Verzuurt zuur fruit ?

De herwaardering van fruit is vooral te danken aan de terug-naar-de-natuur-beweging. De invloed en de ideeën van deze beweging worden meer naar waarde geschat dan men zou denken. We zijn aan de natuurbeweging schatplichtig, dat ze de waarde verlenen aan de sappige inhoud en aan de natuurlijke suikers in fruit. Ze waren de eersten om te bewijzen dat het water in het fruit, een grote biologische waarde en een fysiologische functie heeft, die veel opvallender is dan gewoon bronwater, omdat het een metabolisch water is. De onderzoekers leveren ook hetzelfde bewijs voor de suikers in fruit : levend, actief en in harmonieuze samenstelling met het geheel van andere substanties die natuurlijk gevormd worden in fruit, terwijl industriesuiker uit suikerbieten die de mens overdadig gebruikt, een product is dat uit zijn milieu getrokken is, geïsoleerd, inert en verarmd. De herwaardering van fruit (en groenten) is ook mogelijk geweest dankzij de biologen die in fruit, zoals in granen, de complete verzameling van de voornaamste vitamines, onherkenbare elementen, mysterieus en krachtig, die de voeding stimuleren en de verdedigingsreacties stimuleren, ontdekten. Maar de erkenning van het fruit is ook dankzij de fysiologen in een versneld tempo geraakt. Zij ontdekten dat de zuren in fruit en groenten en de zouten die ze vormen, een tot nog onbekende functie van organische betekenis vervullen : nl. de regularisatie- functie van het evenwicht tussen zuren en basen in onze weefsels.

Tot nu toe begingen velen de fout om te geloven dat fruit door zijn citroen- en appelzuur, door zijn tartaarzuur enz … de zuurgraad in het bloed zou versterken, en hierdoor sommige ziekten waarbij de acidose in het lichaam overheerst, zouden meehelpen. In het bijzonder, wanneer het reeds geintoxikeerd is door een dagelijkse voeding met te veel vlees, te rijk aan eieren, aan vis, kaas en granen, allemaal substanties die verzurend zijn.

Niets is waar van dit alles : tijdens het rijpingsproces van fruit, worden sommige zuren gebruikt voor de vorming van ethers en koolhydraten terwijl andere gecombineerd worden met kalium-, natrium-, calcium, magnesium, enz… Zo vormen zij zouten en die worden nadien veranderd in het lichaam naar alkalische carbonaten, of geoxideerd in koolzuur en in water. Zo zelfs dat, in normale omstandigheden de zuren van het fruit in plaats van te verzuren de alkalische kracht van het bloed verhogen.

Fruit is een voeding die sterk alkaliseert, vnl. druiven waarvan het basen- gehalte 23,68 (tabel Sansum), rijpe banaan 5,69, sinaasappelen en citroenen 5,61 en perziken 5,54 bedraagt. Deze eigenschappen van fruit en groenten geven hen meer dan andere voedingsmiddelen de kans om het lichaam te ontgiften, de voedingsopname te stimuleren, de verbranding te vergroten en de afval van het metabolisme af te voeren, zich te verzetten tegen de ophoping van nieuw organisch afval in de weefsels, en om mee te werken aan een goede gezondheid.

> Dit is voor de normale gezonde mens, met een normaal zuurstofpotentieel.

> De alkaliniteit heeft nog meer waarde voor de zieke mens en vooral voor zij die aangetast zijn door acidose van het bloed (bloedverzuring), zoals reumalijders, jichtlijders, vormen van arteriosclerose, zwaarlijvigheid door het goede eten, diabetici, zwangere vrouwen, zieken met onvoldoende vooruitgang in het genezingsproces, hartpatiënten, chronische infectiezieken, enz

Voor wie niet ??? In elk geval moet aan gezonden en zieken fruit of wanneer nodig vers geperst vruchtensap ter beschikking gesteld worden – vnl. druif, omwille van zijn uitzonderlijke kwaliteit van de zouten. Dit is geen luxe maar een echt serumalkaline, levend en zeer goed verteerbaar.

Daartegenover, moet men een beetje terughoudend zijn met een overdadige inbreng van extreem zuur fruit en zure groenten : wie ermee overdrijft riskeert de capaciteit te overschrijden van de inherente oxidatie van het organisme en de tolerantie van sommigen kan zelfs zwak zijn.

Nota voor de therapie : Vruchten zijn op z’n best bij volle rijpheid. Kies de zoetste soorten. Bij de groenten : kies vooral voor de meest ontzurende soorten.

(TALLARICO, Het leven van de voeding; SHELTON, Hygiënisch systeem, vol II).

Het nemen van zuur fruit, zelfs zeer rijp, kan organische reacties veroorzaken, die in het algemeen gunstig zijn. Ze betekenen een uitscheiding van toxines waarvan het bloed en de weefsels zich ontdoen op een snelle en efficiënte wijze ten voordele van reacties veroorzaakt door minerale zouten en de aangebrachte vitaminen door fruit. Zo verklaart men de beroering, vastgesteld in het bijzonder bij de intolerante (allergie) tegenover aardbeien en ander zuur fruit. > Het volstaat om de fruitkuur vol te houden om vast te stellen dat de beroering progressief verdwijnt. < Nochtans, indien de afscheidingsreacties gepaard gaan met kouwelijkheid en buitengewone nervositeit, zijn tekenen van demineralisatie bij de personen hypersensibel aan zuren. Fruit dat slecht wordt verdragen moet vervangen worden door groenten.

Anderzijds, stelden BLATHERWICH en LONG vast dat het feit van het drinken ven meerdere porties sinaasappelsap steeds leidt tot een productie van alkalische urine. Ze schrijven :

“Het was onmogelijk om de capaciteit van het oxiderend organisme te overschrijden. We gaven zoveel sinaasappels en citroen als maar kon, doch zonder nadelig resultaat.” Zelfs als het erom gaat het sap van 24 dikke sinaasappelen (SHELTON) te consumeren, moet men niet vrezen voor verzuringsreacties.

Deze ontdekking van Blatterwick en Shelton besluit sommigen te zeggen, dat indien de urine nooit verzuurd is door het drinken van sinaasappelsap, het verbruik van dit fruit niet moet beperkt worden. Maar hoe gebeurt de neutralisatie, of met andere woorden de oxidatie van dit zuur ?

Lees erover in volgende Nieuwsbrief.

Minder vet, een andere hype?

Voor je gaat denken dat een vetarme voeding een nieuwe trend is, of een voorbijgaand advies zoals alle andere, of een buitenissige praktijk, zou ik met jou even enkele mensen citeren die gebruik maken van een vet arm dieet:

Verschillende dieetprogramma’s gebruiken een variant van het vetvrije dieet.

Dr. Esselstyn’s dieet voor het voorkomen en omkeren van hartziekten omvat geen olie of andere vetten, noten en zaden, avocado, olie of kokosproducten. Hij laat gemalen lijnzaad en wat walnoten toe voor patiënten zonder hartaandoeningen, maar mensen met een vergevorderde hartziekte worden geadviseerd om zonder alle vrije vetten en vetrijke producten te gaan.

Dr. McDougall staat enkele vrije vetten in zijn dieet toe, maar een variant van zijn programma is het McDougall Dieet voor optimaal gewichtsverlies. In deze versie zijn geen vrije vetten en vetrijke producten toegestaan. Anders onderschrijft hij deze aanpak.

– Dr. Doug Graham, die naar mijn weten de term “Overt vet” heeft bedacht, beveelt niet specifiek aan om het hele jaar door vet te vermijden, maar heeft wel gesproken over de voordelen van het volgen van een dergelijk programma van tijd tot tijd.

Populaties die dicht bij dit ideaal leven

De Okinawanen staan bovenaan de lijst van gecertificeerde langlevenden, zoals door het boek The Blue Zones werd gerapporteerd door Dan Buettner, die voor National Geographic werkte. Het is interessant om op te merken dat hun dieet bestond uit voornamelijk zoete aardappelen (met blauw vruchtvlees) en minder dan 6% vet bevatte, waardoor het in wezen een vetarm dieet is.

Als een bijkomend stukje bewijs dat een vetarm dieet perfect gezond is, zijn hier enkele meer traditionele culturen die hebben geleefd dicht bij een vetarm dieet.

– Het dieet van de Bantus in Afrika was naar verluidt slechts 10% vet. Hun incidentie van hartziekten was bijna nul.

– Veel inwoners van Nieuw-Guinea, ook zonder coronaire hartziekten en hypertensie, aten traditioneel voedsel met niet meer dan 10% vet.

– Het Hawaïaanse dieet, voordat ontdekkingsreiziger James Cook deze eilanden in 1776 in contact bracht met de rest van de wereld, was samengesteld uit minder dan 15% vet. Een onderzoek heeft een groep van zwaarlijvige Hawaïanen teruggeplaatst op hun traditionele dieet en de deelnemers kregen opmerkelijke gezondheidsvoordelen.

  • Een Amazone bevolking in Bolivia, met de “gezondste slagaders” ooit gevonden, at een dieet samengesteld uit 14% vet.

Walter Kempner

Een therapeutisch voorbeeld van een dieet met een laag vetgehalte is het rijstdieet, ontworpen door de Duitse vluchteling Walter Kempner in de jaren 1940, als een radicale behandeling voor kwaadaardige hypertensie, vóór de komst van medicijnen.

Niet alleen heeft het Rijstdieet de meeste gevallen van ernstige hypertensie genezen, maar het werkte ook om hoofdpijnen, vermoeidheid en hartkwalen te verlichten. Het genas ook verschillende gevallen van diabetes type 2.

De typische samenstelling van het rijstdieet bevatte 565 gram koolhydraten, van fruit, witte rijst en witte suiker. Het bevatte slechts 25 gram eiwit en 5 gram vet. Dus het rijstdieet bevatte minder dan 2% calorieën uit vet!

De aanwezigheid van industriesuiker kan ons in de war brengen, maar het werd toegevoegd om de calorieën te verhogen zonder groenten of andere voedingsmiddelen toe te voegen die natrium zouden kunnen bevatten. Omdat Kempner dacht dat meer natrium de kans bood om meer water vast te houden, begreep hij de waarde van groenten niet. Nochtans had hij kunnen weten dat groenten nog meer kalium bevatten, wat juist water afdrijft / op voorwaarde natuurlijk dat er geen te grote hoeveelheden zout toegevoegd worden en dat het voedsel correct bereid wordt.

Gemiddeld verbruikten patiënten 400 calorieën per dag uit witte suiker (100 gram). Ze hebben een paar vitaminesupplementen toegevoegd. Het natriumgehalte was slechts 150 mg / dag.

Als therapie, geen dieetkeuze, was dit dieet ongelooflijk succesvol! Gezien de effectiviteit, laat dit gedocumenteerde deel van de medische geschiedenis zien dat onze obsessie voor voedingstekorten (eiwitten, natrium, calcium en vet) misleidend is en aan de feiten voorbij gaat. Hoewel wij geen voorstander zijn van het Rijstdieet, kunnen daarmee zieken aanzienlijk beter worden. Het toont wel aan dat koolhydratenbeperking (low carb) een hype was die niet kan worden volgehouden, en dat vetrijke voeding een andere gevaarlijke hype is, en dat eiwitrijke (verslankings)diëten een hype zijn, terwijl een normale natuurlijke voeding vetarm is en zou moeten zijn, nu en tot in eeuwigheid.

De meeste mensen kunnen baat hebben bij het eten van een beetje noten, zaden en avocado’s in hun voedingspatroon. Maar het is de moeite waard te vermelden dat een voedingswijze met vetbeperking – zeker strikte matiging van vrije vetten – bijzonder nuttig is in gevallen waar niets anders heeft geholpen of waar men teleurgesteld werd in de resultaten.

Verschillende experts wijzen erop dat het ongeveer 90 dagen kost om zich “aan te passen” aan een vetarm dieet. Dat betekent dat je tijdens die overgangsmaanden na een maaltijd niet zo tevreden kunt zijn als gewoonlijk en misschien hunkert naar vet of het gevoel hebt dat er ‘iets ontbreekt’.

Sommige deskundigen hebben gewaarschuwd voor de mogelijkheid van een omega 3-tekort. Het eten van volwaardig voedsel levert ongeveer 5% aan vetzuren en als daar ook voldoende groene groenten in voorkomen, zal dit ook tegemoet komen in de omega 3 vetzuren. Als iemand langer dan drie maanden een vetvrij-dieet volgt, is het misschien verstandig om hierna een bloedtest uit te voeren om te zien hoe je profiel er uitziet en dienovereenkomstig aan te vullen. Je kunt dan beslissen om gemalen lijnzaad, chia, pompoenpitten, hennepzaad of walnoten of veganistische omega 3-supplementen toe te voegen, indien de testen een tekort zouden aantonen.

Hoe maak je Levend Water

Volgende vraag werd een paar dagen geleden gesteld, en ik vond het interessant voor de blog.

Wie heeft er kennis van waterfilters die stads water omzetten in GEZONDER LEVEND WATER ?
We hebben al 12 jaar een waterfilter van Nikken, die tevens magnetiseert. Manueel wordt de bak gevuld met 2L water en die wordt gefilterd naar gezonder water om te drinken en te koken.
We willen nu een filter aanschaffen waar het water reeds gefilterd door de keukenkraan loopt (omwille van het gebruiksgemak). We hebben al positiefs gehoord van het merk KANGEN, maar ook van andere merken of systemen met osmose, energetiserend, etc. De meesten hebben wel elk hun voor- en nadeel. Meer weten we niet.
Met je zovele en zolange ervaring in gezonde voeding en andere, kan jij ons misschien input geven die ons helpt een goede keuze te maken?

Zoals ik je al liet weten is “gezond water” een thema op zich. Verleden jaar heb ik al de informatie die ik hierover in de voorbije veertig jaar verzameld heb, in het digitale boek “Zuiver Water” verwerkt. Hierin heb ik een poging gedaan om feiten en fictie van elkaar te scheiden en informatie te geven die ons duizenden euros hebben gekost – wegens de prijs van alle wanpraktijken en misleidende informatie die over water de ronde doen. Dat dergelijke praktijken kunnen bestaan heeft te maken met het feit dat er wel degelijk problemen zijn met drinkwater.

Het is te eenvoudig om leidingwater voor te stellen als het beste drinkwater. Daar kom je toe, wanneer je snel tevreden bent en wanneer in de parameters voor het bepalen van de kwaliteit de sanitaire eigenschappen (het afwezig zijn van bacteriën) overgeaccentueerd worden. Natuurlijk is het belangrijk dat we niet overspoeld worden met pathologische bacteriën, maar als vergiften in de plaats komen, zijn we ook niet tevreden. Men kan het ook zien als een noodzakelijk kwaad om ontsmettingsstoffen te gebruiken, en men kan zich ook verschuilen achter de gedachte dat het zo weinig is, dat het bijlange niet het toxisch niveau benadert.

Wie iets beter wil, gaat dan op zoek en dan komen we in de wereld van de waterfilters. Metingen die ik in het verleden deed, tonen aan dat veel waterfilters niet werken. Dat kan allerlei redenen hebben: overschatten van de filtratiecapaciteit, en te lang wachten om de filterpatronen te vervangen, gebrek aan hygiëne, gefilterd water dat langdurig werd opgeslagen… om er maar een paar te noemen.

Nu spreek je van “Levend Water”. Waarschijnlijk heb je daar een bepaald idee bij. Ik lees in Genesis 26: “Daarna groeven de knechten van Isaak in het dal en vonden daar een put met levend water.” Dat is interessant, maar wat bedoelden ze daarmee? Dus als we de tegenpool er even kunnen bijhalen, komen we bij “dood water”, dat is zuurstofarm, stilstaand water, waar diverse organismen (leven, maar meestal pathologisch) de kans gehad heeft zich daarin te ontwikkelen. Dus levend water, in dit geval, zouden we kunnen definiëren als “zuiver water, zuurstofrijk en niet gecontamineerd door diverse mineralen of chemicaliën die het ondrinkbaar kunnen maken.” Dat kan ook in de natuur gebeuren. In Vlaanderen zijn voldoende waterputten die geen levend water leveren. Wij hebben twintig jaar geprobeerd om dat bedorven smakend ijzerhoudend, zwavelhoudend water uit onze diepe waterput tot drinkbaar (levend) water te maken.

Levend water is een definitie, want natuurlijk wil je niet dat er leven inzit. Je wil wel water waarin en waardoor het leven maximaal gedijt en dan kijken we direct richting waterfilters.

Om te beginnen is de minimale filtratie door middel van koolstof. Zolang de koolstof actief is en niet verzadigd, haalt dat op zijn minst de chloor eruit. Maar mijn metingen gaven dikwijls aan dat het water na filtratie een hogere TDS had dan voordien. Dat ligt aan een verzadigd patroon, en dat wijst erop dat veel fabrikanten hun patronen overschatten en daarbij zeggen dat een patroon goed is voor 200 of 1000 of zelfs 10.000 liter! Met hogere waarden na, dan voor filtratie… komen we niet echt vooruit. Zelfs wanneer de waarden amper enkele mcg per liter lager zijn, weet je ook dat je maar juist de grofste (en minst schadelijke substanties wegfiltert, en niet de hoog oplosbare en compleet ongewenste toxines.

De Nikken-filter waarvan je spreekt heeft maar een beperkte filtratiecapaciteit. De magneet in het kraantje is daarvan het bewijs. Als het water zuiver is valt er niets meer te dynamiseren of te herstructureren. Ook de Kangen-filter is een luchtbel die niet eens een filter is… In ons archief is er het artikel over de scam van”Alkalisch Water”. Lees aandachtig ons boek “Zuiver Water”. Voor 9 euro kan je je honderden en misschien duizenden euro’s ellende besparen…

Echt zuiver water is maagdelijk water, zoals dat door distillatie en door een goede osmose-installatie kan worden bekomen. Eenmaal in het lichaam wordt het echt “levend water”, en belast niet, neemt deel aan de levensprocessen… tenzij je angst hebt dat het “te zuiver” zou kunnen worden?

“De wetenschap van het leven is voor tachtig procent de wetenschap van het water, maar dan een kristalhelder water, chemisch zuiver en bacteriologisch maagdelijk water, vrij van chemie en van minerale zouten, zoals het op grote hoogte uit de lucht komt, of uit de diepte opborrelt uit siliciumhoudend gesteente, want kalkhoudend water zet niet alleen bezinksel af in de waterketel als wij koken, maar het zet ook bezinksel af in ons organisme.” – Prof. Vincent.

Voor genezing

Voor diegenen die “De Weg naar Natuurlijke Genezing” hebben gelezen, waarvan de ondertitel is “als niets hielp”, probeer dan dit… is het volgende geen verrassing meer. Het is waar, ik heb dat dikwijls gehoord “ik heb alles al geprobeerd”… Elke keer toen ik dat hoorde, en ik peilde naar de mogelijkheden die er nog waren, hadden die mensen niet “alles” geprobeerd. Alle pillen en een hoop therapieën, dat misschien wel, maar het meest essentiële, dat hadden ze overgeslagen.

Eén van de thema’s in dit boek gaat over de strikte reductie van VET in de voeding. Laten we eerlijk zijn, bijna iedereen eet teveel vet. We zijn daar niet van overtuigd, omdat we onze rekening nooit heel goed gemaakt hebben, maar als je die inspanning eens wil doen en je zou berekenen welk percentage van je calorieën uit VET afkomstig is, zal je verrast zijn.
Al in de jaren 1950 was het sommigen duidelijk dat een geneesdieet minder dan 15% vetten moet bevatten.

Hier is een interessant idee: een op planten gebaseerd dieet dat volledig verstoken is van vet voedsel – dus geen olie, noten of avocado’s – kan nuttig zijn voor mensen die alles zonder succes hebben geprobeerd om hun gezondheidsproblemen te genezen.

Het kan helpen in gevallen van:

  • Hart-en vaatziekten (in feite is het het enige dieet waarvan is bewezen dat het werkt).
  • Hoge cholesterol
  • Acne
  • Spijsverteringsproblemen die niet worden geholpen door het combineren van voedsel, enz.
  • Auto-immuuncondities.
  • Type 2 diabetes.

Het vetvrije dieet is een plantaardig dieet dat bestaat uit volwaardige voedingsmiddelen (zoals fruit, groenten, granen en peulvruchten) zonder vetrijke voedingsmiddelen, zoals olie, avocado, noten en zaden. Dus geen kokosolie, geen olijfolie, geen amandelen, geen macadamia-noten en niets dat een druppel olie bevat.

Overt fat

Dr. Douglas Graham bedacht waarschijnlijk de term ‘openlijk vet’ om te benadrukken dat alle hele plantaardige voedingsmiddelen van nature een klein percentage van de vetzuren bevatten.

Een dieet zonder openlijke (vrije) vetten bevat nog steeds ongeveer 4-5% essentiële vetzuren, die van nature voorkomen in alle soorten fruit, groenten, bonen en granen. Dit vetgehalte is inderdaad erg laag, maar voor veel mensen zullen de voordelen opwegen tegen eventuele “vetzuurdeficiënties” die men zou kunnen vrezen.

Voor twijfelaars, hier is de hoeveelheid vet gevonden in bepaalde items, zonder toegevoegde olie.

  • Spinazie, 100 gram, 0,4 gram vet, Omega 3: 138 mg. Omega 6: 26 mg.
  • Haver, 100 gram, 6,5 gram vet, Omega 3: 100 mg. Omega 6: 2200 mg.
  • Banaan, 100 gram, 0,3 gram vet, 27 mg. Omega 3. Omega 6: 46 mg.
  • Zwarte bonen, 1 kop gekookt, 0,9 gram vet, Omega 3: 181 mg. Omega 6: 217 mg.

Een hypothetisch dieet van 2000 calorieën, bestaande uit:

  • 300 gram spinazie (69 calorieën),
  • 2 kopjes bruine rijst (432 calorieën),
  • 1 kopje zwarte bonen (227 calorieën),
  • 2 grote gepofte aardappelen (556 calorieën)
  • en ongeveer 800 gram banaan (715 calorieën) zou opleveren :
  • 8,24 gram vet, waarvan:
  • Omega 3: 920 mg.
  • Omega 6: 2088mg.
  • Er zijn geen vastgestelde minimumvereisten voor Omega 3-vetten, maar suggesties zijn een minimale inname tussen 200 en 500 mg. per dag.
  • Hoewel dit hypothetische dieet slechts 3,7% vet bevat in totale calorieën, krijgen de meeste mensen waarschijnlijk een totaal van dichterbij 4-5% als ze een verscheidenheid aan plantaardig voedsel uit verschillende bronnen opnemen, zonder daarbij enig vetrijk voedingsmiddel te eten.

Dit is niet noodzakelijk de juiste voedingswijze voor iedereen. Maar waar ik vandaag de nadruk op wil leggen, zijn de genezende voordelen van een No-Overt Fat Diet. (een voeding zonder toegevoegd, verscholen vet en zonder voedingsmiddelen die van nature vetrijk zijn)

Als je alles hebt geprobeerd en je hebt je gezondheid niet verbeterd, kan dit iets zijn dat je kan helpen.

Lees er meer over in :

Dit digitale boek maakt deel uit van Module T / Therapie.

Het boek afzonderlijk kost 12 euro / De volledige Module 30 euro en de Module maakt deel uit van de cursus Natuur&Gezondheid.

Aanvragen

Een paar weken geleden was ik in gesprek met Alain Meersseman over de gezondheidsprincipes zoals ze door Ellen White meer dan een eeuw geleden werden voorgesteld. Ik vermeldde daarbij dat Ellen White – uitgaande van het “volledigheidsprincipe” – geen voorstander was van het gebruik van “vrije vetten” en dat ze ooit had gezegd “dat men de olijfolie moet eten met de olijf”. Dat leek me een zeer logische stelling, want we hebben bezwaren tegen geïsoleerde suiker, maar geen bezwaren tegen geïsoleerde vetten? 

Ik had dat dertig jaar geleden gelezen in een neerslag van een voordrachtenserie van Dr Milton Crane en Dr ZaneKime, en had dat in 2004 gebruikt in mijn boek over Vetten in de Voeding. 

Nu vroeg Alain naar mijn bron – waar ik dit had gelezen, maar na twee verhuizen, waarbij mijn boeken en informatie drastisch afgeslankt zijn, was dat geen sinecure. Maar de wonderen zijn de wereld niet uit en ik vond de bewuste brochure terug. Ondertussen heb ik ze herlezen en contact opgenomen met de toenmalige uitgever, maar het was hen onbekend… Na alles bestudeerd te hebben, zou ik deze informatie graag delen met de lezers. 

Ellen White had in haar tijd niet veel medestaanders om zo’n onpopulair voedingsadvies als “drastisch bezuinigen op vet” de wereld in te sturen, maar gelukkig zijn er vandaag veel bronnen die dit advies ondersteunen.

Ik denk daarbij aan Dr MCDougall, Dr Klaper, Dr. Greger en vele anderen.

Voor diegenen die me eerder hoorden spreken over de Gerson-therapie (voor chronische ziekten), zal dit principe vertrouwd in de oren klinken. 
In de eerste voordracht die in de nieuwe publicatie voorkomt, van Dr. M. Crane, heb ik trouwens een tekst van Dr Mc Dougall toegevoegd : “The Egyptian Mummy Diet Paradox”. 

We leven in een verwarrende wereld, en de Babylonische spraakverwarring is nooit veraf. In mijn  onderzoek kwam ik een site tegen “Low Carb – High Fat”, waarin de zwaarlijvigheid van de Egyptenaren werd toegeschreven aan teveel koolhydraten, en te weinig vet… Men kan moeilijk nog verder van de waarheid zijn en ik hoop dat ook u dit alles verder onderzoekt en er de gepaste conclusies uit trekt. Het is zoals de spreker zegt: dat het vastberadenheid en visie vraagt om dergelijke principes in het leven te integreren… Maar het loont de moeite. 

Wil je het eerste deel lezen? Download het hier gratis.

Hennep eiwit

Ik neem aan dat veel lezers ons digitale boek over Eiwitten hebben gelezen. Dit boek is eigenlijk een waarschuwing om gezondheid niet te verwachten van eiwit-excessen, zoals we vinden in veel verslankingsregimes, en in de voorbije low-carb-rage. Het is een vergissing om te proberen de koolhydraten – de sleutel tot een energiek leven – te vervangen door eiwitten. Maar de naald kan ook langs dan andere kant overhellen en het is wel degelijk mogelijk om te weinig eiwitten te gebruiken.

Ik heb in vorige artikels al verwezen naar het voedingsschema van Dr Doug Graham, gekend als het 80/10/10-dieet. 80 staat dan voor koolhydraten, 10 voor vetten en 10 voor eiwitten. Respectievelijk gaat het dan om het percentage van de calorieën. In een voeding van 2200 calorieën gaat het dan om 220 calorieën voor de vetten en 220 voor de eiwitten. Voor vetten is dat een moeilijke zaak, want dat betekent (delen door 8) minder dan 30 gram, iets waar zelfs zuinige vetverbruikers soms in het veelvoud zitten… Voor eiwitten betekent dit ongeveer 55 gram. Voor mensen die puur plantaardig eten, en niet teveel noten, zaden en pitten eten (want die bevatten allemaal 50+ % vet), en ook niet dagelijks een stevige portie peulvruchten eten, zal deze norm nooit worden behaald.

Ik verbaasde mij erover dat zelfs Frederic Patenaude deze problematiek aanstipte en verwees naar hennepeiwitpoeder als een oplossing van het probleem.

Ik was in het geheel niet vertrouwd hiermee. Ik dacht een geïsoleerd poeder kan nooit goed zijn… Waarom niet hennepzaad in zijn geheel eten? Maar het probleem is, dat als je 100 gram hennepzaad eet, je meer dan 50 gram vet hebt. Bovendien is hennepeiwit niet als andere geïsoleerde eiwitpoeders. In feite is het een volwaardig biologisch en rauw product, waar alleen het vet is uitgeperst en waar voor het overige alle andere voedingsstoffen intact zijn overgebleven.

Wist je dat hennepzaden een van de beste bronnen van de natuur zijn voor plantaardige eiwitten? Als je je eiwitinname uit een natuurlijke en veganistische bron wilt verhogen, dan is hennep-eiwitpoeder misschien de perfecte keuze met 20 aminozuren, inclusief de negen essentiële aminozuren die je lichaam zelf niet kan produceren en die je uit voedingsbronnen moet halen. Hennepproteïnepoeder is niet alleen een krachtpatser op het gebied van proteïne, maar het bevat ook inherent gezondere omega-vetten en vezels dan andere gangbare proteïnepoeders. Weet dat hennep ook vermoeidheid verbetert en positieve effecten heeft op het immuunsysteem, en dit zijn slechts enkele van de voordelen van hennepproteïnepoeder.

En wat nog meer?

Hennep is een aparte variëteit van de Cannabis sativa-plant, die kan worden gekweekt om de vezels in de stengel van de plant of zaadproductie te maximaliseren. De hennepplant wordt al duizenden jaren door mensen gekweekt, voornamelijk vanwege zijn medicinale toepassingen. Hennep heeft nauwelijks of zelfs geen meetbare niveaus van de bedwelmende verbinding tetrahydrocannabinol (THC), de cannabinoïde die bekend staat om zijn euforische eigenschappen. THC is uitgebreid onderzocht en de wetenschap heeft aangetoond dat het gezondheidsvoordelen heeft als het op de juiste manier wordt gebruikt. Hennep bevat doorgaans ongeveer 0,3 procent tot 1,2 procent THC, terwijl marihuana ongeveer 5 tot 10 procent of meer THC bevat. Maak je dus geen zorgen – het consumeren van hennep zal je niet bedwelmen. Hennepconsumptie is veilig, gezond en legaal. Hennepproteïnepoeder en hennepolie worden beide gemaakt van de zaden van de hennepplant. Hennepproteïnepoeder is aantrekkelijk voor de smaakpapillen met een licht nootachtige smaak.

Hennepzaden zijn een krachtpatser als het gaat om eiwitten met minstens 20 aminozuren, waaronder de negen essentiële aminozuren:

  • histidine
  • isoleucine
  • leucine
  • lysine
  • methionine
  • fenylalanine
  • threonine
  • tryptofaan
  • valine

Aminozuren zijn organische verbindingen die samen eiwitten vormen, en samen zijn aminozuren de bouwstenen van het menselijk lichaam. Hennep-eiwit levert de essentiële vetten (6-8%) omega-3 en omega-6 in een gezonde verhouding van 3: 1. Het is tenslotte belangrijk om omega-3, 6 en 9 vetzuren in balans te houden. Hennep is een van de weinige bronnen van het moeilijk verkrijgbare gamma-linoleenzuur (GLA), een gezonde, plantaardige omega-6 die anders wordt gemetaboliseerd dan andere, minder gezonde omega-6-vetzuren.

Van GLA rijk voedsel zoals hennepzaad is waargenomen dat het mensen helpt met:

  • ADHD
  • Borstpijn
  • Diabetes en diabetische neuropathie
  • Hartziekte
  • Hoge bloeddruk
  • Multiple sclerose
  • Obesitas
  • Premenstrueel syndroom
  • Reumatoïde artritis
  • Huidallergieën en veel andere

Of je nu een atleet bent, een gematigde sporter of niet erg lichamelijk actief, er is een breed scala aan voordelen van hennepproteïnepoeder die het voor vrijwel iedereen een goede keuze maken, waaronder:

  1. Je eiwitinname verhogen

Door regelmatig hennepproteïnepoeder te consumeren, verhoog je direct en gemakkelijk je proteïne-inname. Waarom is proteïne zo belangrijk? In je lichaam vormen eiwitten de vitale organen, spieren, weefsels en zelfs sommige hormonen. Eiwitten ontwikkelen en onderhouden zowat elk deel van je lichaam. Bovendien stimuleren ze de stofwisseling en verhogen ze het vetverbrandingspotentieel. Zonder voldoende dagelijkse inname van eiwitten, is het normaal dat je vermoeid raakt, last hebt van stemmingswisselingen en andere gezondheidsproblemen. Een studie gepubliceerd in de Journal of Agricultural and Food Chemistry ontdekte dat de kwaliteit van eiwitten uit hennepzaad verteerbaarheid en aminozuurscores heeft die hoger zijn dan die van granen, noten en peulvruchten. Als eiwitbron helpt hennepproteïnepoeder eiwitgebrek te voorkomen en levert het de eiwitten die je nodig hebt.

  1. Voor de gezondheid van het hart

Hennepzaden hebben een ideale 3: 1 balans van omega-3 versus omega-6-vetzuren, wat de cardiovasculaire gezondheid bevordert. Meer in het bijzonder bevat hennepproteïnepoeder linoleenzuur, een omega-3-vetzuur waarvan onderzoeken suggereren dat het coronaire hartziekten helpt voorkomen. Een studie gepubliceerd in Nutrition & Metabolism geeft aan dat hennepzaad het potentieel heeft om hartaandoeningen gunstig te beïnvloeden met hypotensieve effecten en anti-ontstekingeffecten. Onderzoekers suggereren dat het gunstig kan zijn voor hoge bloeddruk, atherosclerose en gezondheidsproblemen die verband houden met hartaandoeningen, waaronder diabetes en metabool syndroom. We raden aan om hennepproteïnepoeder aan een smoothie toe te voegen om de bloeddruk op natuurlijke wijze te verlagen, LDL-cholesterol te verlagen, HDL-cholesterol te verhogen en triglyceriden te verbeteren.

3. Ondersteunt de botgezondheid

Hennep is van nature rijk aan het essentiële omega-6-vetzuur gamma-linoleenzuur (GLA). Sommige onderzoeken suggereren dat mensen die niet genoeg essentiële vetzuren binnenkrijgen – vooral GLA en eicosapentaeenzuur (EPA) – meer kans hebben op botverlies dan mensen met een normaal niveau van deze gezonde vetten.
Een organisch hennepproteïneproduct bevat ook omega-3-vetzuren waarvan is aangetoond dat ze de gezondheid van het skelet ten goede komen. Studies suggereren dat omega-3 positief bijdraagt ​​aan markers van botopbouw en het risico op fracturen kan verminderen.

Hennepproteïnepoeder is rijk aan oplosbare en onoplosbare vezels, met ongeveer 1 gram vezels per portie. Beide vormen van vezels reinigen op natuurlijke wijze de dikke darm, waardoor constipatie en gifstoffen in het lichaam worden verminderd.

4. Verminder je hunkering naar suiker

Het indrukwekkende gehalte aan voedingsstoffen van hennepproteïnepoeder maakt het een perfecte bondgenoot in de strijd tegen het verlangen naar ongezonde snoep. Onderzoek gepubliceerd in Nutrition Reviews suggereert dat een toename van vezel-consumptie de prevalentie van obesitas kan helpen verminderen. Hennepzaadproteïne biedt een gezonde dosis vezels, die helpt bij het reguleren van de bloedglucose. Wanneer je de glucosespiegel stabiel houdt, zal je veel minder snel energiecrashes ervaren en zal je niet zo snel hunkeren naar suiker om de leegte te verlichten.

5. Een Boost voor het Immuun Systeem

Door hennepproteïne te consumeren, geef je je immuunsysteem gemakkelijk een boost. Onderzoek wijst uit dat de voordelen van hennepzaad om het immuunsysteem te stimuleren, voortkomen uit het unieke eiwitgehalte. Hennepzaden bevatten de bolvormige planteneiwitten edestine (65 procent tot 67 procent) en albumine (33 procent tot 35 procent). Deze eiwitten zijn verantwoordelijk voor enzymatische functies in het bloedplasma, samen met de vorming van antilichamen, waardoor ze cruciaal zijn voor een sterke immuunfunctie. Edestine wordt beschouwd als het gemakkelijkst verteerbare eiwit en lijkt sterk op eiwitten in het menselijk lichaam. Hennep bevat de grootste bekende niveaus van edestine in het plantenrijk, waardoor het een superieure eiwitbron is. Albumine is een andere goed verteerbare, hoogwaardige bron van plantaardig eiwit. Hennepzaden zijn vrij van trypsineremmers en oligosacchariden, twee dingen die de opname en verteerbaarheid van andere plantaardige eiwitbronnen negatief beïnvloeden.

Uniek Voedingsprofiel

Hennepproteïne is gemaakt van hennepzaden, die een stevige voedingsstoot geven, vergelijkbaar met lijnzaden. Hennepproteïne bevat een gezonde dosis vezels, chlorofyl, mineralen en antioxidanten zonder verzadigd vet, cholesterol, natrium of suiker. Een portie – ongeveer vier eetlepels (31 gram) – van een biologisch, kwalitatief hoogstaand hennepproteïne bevat ongeveer:

  • 120 calorieën
  • 13 gram koolhydraten
  • 12 gram eiwit
  • 2 gram vet
  • 11 gram vezels
  • 260 milligram magnesium (65 procent ADH)
  • 6 milligram ijzer ( 35 procent ADH)
  • 391 milligram kalium (8 procent ADH)
  • 44 milligram calcium (4 procent ADH)

Hoe gebruiken ?

Door biologische hennepproteïne in je voeding op te nemen, kan je gemakkelijk in je dagelijkse proteïnebehoeften voorzien. Zoek naar een hennepproteïnepoeder dat maar één ingrediënt bevat: koudgeperste, biologische hennepproteïne. je wilt geen toegevoegde hexaan, zuivelproducten, lactose of zoetstoffen.

De typische aanbeveling voor hennepproteïnepoeder is één tot vier eetlepels per dag, dat is ongeveer 30 gram. Je kunt hennepproteïne gebruiken zoals je elk ander proteïnepoeder gebruikt.

> Voeg het toe aan een smoothie of shake als ontbijt of als proteïne boost voor of na de training. Je kunt hennepproteïnepoeder ook gewoon mengen met je favoriete drank. Je kunt hennepproteïne toe voegen aan: ontbijtgranen, energierepen, traktaties, brood. Je kunt hennepproteïne gebruiken om tot 25 procent van het meel in gebakken goederen te vervangen, waardoor proteïne, vezels, gezonde vetten en veel voedingsstoffen worden toegevoegd.

Zoals elk eiwitsupplement, moet biologische hennep-eiwit worden geconsumeerd in relatie tot de eiwitdoelstellingen en hoeveel voedingseiwitten via andere bronnen worden geconsumeerd.

Hennepproteïnepoeder kan soms milde diarree veroorzaken, maar de beste manier om dit te voorkomen is door te beginnen met een lage dosering (een theelepel) en deze langzaam op te voeren.