisch blijken te zijn voor melk. Koemelkallergie kan bij kinderen behoorlijke problemen veroorzaken, van  ademhalingsproblemen tot en met extreem druk gedrag.

Melk bevat grote hoeveelheden kalk. In Nederland krijgen mensen die gezond eten echter al voldoende kalk binnen.

De Nederlandse gezondheidsraad heeft daarom eind 1998 geadviseerd geen extra calcium suppletie te gebruiken als preventie tegen botontkalking (dus ook geen Ca+ melk). De raad legt meer de nadruk op vitamine D suppletie die de opname van calcium in het lichaam verbetert.

De noodzaak om Nederland aan de melk te krijgen was een economische. Begin jaren dertig was er een enorm melkoverschot en er was een crisis. Vooral op het platteland ging het slecht. De boeren moesten aan het werk gehouden worden. Daarom werd in 1934 het Zuivelbureau opgericht met als taak Nederland aan de melk te brengen. In de dertiger jaren was de voeding in Nederland zo schraal dat kinderen die melk dronken dikker en langer werden dan kinderen die dat niet deden; in de 50er jaren was er geen verschil meer.

De reden dat wij melk drinken is niet om onze gezondheid te verbeteren maar om de economie te verbeteren.

Het Zuivelbureau richtte zich vooral op de jeugd, compleet met gesubsidieerde schoolmelk, “Melk moet”, Joris Driepinter en de M-Brigade. Wat echter niet iedereen weet is dat het Zuivelbureau gefinancierd wordt door de industrie.

Dit is een belangenverstrengeling. Het is trouwens slecht afgelopen met Joris Driepinter. Hij heeft ernstige longproblemen en zit nu in een rolstoel omdat hij zes keer zijn heup heeft gebroken en dat allemaal door die drie glazen melk per dag.

De oudste randbemerkingen tegen het drinken van melk komen van E.G.White

“Boter en vlees stimuleren. Zij hebben de maag beschadigd en de smaak bedorven.”(P. 48, geschreven in 1870)

Ellen G. White is de meest vertaalde auteur uit de ganse Amerikaanse literatuur. Tijdens haar 70 jaar van schrijven bracht E.G. White meer dan 50.000 bladzijden manuscript voort, met de hand geschreven, samen goed voor een ganse bibliotheek. Al die boeken werden op hun beurt vertaald in meer dan 200 talen. White was één van de spirituele grondleggers en architecten van de Zevende Dags adventisten die tegenwoordig zoʼn 20 miljoen leden kent. Zevende Dags Adventisten klasseren de geschriften van E.G.White als het “kleine licht” dat wijst naar het grotere licht, de Heilige Schrift. Ze hebben een ganse beweging geïnspireerd, en blijven mensen ook vandaag nog aanspreken.

Eén van E.G. Whiteʼs werken, is haar “Counsels On Diet and Food,” dat voor het eerst werd gepubliceerd in 1938. White beschrijft hierin een belangrijk en overtuigend argument, “dat we worden wat we eten”. Haar boek bevat meer dan vijfhonderd paginaʼs getuigenissen, redenen en intellectuele argumenten betreffende de voeding.

“De dieren waarvan de melk wordt genomen, zijn niet altijd zelf gezond. Ze kunnen op een of andere manier besmet zijn. Een koe kan ʼs morgens in goede conditie lijken, en diezelfde nacht sterven; zo was ze ziek en je wist het niet.” (P. 356, geschreven in 1870)

“Hoeveel moeders zetten geen tafel klaar, die een valstrik is voor haar familie ? Vlees, boter, kaas, pasteien, stevig gekruide voedingsmiddelen, en specerijen worden zonder onderscheid door jong en oud genomen. Deze dingen doen hun werk, in het ontregelen van de maag, het prikkelen van de zenuwen, en het verzwakken van het intellect.” (P. 237, geschreven in 1890)

“Granen, vruchten, noten en groenten vormen de voeding voor ons gekozen door onze Schepper. Deze voedingsmiddelen – voor ons zo eenvoudig mogelijk bereid – zijn het gezondst en het best voedend.” (P. 310, geschreven in 1905)

Het boek bevat tientallen argumenten om geen zuivel of dierlijke producten te gebruiken. Dergelijke stellingnames waren in die tijd – meer dan nu – erg controversieel. De ganse melkrage moest nog opgezet worden en de veehouderij was nog kleinschalig en het voer van de dieren nog redelijk gezond…

Doe-het-zelf… dan is zuurstof / H2O2 / altijd fijn om bij de hand te hebben :

Zuurstof 7

Dit is één van de vele adviezen uit de nieuwe publicatie “Zuurstof“.

JA, ik wil er alles over weten, over hoe zuurstof in huis, tuin en therapie kan helpen om de kwaliteit van het leven te verbeteren. Stuur me het boek Zuurstof & Gezondheid op mijn mailadres. Ik betaal 9 euro op de Natur-El-rekening.

Nog twee maanden

Tien jaar geleden las ik het boekje “nog twee maanden te leven”, over een kankerpatiënt die genas. Terwijl ik het boekje doorlas en de geschiedenis van zijn ziekte tot in detail beschreven zag, ging er me één vraag constant door het hoofd : “Hoe heeft hij het gedaan?”

Tenslotte was daar het bevrijdende antwoord – vers geperst groentesap – voornamelijk wortel, één week exclusief dat. Daarna plantaardige voeding, terwijl dagelijks sap de constante was. Hoe kon het ook anders? 

Was dat ook niet de geschiedenis van de ten dode opgegeven Dr. Walker, die daar zielig op zijn einde lag te wachten, en die door zijn collega’s werd aangemaand “om zijn zaken op orde te zetten”? Maar toen hij de sleutel van de genezing vond, overleefde hij allen die hem zijn doodvonnis hadden aangezegd. En wat was die sleutel? Sap. Drie jaar lang, dagelijks drie liter vers geperst sap. En dan de volgende zestig jaar, dagelijks één liter vers geperst sap. Die boodschap heeft hij na zijn genezing blijven doorgeven aan duizenden patiënten. Dr Walker wordt daarom gezien als de man die de saptherapie in leven heeft geroepen en die meer dan wie anders er de advokaat van was.

Sap maken… geen sinecure in die tijd… tijdrovend en moeilijk… Lees het maar hoe dat moest tussen 1920 en 1930. Dr. Walker begon met een omgebouwde vleesmolen, waarvan de pulp werd opgevangen en uitgeperst. Een heel verschil met onze tijd waarin  praktische apparatuur het sap maken vereenvoudigt. 

Ik kan me nu voorstellen, dat je je afvraagt hoe sap de genezing kan bewerkstelligen? Wat is er zo bijzonder aan het gebruik van sap? En waarom kan je niet hetzelfde resultaat (of zelfs beter) bekomen met het eten van de volledige groenten (of fruit)?

Laat me even proberen dat duidelijk te maken :

  1. Sap stelt je in staat om op een gemakkelijke manier een grote hoeveelheid groenten en fruit te gebruiken, een hoeveelheid die je normaal niet zou eten. 
  2. Daardoor krijgt je lichaam een krachtige stoot met levend water, met daarin genezende enzymen, vitamines, beschermende en opbouwende stoffen. 
  3. Wat meer is, is dat het voor het lichaam volledig normaal is om vloeibare voeding te gebruiken. Je begint zo als baby, en het zou veel mensen hun levenseinde vergemakkelijken. Trouwens, heel je stofwisseling is een vloeistoffenkringloop, die de voeding verdunt en verder oplost, zodat het door osmose via het darmvlies in de bloedstroom terecht komt. 
  4. Maar het meest noemenswaardig, is dat sap nauwelijks enige vertering behoeft. Daardoor belast sap slechts uiterst minimaal de spijsverteringsorganen. Sap is 100% vloeibare voeding, die klaar is voor opname. 
  5. Hoe waardevol voedingsvezels in sommige gevallen ook zijn, even hinderlijk kunnen ze zijn als er een darmprobleem is. Maar voedingsvezels zijn geen doel op zich, alleen een middel om je darm schoon te houden, massa om de peristaltische beweging te ondersteunen. En het is wellicht niet de bedoeling om alleen maar sap te gebruiken. Het overige deel van de voeding kan nog voldoende vezels aanleveren. 
  6. Rauwkost eten is voor sommige mensen moeilijk, maar je kunt rauwkost eten onder de vorm van vers geperst sap. Als iemand me vertelt dat hij/zij geen sap verdraagt, dan heb ik maar één mogelijkheid meer : vasten…
  7. Sappen moeten vers geperst zijn (maximum 36 uur). Alle voordelen van vers sap, zijn niet van toepassing op gebotteld sap… met hoeveel liefde en met hoe kwaliteitsvolle groenten of fruit ze ook mogen gemaakt zijn. 

Wat anders dan vers geperst sap, kan het lichaam voeden op cellulair niveau, met de minste belasting? Met een beetje verstand spaar je zo veel energie, zodat de genezing alle ruimte krijgt. Met wat anders zou je zo’n resultaat kunnen boeken ? 

Dit boekje is in gedrukte of digitale vorm te koop via Natur-El of Herbomont :

Twee maanden.jpg

Zuurstof onder de vorm van H2O2 is een all-round-remedie voor je huisapotheek :

Zuurstof 6

Bewaar H2O2 koel en donker. Zo verminder je de degradatiesnelheid. H2O2 hoort thuis in ieder huis… Meer toepassingen vind je in volgende mail.