merkte een bezoeker ooit op; en hij zal niet de enige zijn die er zo over denkt. In al die jaren hebben we er veel vragen over gehad. Als we dan zoveel fruit en groenten eten, komt dit dan uit de diepvriezer?
Om te beginnen zijn de winkels zelden zonder voorraad. Je zal zien dat tijdens de herfst- en winterperiode er niet bepaald minder aanbod is. Ook traditioneel was dit niet zo. Kijk even naar de vele soorten kolen en knollen die eigenlijk altijd golden als wintervoeding. En dan is het nog een beetje afhankelijk van de grillen van de winter… We hebben 30 m2 aan groen, dat staat te groeien. Postelein, spinazie, muur, peterselie, in beschermde omstandigheden en gekweekt zonder stikstofbemesting. Een kleine vorstprik laat zich nauwelijks voelen. Alleen als de vorst lang aanhoudt en zeer hevig is, is het wel eens gedaan met de groei en is het afwachten tot de groei herneemt. In de praktijk komt het erop neer dat per jaar amper enkele weken geen vers groen kan worden geknipt. Maar gelukkig hebben we ook een goeie bio-teler… en die zijn specialiteit is groen… verbazingwekkend aanbod in de winter. Dus, zoals je ziet, niet echt een probleem met groenten in de winter. Helemaal geen diepvries… dat zou alleen maar teleurstellen. Trouwens, hoe zou je diepvriesgroenten rauw verwerken?
Bij fruit ligt dat anders. Daar hoef je het fruit niet op te warmen. Bevroren fruit kan je perfect verwerken in een rauwe fruitmaaltijd. We hebben ervoor gezorgd om het zomerse teveel te delen met minder goed bedeelde periodes. Aardbeien, bosbessen, bramen, frambozen, vijgen… En natuurlijk wordt dat gebruikt in combinatie met veel vers fruit. Appels, peren. Voor wie het van eigen bodem wil, stopt het hier. Maar wie, zijn herkomst indachtig, niet bang is voor wat tropisch of subtropisch fruit, kan aanvullen met sinaasappels, mandarijnen, mango’s, kaki’s, papaja’s, ananas en veel andere.
Ook de toevoeging van gedroogde vruchten (geweekt), schept mogelijkheden voor een gevarieerde wintervoeding.
Met wat noten, zaden en pitten, krijg je het deze winter echt niet te koud…
In De Andere Krant schreef Sanne Burger op 30 november 2025 een prachtig artikel met een interview met Barbara O’Neill. Die zegt “Ik werk volgens de natuurwetten van gezondheid”. Dat is waar we sinds 1982 zelf met hart en ziel aan gewerkt hebben en de morele plicht dwingt ons om dat te blijven doen, hoe ongemakkelijk het ook voelt om mensen bij de dokter weg te houden. Het is bijna gevaarlijk om dat tegenwoordig te zeggen. Maar we kunnen nu eenmaal niet anders… en hoe ontmoedigend het soms is, zijn er af en toe van die blij makende berichten… bv:
“IK GELOOF DAT HET LICHAAM ONTWORPEN IS OM ZICHZELF TE GENEZEN EN DAT ALTIJD ZAL DOEN ALS HET DE KANS KRIJGT”
Barbara O’Neill heeft sinds 2019 een permanent werkverbod in haar geboorteland Australië. Volgens de Health Care Complaints Commission daar vormt ze een gevaar voor de volksgezondheid, met name door haar uitspraken over kanker en vaccinaties. Sindsdien is ze wereldberoemd geworden. Ze heeft meer dan 700.000 volgers op sociale media en reist de wereld rond om haar kennis te delen. “Ik vertel mensen vroeg naar bed te gaan, meer water te drinken, beter te eten en meer te bewegen”, vertelt O’Neill. “Hoe gevaarlijk is dat?”
“Een sprookjesachtig landgoed ergens in Gelderland. Uitbundige herfstkleuren, een moestuin vol spruitjes en boerenkool en zes verschillende soorten blauwe bessen. Hier logeert Barbara O’Neill (72), die op uitnodiging van Lightchannel.tv een week les komt geven over haar Sustain Me-principes, ofwel de negen basisprincipes van gezondheid. De congreszaal in Barneveld is bijna uitverkocht. Er is plek voor 700 deelnemers doordeweeks en 1000 in het weekend. Haar laatste boek, Onderhoud mij — Sustain me, kwam pas in het Nederlands uit, net op tijd voor het congres.
“Ik word verwelkomd door Johan de Boer, de organisator van het congres. “Kom maar gauw binnen”, zegt hij hartelijk, “het is koud buiten!” Barbara O’Neill staat op ons te wachten in de woonkamer: een beleefd klein vrouwtje met lang, grijs haar, een wollen maillot, gebloemde vilten sloffen en een zachte uitstraling — het prototype van een kruidenvrouwtje. Ik moet me vooroverbuigen om haar te begroeten. Hoe is het mogelijk dat deze grootmoeder in Australië als een gevaar voor de samenleving wordt gezien?
De twee belangrijkste redenen zijn dat O’Neill openlijk stelt dat de reguliere behandeling van kanker niet werkt en dat vaccinaties een slecht idee zijn. De Australische Health Care Complaints Commission ziet dit als gevaarlijke uitspraken, omdat ze mensen “van levensreddende behandelingen zouden afhouden”. Toch zijn er tot op de dag van vandaag geen gevallen bekend van mensen die schade ondervonden hebben van O’Neills gezondheidsadviezen. “Ik ben geen dokter, maar een leraar in de natuurlijke basisprincipes van gezondheid, die ik de Sustain Me-principes noem”, vertelt O’Neill. “Veel van die principes zijn gratis en zo eenvoudig dat geen arts of specialist meer nodig is. Met het acroniem Sustain Me zijn ze ook gemakkelijk te onthouden, al werkt dat in het Nederlands natuurlijk minder: zonlicht, voldoende water drinken, op tijd naar bed, leven vanuit vertrouwen in het goede, onthouding (van bijvoorbeeld alcohol, suiker of koffie), ademhaling, voeding, gematigdheid (in alles) en bewegen (zie kader — red.). Ik informeer alleen maar, ik behandel niet. Ik zeg nooit tegen iemand wat hij moet doen. Als ik de vraag krijg: ‘Moet ik mijn kinderen laten vaccineren?’ zeg ik: ‘Dat moet je zelf weten, maar als ik nu jonge kinderen had, zou ik het niet doen om die en die reden.’ Ik raad ze aan bijvoorbeeld dr. Sherry Tenpenny te bestuderen, die uitstekend uitlegt wat er in de vaccinaties zit, zodat ze een weloverwogen keuze kunnen maken. Ik adviseer ze ook de geschiedenisboeken te raadplegen, waaruit blijkt dat het niet de vaccinaties waren die ervoor zorgden dat minder mensen ziek werden, maar de verbeterde hygiëne en betere voeding.”
O’Neill ziet zichzelf als een autodidactische wetenschapper. “Ik hou ervan om uit te zoeken hoe iets precies werkt en mijn bevindingen te delen. Dat heb ik van mijn vader, die uitvinder was. Bij ons thuis was het normaal, bij alles kritische vragen te stellen, behalve bij de reguliere geneeskunde. Als kind zag ik hoe mijn moeder door reuma veranderde in een kreupele vrouw in een rolstoel. Ze stierf op haar 51e, maar toch zeiden we: ‘De artsen hebben gedaan wat ze konden.’ Pas toen ik eind 20 was en zelf moeder werd, ging ik twijfelen aan de onfeilbaarheid van de reguliere geneeskunde. Ik ging met mijn dochter naar de dokter, omdat ze oorontsteking had en die schreef een antibioticakuur van zes weken voor. Na zes weken had ze nog steeds oorpijn, dus ik ging terug naar de dokter die een nieuwe antibioticakuur voorschreef. Wacht even, dacht ik. Hier klopt iets niet. Waarom schrijf je iets voor dat niet werkt? Dat was het begin van mijn onderzoek naar de natuurwetten van gezondheid. Zo ben ik natuurgeneeskundige geworden.”
Van een oud vrouwtje in het dorp kreeg ze de tip een ui te koken en een paar druppels van het afgekoelde uienwater in het oor van haar dochter te druppelen. Binnen een paar uur had ze geen oorpijn meer en ze herstelde in korte tijd. “Sindsdien hanteer ik de mantra: als het werkt, dan gebruik ik het. Ik was opgeleid tot psychiatrisch verpleegkundige, maar ik zag dat mensen in de psychiatrie niet beter werden. Ze kwamen steeds terug, kregen steeds meer medicijnen en moesten in therapie steeds opnieuw hun ellendige jeugd herbeleven. Dat werkte dus duidelijk niet.”
De vraag is wat dan wel werkt? “Natuurgeneeskunde”, antwoordt O’Neill. “Binnen de natuurgeneeskunde weet je: baat het niet, dan schaadt het niet, terwijl allopathische medicijnen vaak bijwerkingen hebben en ook vaak verslavend zijn. Ik zeg niet dat er nooit behoefte is aan goede artsen, chirurgen en pijnmedicatie. Die is er zeker, maar intussen is de reguliere geneeskunde meer een verdienmodel geworden dan een geneesmethode. Het is mijn missie daar verandering in te brengen. Ik ben geen bedreiging voor de volksgezondheid. Het enige waarvoor ik een bedreiging ben, is het medische systeem.”
De voor doodslag veroordeelde Italiaanse oncoloog Tullio Simoncini, die in mei 2024 overleed, wordt in de media vaak in één adem genoemd met Barbara O’Neill, omdat ze hem citeert tijdens haar lezingen. “Simoncini genas 90 procent van zijn kankerpatiënten door ze te injecteren met natriumbicarbonaat”, vertelt ze. “Maar nadat een van zijn patiënten was overleden — niemand weet waaraan of wanneer — werd hij in 2018 veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf. Van Simoncini leerde ik dat kanker floreert in een omgeving met een hoge zuurgraad. Natriumbicarbonaat is de ultieme ontzuurder. Door de golf van alkaliniteit krimpt de tumor. Daarvan kon je een paar jaar geleden nog filmpjes zien op Youtube, maar die zijn intussen allemaal verwijderd. Simoncini verdiende wat mij betreft de Nobelprijs, maar in plaats daarvan werd hij verguisd en in de gevangenis gegooid.”
O’Neill vindt het echt de omgekeerde wereld. “Hoevelen zijn er gestorven door de behandelingen van de reguliere medische wetenschap? Ontelbaar velen. En toch wordt niemand in dat veld vervolgd, maar iemand als Simoncini wel. Ik gebruik zijn methode overigens zelf niet, want ik ben geen dokter. Ik ken ook niemand die deze methode toepast. Waar het om gaat is het principe: de zuur-base balans in het lichaam en hoe natriumbicarbonaat die balans kan herstellen, omdat we bijna allemaal verzuurd zijn. Daarom citeer ik hem in mijn lezingen. Dat de media Simoncini erbij halen om mij zwart te maken, is omdat ze niks anders kunnen vinden.”
Als O’Neill in Australië toch iemand gezondheidsadvies geeft, hangt haar 10.000 euro boete en tien jaar gevangenisstraf boven het hoofd. “Het is wel grappig dat deze lastercampagne het tegenovergestelde effect heeft gehad van wat ze beoogden”, zegt O’Neill. “Het heeft me bekend gemaakt. Overal ter wereld word ik uitgenodigd om te spreken — 2026 is al helemaal volgeboekt. Ook Misty Mountain, ons holistische gezondheidscentrum in Australië, heeft meer cursisten dan ooit. Zelf mag ik daar jammer genoeg niet meer werken, maar mijn vaste team verzorgt alle retraites. In onze achtdaagse retraites geven we lezingen, individuele behandelingen zoals massage, stoombaden en facials, dagelijkse oefeningen, gezonde veganistische voeding, kooklessen en TLC (tender loving care). Ook hebben we een spa waar bezoekers komen voor individuele behandelingen, om te ontspannen, ontgiften en op te laden. We zijn vier maanden vooruit helemaal volgeboekt. Misty Mountain heeft er nog nooit zo mooi uitgezien — eindelijk hebben we geld genoeg om ons centrum te renoveren.”
“Het gaat om de gezondheidsprincipes. Ik heb een formule gevonden die werkt en die iedereen gezond kan houden. Zo simpel is het. Mensen zeggen weleens tegen me: ‘Wie denk je wel dat je bent met je praatjes?’ Dan zeg ik: ‘Ik ben gewoon een kruidenvrouwtje uit het regenwoud dat mijn kind geen antibiotica wilde geven.’ Robert F. Kennedy jr. zegt dat 50 procent van alle kinderen in Amerika ziek is. Er is nog nooit zoveel chronische ziekte in de wereld geweest als nu, wat een indicatie is dat het huidige medische systeem gebroken is. Dat is een tragedie en dat is waarom ik doe wat ik doe.”
“Ik geloof dat de informatie over gezond leven te lang opgesloten is geweest in gecompliceerde medische taal die niemand meer begrijpt”, besluit ze. “Het is tijd om gezondheid en genezing weer terug te brengen naar de mensen zelf. Critici zeggen weleens: ‘Wat zijn je kwalificaties?’ Dan zeg ik: ‘Ik ben moeder van zes kinderen, heb acht kinderen grootgebracht, heb 26 kleinkinderen — nummer 26 is drie weken geleden geboren — en we zijn allemaal gezond. Dat zijn mijn kwalificaties.’ Als mensen vragen: ‘Is dat niet anekdotisch bewijs?’ dan antwoord ik: ‘En wat is daar mis mee?’”
In haar pas gepubliceerde boek ‘Onderhoud mij — Sustain me’ presenteert Barbara O’Neill haar holistische gezondheidsbenadering, waarbij ze negen fundamentele gezondheidsprincipes behandelt, die samen het acroniem SUSTAIN ME vormen.
Dit boek gaat niet over snelle trucs of symptoombestrijding, maar over een blijvende verandering in je levensstijl, waarbij je je lichaam alles geeft wat het nodig heeft om gezond te worden en te blijven.
Oude natuurgeneeskundigen vertellen dat de dood in de darm huist. Dat lijkt een erg negatieve benadering als je weet dat niet alleen de dood, maar ook het léven voortkomen uit een gezonde darmwerking! Energie of vermoeidheid, kracht of zwakte, vitaliteit of levensmoeheid… de darm zit er voor iets tussen. Tot deze vaststelling kom ik na al de jaren dat ik mensen heb opgevolgd, en hen aangespoord heb om hun spijsvertering op orde te stellen.
Bovendien worden hun ervaringen ondersteund door Dr. Shelton, Dr. Walker, Dr. Jenssen en anderen.
In hun literatuur worden waarheden geleerd die iedereen zou moeten kennen. De kennis en de toepassing ervan zou velen helpen om de problemen waaraan zij lijden te voorkomen. En als je ‘t mij vraagt is voorkomen nog altijd de beste vorm van geneeskunde.
Welke ziekten staan in relatie tot de spijsvertering? Allemaal – soms rechtstreeks, soms onrechtstreeks.
In de eerste plaats natuurlijk alle symptomen, reacties, irritaties, ongemakken en later zich tot ziekten ontwikkelende aaneenschakelingen van moeilijkheden van het maag-darmkanaal zelf, met inbegrip van de mond en de slokdarm.
Door een slechte spijsvertering lijdt het hele traject waar het voedsel doorheen moet, onder de fouten die we maken tegen het intelligent voeden van ons lichaam. Dit krijgt definitieve vormen wanneer er gaandeweg blijvende schade ontstaat en oppervlakten, structuren, functies worden aangetast.
Maar wat meer is, is dat het lichaam – iedere cel – slecht gevoed wordt, als de spijsvertering verzwakt.
De productie en de opname van toxines in de bloedbaan affecteren iedere cel, ieder bloedvat, iedere spier en zenuw in ons lichaam met verzuring, contracties, ontstekingen, pijn, slapeloosheid, nervositeit, zenuwproblemen, doorbloedingsproblemen, zich later uitend in orgaanstoornissen en op de lange termijn in laatste instantie in zowat alle chronische ziekten.
De spijsverteringsorganen vormen samen het ‘spijsverteringsstelsel’, ook spijsverteringskanaal genoemd. Vanaf de mond, over de maag, de dunne darm en de dikke darm, tot wanneer de laatste resten het lichaam verlaten, hebben we te maken met de “vertering”. Behalve dit spijsverteringskanaal, waarlangs de ingenomen voedingsmiddelen passeren, terwijl ze een chemische verandering ondergaan, beschikt het lichaam over een verzameling organen die ten dienste staan van dit werk. Dit zijn de ‘toeleveringsorganen’, die ervoor zorgen dat de ‘lichaamssappen’, die de vertering mogelijk maken, op het juiste moment en in de juiste dosis worden afgescheiden.
Het goed functioneren van al deze organen is cruciaal. Het gaat om verscheidene sappen producerende klieren, waaronder de speekselklieren, de lever, de galblaas, de pancreas enz. In deze kringloop kan niet één fractie gemist worden. Het menselijk organisme, dat streeft naar evenwicht en orde, doet al het mogelijke om ieder orgaan optimaal te benutten en aan bod te laten komen. Het streeft ernaar om dit werk zo lang mogelijk vol te houden. Zelfs een zwak orgaan wordt niet uitgeput, wanneer alle condities voor de vertering optimaal gewaarborgd blijven. Zo kan de spijsvertering een leven lang rimpelloos en moeiteloos verlopen, als men eet met gezond verstand.
Het is belangrijk, dat dit verteringswerk heel het leven probleemloos verder gaat. Het is de beste bescherming voor een goede gezondheid, vooral omdat iedere vitale stof waaruit onze cellen zijn gebouwd, of waarmee de cellen in leven worden gehouden, enkel en alleen via dit kanaal worden aangevoerd, vervangen of afgevoerd. Dit kanaal is de centrale toevoerlijn van bouwstoffen, of meer, van energie.
Bij gebrek aan een juiste vertering, ontaardt de voedingsfractie die normaal energie moet opwekken en in plaats van te beschikken over energie en over een vitaal gevoel, zorgt wilde gisting en intoxicatie voor vermoeidheid.
Na jaren gaat de centrale toevoer- en afvoerlijn gebukt onder vermoeidheid en depressie, beter bekend onder de naam ‘constipatie’, of darmverstopping.
Gisteren hoorden wij twee mensen spreken over een dierbare die in het ziekenhuis was terecht gekomen met ernstige luchtwegenproblemen. Dat deed me denken aan de speciale editie van “MucusVrij” die in het Natuur&Gezondheid-abonnement van 2025 werd gepubliceerd. Dat begint met een vraag van een lezer : “Iedere winter krijg ik heel veel slijm. Dan vervolgt dit met een kuch, hoest en daarna zeer zware hoest en het is al twee maal in een longontsteking uitgedraaid”.
Iedere mens heeft zijn typische manier van reageren. Ons lichaam heeft doorheen de tijd geleerd op welke manier het het best kan omgaan met zijn energie, maar ook met alles van belastende stoffen (afval of onbruikbare massa) waarmee het geconfronteerd wordt. Elke mens heeft te maken met toxines. Maar waar het op aan komt is de manier waarop je de toxines kwijtraakt. Ons lichaam is daar aanhoudend mee bezig en stopt nooit. Het ene lichaam doet het al efficiënter dan het andere. Hoe vitaler men is, hoe meer energie men heeft, des te gemakkelijker verloopt het en men krijgt dan de indruk dat alles kan, dat men niets moet laten.
Dat klinkt positief en dan willen we dat ook zo houden. Het zou zelfs het gevoel kunnen geven dat men goed bezig is en dat jouw manier van leven de navolging waard is. Maar wacht even. Het is niet omdat jouw gezondheidscheque of gezondheidskapitaal net ietsje beter is, dat er geen wetten zijn. Jammer genoeg past dat in weinig mensen hun woordenboek. Alles moet kunnen is de regel… Ik houd je niet tegen, maar wie niet horen wil moet voelen.
Maar als je toch nog wil luisteren en niet te trots bent om de wetten van het leven te bestuderen, dan moet je beginnen bij het begin – zesduizend jaar geleden. We beginnen bij ons verhaal in een prachtige tuin, met de voeding aangewezen, geselecteerd, speciaal afgestemd door de Schepper!
We wachten er niet mee om dat onder ogen te zien tot met de jaren het vermogen om te detoxen moet inboeten en dat het wat moeilijker gaat om het schip recht te houden. We passen het principe toe van de bescherming van
die kostbare schat – dat lichaam waar we rentmeester van zijn. Gezondheidszorg begint niet als we ziek zijn. Niet dat het dan te laat is – hopelijk niet, maar er zijn vaak kostbare jaren voorbij gegaan, onwetend, roekeloos, dwaas, niets vermoedend…
Tot men vaststelt dat men ooit betere jaren heeft gehad.
Nu moeten we ons ook geen illusies maken dat we alle problemen kunnen voorkomen en dat de perfectie binnen handbereik ligt. Iedereen doet wat men kan, met de middelen die men heeft en op de plaats waar men zich bevindt. We doen gewoon het beste wat mogelijk is.
Laten we eens kijken naar het probleem van dat vele slijm. Dat is daar niet vanzelf gekomen. Dat is een nevenproduct van wat we eten en de ene persoon zal daar gemakkelijker mee omspringen dan de andere.
Ja, je hebt dat goed opgemerkt… daar zit een zekere progressie in – het begint klein, breidt uit, wordt ernstiger, tot je door het lichaam gedwongen wordt om rust te houden, je voeding stop te zetten, uit te zieken… om beter te worden.
Had je een abonnement voor 2025, dan vind je de pdf in de downloadmap. Maar voor u die een abonnement onderschrijft op de Map S – Supplementen die vanaf 15 januari wordt verzonden, bieden wij die extra aan als welkom-geschenk. Vind hier alle voorlopige informatie over deze Map.
Alle info over de workshop Colloïdaal Zilver vind je hier
Op zich is vermoeidheid geen ziekte, het is een symptoom. Het is een uiting van iets. Als iemand vermoeid is omdat hij hard heeft gewerkt, is dat normaal. Als iemand nadat hij hard heeft gewerkt dagenlang uitgeput blijft is dat niet normaal – tenzij men bepaalde limieten heeft overschreden.
Er zijn ook mensen die altijd moe zijn. ‘s Morgens vragen zij zich al af hoe ze de dag door moeten komen. Vaak moeten zij spaarzaam omgaan met hun energie. In ernstige gevallen bv ten gevolge van M.E. (chronisch vermoeidheidssyndroom) is er veel onbegrip vanuit de omgeving.
Vaak moeten mensen die aan ME lijden hun energie doseren. Willen zij ‘s morgens met de hond een stukje om, dan kunnen zij ‘s avonds niet meer op visite. ME werkt vaak invaliderend. Zelfs een boek lezen of TV kijken is voor sommigen onmogelijk. Ook kunnen er een heel scala aan lichamelijke klachten optreden zoals spierpijnen en visus-stoornissen.
Dokters worden meer en meer geconfronteerd met lusteloze en vermoeide mensen, en die hoeven niet eens zo oud te zijn. Tieners, jonge moeders, zakenlui die pas aan hun carrière begonnen… Omdat het zo frustrerend is, gaan mensen op zoek. Omdat er zo weinig antwoorden zijn, komen mensen overal terecht. Bovendien zijn het geen alleenstaande gevallen. Als ik de voorbije 45 jaar overloop en me probeer te herinneren welk soort vragen me in die jaren op voordrachten en cursussen het meest zijn gesteld, ben ik er zeker van dat deze vraag een topper was : “Meneer, kent u soms geen goed middeltje om wat meer energie te krijgen?” Meer energie, daar draait het om, maar we kunnen ons niet méér vergissen in de methode waarop meer energie moet gemaakt worden. Het is niet door de zoveelste sigaret of het zoveelste kopje koffie, niet door de ik-weet-niet-hoeveelste stimulant, hoe die ook mag heten. Dit zijn allemaal valstrikken, en precies die stimuli doen ons begrijpen waarom er vandaag zoveel mensen zijn die jong oud zijn.
Kijk naar onze levens- en voedingswijze. Alles wat we doen is gericht op het spenderen van onze energie. Omdat we zo kwistig uitgeven, en omdat het zo belangrijk is dat we in topconditie blijven meedraaien, gaan we zo royaal om met producten die opwekken – een kick geven maar we vergeten dat zo hoog als zo’n product ons optilt, we net zo diep terug vallen. Nadat we onze reserveenergie compleet uitgeput hebben, voorbij de veilige grenzen, zijn we verbaasd dat we ‘erdoor zitten’.
Gaar dat zo bij CVS? Zonder twijfel, maar niet altijd door eigen toedoen. Terwijl de energie zo laag was, kwam daar die klierkoorts, die vaccinatie, die ontsteking die we te lijf gingen met antibiotica, dat tandartsbezoek met verdoving en vrijkomende toxines… en de emmer liep over.
En is er dan niets aan te doen. Hola, niet zo snel in het nemen van conclusies… Er is iets aan te doen, als men geduld heeft om het te doen. Er is een spreekwoord dat zegt “als je wil dat het lang duurt (de genezing), dan moet je je haasten”. Ja snel-snel oplossingen bestaan niet bij vermoeidheid. Hoe lang je conditie nu al aansleept, zal je moeten begrijpen waar je werkelijk bent en hoe je hieruit kunt komen, ondanks de tijd die het vergt om je krachten weer optimaal op te bouwen.
NaturEl bereidt een nieuwe flyer-serie voor over Supplementen (Map S – met ruim 100 digitale flyers) die als een bundel zal worden aangeboden vanaf 15 januari. Voorintekening hierop kan tot 15 januari voor de prijs van 20 euro. We gaan dieper in op de zin (en soms onzin) van bepaalde supplementen. Dit wordt een abonnementsformule met 10 flyers per week (dagelijks 2) over minstens 10 weken. Je vindt het voorlopige (en onvolledige) overzicht van de thema’s van de folders via deze link.
