Categorie: Actiepunten & Prioriteiten

Vasten en Autofagie

Autofagie: Wat we weten over Vasten en Metabolisme

In een recent artikel bespreekt Dr. Frank Sabatino hoe vasten de perfecte hersteller is van het evenwicht in het lichaam en al zijn weefsels. We maken ons soms zorgen of we wel genoeg voedingsstoffen binnenkrijgen, maar soms is er een systeem of functionaliteit die in de weg zit en dat eerst moet worden hersteld, voor er weer een optimale opname plaatsvindt.

Dr. Sabatino noemt het “autofagie” – Albert Mosséri noemde het ooit “autolyse”, of de afbraak van schadelijk/hinderlijk/belastend of risicovol weefsel (dat vaak aan het zelfbeschermingssysteem is ontsnapt). Sabatino spreekt over watervasten en het respecteren van maximale rust tijdens deze periode. Maar iedere voedingsvermindering (bv alleen nog gebruik maken van vers geperst groentesap) die noodzaakt om afbraak van weefsels uit te voeren voor het onderhoud van de energie, maakt enigszins gebruik van dezelfde processen.

Uw lichaamscellen bevatten een aantal onderdelen die verschillende functies vervullen, waaronder energieproductie, eiwitsynthese en celherstel, om de homeostase en overleving in stand te houden. In elke cel bevindt zich een uniek recycling-/reparatiesysteem dat afhankelijk is van een microscopisch orgaan, het lysosoom. Dit lysosoom heeft een zeer zure interne omgeving met ongeveer 60 verschillende spijsverteringsenzymen en zorgt voor een vorm van cellulaire opruiming en vertering.

Net als ons grotere spijsverteringsstelsel heeft het lysosoom ook een beschermend membraan eromheen, een barrière die de afgifte van de enzymen reguleert en hun werking beperkt en controleert om gezonde cellen te beschermen tegen volledige vernietiging. Alle cellen hebben echter een natuurlijke levensduur en elke dag worden miljoenen cellen geboren, terwijl miljoenen cellen worden vernietigd en geëlimineerd in een proces dat apoptose of geprogrammeerde celdood wordt genoemd. Wanneer een cel zijn geprogrammeerde levensduur heeft overschreden en bestemd is om te sterven, breekt het membraan van het lysosoom af, waardoor de cel overspoeld wordt met enzymen die de opruiming van de buiten werking gestelde cel bevorderen en de recycling/eliminatie van de beschadigde onderdelen ervan mogelijk maken.

In de afgelopen 50 jaar heeft opmerkelijk onderzoek de structuur en het genetische mechanisme ontdekt en belicht van een proces van celvernieuwing en -herstel waarbij het lysosoom betrokken is en dat voorkomt in de cellen van alle levende wezens, behalve bacteriën. (1,2,3,4,5) Dit proces wordt autofagie genoemd omdat het de afscheiding inhoudt van beschadigde celonderdelen, eiwitten en zelfs microben, die zich tijdens de dagelijkse werking en slijtage ophopen, in structuren die autofagosomen worden genoemd. Deze worden naar het lysosoom getransporteerd voor recycling, afbraak en eliminatie. Het woord verwijst ook naar het idee van “zelfvertering” en is een lysosomaal afbraakpad van zelfvertering. Cruciale rollen voor autofagie zijn vastgesteld in de nutriënten- en energiehomeostase, stressadaptatie, tumoronderdrukking, aangeboren en adaptieve immuniteit, metabolisme, de regulatie van ontstekingen en veroudering. (6,7)

Het proces van vasten met alleen water vormt een unieke overlevingsuitdaging voor de diepgaande wijsheid en intelligentie van je lichaam, dat de energiebehoefte in evenwicht brengt met de beschikbaarheid van voedsel.

Deze toename in autofagie is een van de meest ingrijpende en significante effecten van vasten met alleen water. Wanneer het natuurlijke proces van autofagie tijdens het vasten wordt versterkt, stelt het het lichaam in staat om gezonde, functionele lichaamscellen te behouden en te beschermen, terwijl het de delen van versleten en beschadigde cellen, inclusief niet-essentiële, ongewenste gezwellen zoals tumoren, cysten en stenen, verteert, oplost en gebruikt voor zijn energiebehoeften. Autofagie kan snel brandstof leveren voor energie, bouwstenen voor de vernieuwing van cellulaire componenten, en is daarom essentieel voor de cellulaire respons op vasten.

Verschillende hormonale en enzymveranderingen die optreden tijdens het vasten zijn direct betrokken bij de versterking van de constructieve autofagie tijdens het vasten. Het enzym mTORC1 (het mechanistische doelwit van het antibioticum/immunosuppressivum rapamycine) bevindt zich op het oppervlak van lysosomen en detecteert onder typische, voedingsrijke omstandigheden de voedingsstoffenconcentratie, wordt geactiveerd door aminozuren, glucose en groeifactoren, onderdrukt de initiatie en werking van autofagie en bevordert de eiwitsynthese en de groei van cellen.

Vasten is een krachtige remmer van mTORC1, waardoor autofagie kan beginnen en cellen van een groeimodus naar een staat van onderhoud en herstel worden verplaatst. Tijdens het vasten neemt ook de hoeveelheid insuline en insuline-achtige groeifactor-1 af, naast het tekort aan voedingsstoffen (aminozuren en glucose) die normaal gesproken mTORC1 activeren om celgroei en eiwitsynthese te bevorderen. Als gevolg hiervan wordt mTORC1 geremd, waardoor een pad van cellulaire boodschappers wordt geactiveerd dat het proces van autofagie versterkt, waardoor cellen van groei worden afgeleid naar onderhoud en herstel. De vermindering van de activiteit van mTORC1 tijdens het vasten verbetert de metabolische functie, bevordert de vetverbranding en heeft aanzienlijke anti-verouderingseffecten.

Zodat, doordat energie tijdens het vasten met alleen water wordt afgeleid van de opname van voedsel, de spijsvertering en celgroei, er meer energie beschikbaar is voor celonderhoud, -afbraak en -herstel. Dit is een van de belangrijkste redenen waarom vasten moet worden beschouwd als een diepgaand rustproces, en waarom het met absolute rust moet gebeuren om je energiereserves te sparen voor celherstel, ontgifting en genezing.

Het lichaam en de darmmicrobiota produceren ook de stof spermidine, die de anti-verouderingseffecten van caloriebeperking nabootst en autofagie induceert door mTORC1 te remmen. (8) Vasten veroorzaakt een natuurlijke piek in endogene spermidine die autofagie activeert na 36 uur vasten. (9) In experimenten waarbij de spermidineproductie wordt geblokkeerd, worden de gunstige anti-verouderings- en ontstekingsremmende effecten van vasten aanzienlijk verminderd. Studies bij verschillende soorten, waaronder gist, vliegen, muizen en mensen, tonen aan dat de acute voedingstekorten tijdens het vasten de productie van de ontstekingsremmende stof spermidine verhogen en cellen helpen beschadigde celonderdelen op te ruimen en te recyclen. Een prettige bijkomstigheid is dat de voordelen van door vasten geïnduceerde autofagie, die gedeeltelijk door spermidine worden gemedieerd, vaak nog steeds merkbaar zijn in de fase waarin weer gegeten wordt.

Houd er rekening mee dat het lichaam weet wat er wel en niet in thuishoort. Tijdens een vastenkuur met alleen water zal het, via autofagie, datgene afbreken wat het het minst nodig heeft om datgene te ondersteunen wat het het meest nodig heeft. Zo heeft het bijvoorbeeld vitale organen zoals hart, hersenen, nieren, lever, enzovoort nodig, maar geen tumoren, cysten, stenen en gezwellen. Ik heb vrouwen gezien met borsten vol fibrocystische calciumafzettingen die er op een mammogram uitzien als granaatscherven, die na 7 dagen vasten met alleen water volledig schoon waren. Ik heb ook vrouwen gezien met baarmoederfibromen ter grootte van grapefruit die na een paar weken vasten opmerkelijk kleiner werden. Tijdens het vasten bevordert het lichaam dus deze cellulaire alchemie en breekt het tumoren, cysten, kankers en stenen af, waarbij het alles uit deze abnormale gezwellen haalt wat het kan om de organen te voeden die essentieel zijn voor leven en gezondheid. Als gevolg hiervan is aangetoond dat vasten met alleen water kankers zoals lymfomen kan doen krimpen, zoals blijkt uit onderzoek van het True North Health Center, evenals diverse abnormale gezwellen, tumoren en cysten in het hele lichaam.

Referenties

  • 1. Levine B, Kalensky D. Development by self-digestion. molecular mechanisms and functions of autophagy. Dev Cell, 2004, 6:463-477.
  • 2. DeDuve C, Watteux R. Functions of lysosomes. Annu Rev Physiol. 1966, 28:435-492.
  • 3. Takeshige K, et al. Autophagy in yeast demonstrated with proteinase-deficient mutants and conditions for its induction. J Cell Bio. 1992, 119:301-311.
  • 4. Tsukada M, Ohsumi Y. Isolation and characterization of autophagy-defective mutants of Saccharomyces cerevisiae. FEBS Letter, 1993, 333:169-174.
  • 5. Kametaka S, et al. Structural and functional analyses of ApG5, a gene involved in autophagy in yeast. Gene, 1996, 178:139-143.
  • 6. Mizushima N, Komatsu M. Autophagy: renovation of cells and tissues. Cell, 2011, 147: 728-741.
  • 7. Mizushima N, et al. Autophagy fights disease through cellular self-digestion. Nature, 2008, 451:1069-1075.
  • 8. Kriebs A. Spermidine controls autophagy during fasting. Nature Aging, 2024, 4:1172.
  • 9. Hofer SJ, et al. A surge in endogenous spermidine is essential for rapamycin-induced autophagy and longevity. Autophagy, 2024 Aug 30;20(12):2824-2826.

Ultrabewerkte Voeding

Vandaag gaan we kijken naar ultrabewerkt voedsel en de invloed ervan op de energiebalans, oftewel het risico op obesitas. Ik wou daar aandacht aan besteden, vooral om aan te geven dat het niet volstaat om zomaar een supplementje te nemen als compensatie voor een compleet verminkt voedingsconcept. Supplementen kunnen hun waarde hebben, maar zijn niet almachtig. 

Is dit echt zo’n probleem om ultrabewerkte voeding te eten? Mensen eten toch nog altijd een zeker percentage van hun voeding als goed voedsel? Het is een belangrijke vraag, zeker als je bedenkt dat minstens 30% van de Europeanen overgewicht (31%) of obesitas (42%) hebben en dat ongeveer 55% van de calorieën afkomstig is van ultrabewerkt voedsel.

Ik ga niet in op de effecten op het microbioom of het risico op andere ziekten, alleen op de energiebalans. Maar ik denk dat je dit onderwerp zeer interessant zult vinden…

Zoals je ziet, begon de mainstream media in Amerika dit onderwerp in 2019 uitgebreid  te behandelen, met een aantal opvallend ‘Hoog Tijd’-achtige koppen:

Dat zijn Amerikaanse media, maar ongeveer een jaar geleden begonnen ook in Europa de bellen te rinkelen. Maar is dit niet wat we sinds 1982 met Groene Dag en later met NaturEl keer op keer hebben gezegd? We hebben het allerlei namen gegeven: Industrievoeding en sinds 2000 noemden we het de Anti-Voeding. Toen ik in 2004 de cursus Voeding en Gezondheid wou herwerken ging ik op internet zoeken naar uitbreidende informatie, maar de naam “Industrie-voeding” kwam er niet eens op voor. “Industrieel bereid voedsel” werd toen als een voordeel gezien “geloofd als een voorbeeld van productiviteit en hygiënische voedselproductie met verminderde kansen op contaminatie”. Maar we gaan dieper in op dit onderzoek en zullen er een beter begrip van krijgen.

De tijden veranderen, en met veel vertraging – omdat de gevolgen van die voeding schromelijk onderschat zijn en van een hele generatie mensen verslaafden heeft gemaakt, en daarom bespreken we vandaag … hoe ultrabewerkte voeding een overmatige calorie-inname en gewichtstoename veroorzaakt, aan de hand van een gerandomiseerd, gecontroleerd onderzoek onder opgenomen patiënten met onbeperkte voedselinname

Hoe definiëren we “ultrabewerkt”? Het NOVA-classificatiesysteem is ontwikkeld om voedingsmiddelen in te delen in 4 hoofdcategorieën: onbewerkte voedingsmiddelen (Groep 1), bewerkte culinaire ingrediënten (Groep 2), bewerkte voedingsmiddelen (Groep 3) en ultrabewerkte voedingsmiddelen (Groep 4).

TIME zocht de aandacht van zijn lezers met volgende titel:

Wat doet het eten van bewerkte voedingsmiddelen gedurende twee weken met je lichaam?

Sterk bewerkte voedingsmiddelen – de soorten die onweerstaanbaar zijn gemaakt door suiker, vet en zout – zijn alomtegenwoordig in de rekken van de warenhuizen  en winkels en vormen maar liefst 45-55% van het gemiddelde dieet. Maar een kleine, intensieve studie gepubliceerd in het tijdschrift Cell Metabolism laat zien dat de lage prijs en het gemak ervan ten koste gaan van de gezondheid. Op termijn lijkt het erg duur te gaan worden. 

Onweerstaanbaar, je hebt het me zo vaak horen zeggen. Hoe kan het ook anders? Het is erop bestudeerd dat je het lust, dat je er van weg bent, dat je niet stopt nadat je er je lippen aan gezet hebt. Dat pak moet op. Fooddesigners en voedingspsychologen en andere experten in menselijke smaak en voorkeur, bestudeerden alles: verpakking, het openen van het pak, de geur bij het openen, de kleur, het eerste mondcontact, de beet. Ja het is zelfs mogelijk dat de verpakking de “voedingswaarde” vermeldt. Zoveel calorieën uit koolhydraten, eiwitten en vetten… En misschien is het zelfs “verrijkt”. Wat een misleiding. Na het over de ganse lijn te hebben verarmd en verminkt, worden nu aan het einde twee of drie vitamines – of wat calcium toegevoegd… en het heet “verrijkt”. 

Laten we eens naar een onderzoek kijken. 

Wanneer mensen twee weken lang een sterk bewerkt dieet volgden, consumeerden ze veel meer (lege) calorieën en kwamen ze meer aan in gewicht en lichaamsvet dan wanneer ze een minder bewerkt dieet volgden – zelfs al bevatten beide diëten dezelfde hoeveelheden voedingsstoffen zoals suiker, vet en natrium.

Het was geen verrassing dat ultrabewerkt voedsel ongezond bleek te zijn – ander onderzoek heeft ze al in verband gebracht met een verhoogd risico op kanker en obesitas. Wat wel onverwacht was, was dat suiker, vet en zout niet de oorzaak leken te zijn van overeten. 

“Ik was verrast door de resultaten”, zegt Kevin Hall, hoofdauteur van de studie en senior onderzoeker bij het National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases van de National Institutes of Health. “Het is de eerste studie die daadwerkelijk kan aantonen dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen iets in ultrabewerkt voedsel – onafhankelijk van die voedingsstoffen – en overeten en gewichtstoename.”

Maar je ziet dat de focus gezet wordt op overgewicht. Maar dat is niet de hele waarheid. Het zou kunnen dat 90% van onze gekende ziekten het gevolg zijn van veel calorieën en weinig voedsel. Veel volume – weinig inhoud. 

Vanaf het moment waarop voeding geraffineerd en in hoge mate bewerkt werd, hield het op om voeding te zijn. Nooit meer kan het nog op een normale manier voeding zijn, niet door er iets aan toe te voegen, niet door er iets af te nemen (als dat nog kan). Ongeacht hoe mooi het verpakt wordt, ongeacht hoe hygiënisch het ook behandeld werd, ongeacht dat het de goedkeuring krijgt van de voedselinspectie, ongeacht allerlei kwaliteitslabels en certificaten… het is niet echt. Met een leger van fooddesigners, de medewerking van experten in de voedingspsychologie, worden elke dag tientallen nieuwe producten ontwikkeld die de winkelrekken vullen en die berekend zijn op hun ‘onweerstaanbaarheid’. ‘Neen’ zeggen is geen optie.Vreten is de boodschap. Iedereen moet vallen voor dit gamma van voedingsloze voeding, waarin gegoocheld werd met smaken en texturen die zo minitieus berekend zijn op elke vorm van appreciatie die de westerse gebruiker kan ervaren: de smaak, de manier waarop het kraakt tussen de tanden, de textuur, de sensatie wanneer het oplost in de mond, de nasmaak… 

Goed georganiseerd in wereldwijde netwerken, en hun aandacht erop richtend om de smaak vanaf de wieg op te leggen, baant vals voedsel zich een weg door alle continenten en vindt overal toegang bij mensen die het verwelkomen als de ‘onvermijdelijke vooruitgang’ of als hemels manna. 

Ondanks de mooie verpakking, waar zo mogelijk nog meer aandacht werd besteed dan aan de inhoud, is het waardeloos voedsel en ieder zichzelf respecterend dier zou, als het een andere keuze had, er af blijven. 

Je blijft er nog wel van in leven. Het doodt je niet meteen, maar het voedt niet elke cel om ervoor te zorgen dat je het beste uit jezelf kunt halen. (En zo kan het wel het ‘leven’ doden in je leven.) Het resultaat is, dat de manier waarop je leeft niet is wat je van een goed leven kunt verwachten. Als vrijheid, vitaliteit, onafhankelijkheid, heldere gedachten… hoge waarden zijn voor jou, dan is het jammer… maar dat wordt er niet door ondersteund.

Ik heb maar één raad: breek ermee. Ga voor echt, onvervalst levend voedsel, geproduceerd in de grootste en meest wonderbare fabriek. Het groeit in symbiose met de hele natuur,  het ontwikkelt zich, het rijpt, krijgt kleur en geur en is bedacht, ontworpen, gecreëerd voor je beste goed door de MeesterOntwerper die je door en door kent. 

Deze tekst komt uit S59B – Ultrabewerkte Voeding uit de Map S – supplementen. Download.

Je lever verdient beter

Misschien heb je je levensstijl al wezenlijk veranderd.

Je eet beter. Je neemt ruim de tijd om te slapen en je slaapt al wat beter en langer. En toch, je bent nog steeds niet zo fit als je zou willen.
Je spijsvertering blijft moeilijk.

Je stemming en energie wisselen elkaar af.

Dat maakt dat je altijd op zoek bent naar verlichting, of naar een spoor dat je kan helpen om beter te verstaan waarom het zo gaat, en wat je eraan kan doen, zodat je niet ontmoedigd raakt. 

Maar wat als het je lever was?

 Je wint advies, je koopt de ‘juiste’ doelgerichte voedingssupplementen.

Een vriend vertelt je over een geweldige ‘leverontgiftingskuur’…

Natuurlijk probeer je het! Maar er klopt iets niet:

Je energie daalt weer. Spijsverteringsstoornissen, slaap- of stemmingsstoornissen komen terug…

Je begint te wanhopen, te denken dat er iets heel erg aan de hand is.  

Je hebt gelijk: je lever is een belangrijke speler in je gezondheid. 

Er wordt zelden of slecht over de lever gesproken en zijn functies worden zelden goed begrepen en meestal gereduceerd tot een “filter”, een geïsoleerd orgaan dat op zichzelf functioneert, onafhankelijk van andere organen.

Maar je lever is een geleider. Hij staat voortdurend in wisselwerking met je spijsverteringsstelsel, hormoonstelsel, zenuwstelsel en immuunsysteem…

De mate waarin iemand in harmonie met zijn hele lichaam kan omgaan, weerspiegelt iemands ware gezondheid.

Je hebt gelijk dat je goed voor uw lever wilt zorgen.

Maar tussen de benaderingen die aanraden om helemaal niets te doen, de gewelddadige zuiveringen, de lijsten met supplementen… ben je gaan twijfelen of er iets bij is dat het verschil kan maken.

Maar hoe zit het met  al de standaardprotocollen? Houden die rekening met jouw specifieke situatie? Het is niet zomaar een ‘wonderkuur’ die je nodig hebt.

Je moet het begrijpen (praktisch, effectief en diepgaand) om je eigen regeneratie-strategie te bouwen.

In deze digitale brochure vind je een leidraad om je gezondheid op het spoor te zetten. Daar staan verrassende feiten in. Afzonderlijk kost deze brochure 5 euro. Ze maakt ook deel uit van Module D, die een complete databibliotheek is met alle informatie voor een gezonde spijsvertering en het herstel van maag en darm. De Module kost 30 euro.

PS — Ondertussen is flyermap 5 / Maag-Darm klaar. Doorheen 115 digitale flyers leiden we je doorheen de maag-darmproblematiek en de oplossingen.

Een overzicht van de 115 digitale flyers vind je hier. Een cursus over een gezonde spijsvertering in 115 flyers… Wat een overzichtelijke kans om het je eigen te maken – thema voor thema – voor slechts 30 euro.

Misinformatie

Op 27 september deelden we de video Le Plus Grand Mensonge pour votre santé van Thierry Casanova, waarin hij filmt alsof hij een nieuwsuitzending van de grootste Franse nieuwszender kaapt, om hier een boodschap “van algemeen belang” te infiltreren. De uitzending begint met een reportage over hoeveel mensen er ieder jaar getroffen worden door alzheimer en andere hersen- en zenuwziekten… als hij de uitzending kaapt en onderbreekt met de boodschap “Je bent nooit ziek geweest – alles wat in jouw lichaam gebeurt, zijn de wijze handelingen van jouw lichaam zelf dat probeert een homeostase te brengen.”

Je ziet de slordige luisteraars bezig met hun dagelijkse bezigheden, hun gebruikelijke maaltijden te eten, verstrooid televisie kijken op de bank, in hun auto, onderweg… die dat ongewone bericht opvangen, langzaam wakker worden en reageren… en aan het einde hun conclusies maken… Ik kan er alleen van dromen dat de tijden van misinformatie ophouden en dat mensen ooit in hun leven eens de kans krijgen om de waarheid te ontdekken !

De video (die is wel in het Frans… maar spreekt voor zichzelf) – was maar één dag via NaturEl te bekijken. De abonnees vinden de video terug in de Map van het PûrNatûr-abonnement 2024, waar het te bekijken of te downloaden is.

Drinken en dorst

  • wanneer en hoeveel moet men drinken?
  • helpt water om het lichaam te reinigen? 
  • Ik heb al veel gehoord en gelezen over water, dorst, drinken, en alles wat dit doet met onze gezondheid. Dat bracht me tot het punt om te weten waar het werkelijk om gaat, het wat, hoe, wanneer, hoeveel, hoe vaak… van drinken. 

Ik zie veel mensen overal waar ze naartoe gaan, hun drinkfles met zich meenemen. Dat is nieuw. Ik zag dit niet vijftig jaar geleden, ook niet bij die mensen die zich in het zweet werkten. Is het een goede trend? En is die op een zekere wetenschap gebouwd? 

Ik denk ook aan de nomaden, zwervend door de woestijn… in de hitte, met slechts een beperkte voorraad water – en niet met een heel vat.

Shelton vertelt ons dat de enige veilige regel om te drinken is : alleen dan te drinken als men dorst heeft, en dan zoveel te drinken tot de dorst verzadigd is. Er is geen voordeel aan buitenmatig drinken. Het is niet mogelijk je lichaamssystemen op deze manier te ‘spoelen’. Indien dit wel zo zou zijn, dan zouden we met drinken zeer voorzichtig moeten zijn, want dan zouden we de mineralen en andere belangrijke stoffen van het lichaam gewoon naar buiten spoelen. 

Noch de huid, noch de nieren zijn geholpen met extreme hoeveelheden water. Grote hoeveelheden zouden zelfs, door ze te nemen tijdens, voor en na de maaltijden, voedingsfouten kunnen zijn. Indien water niet door het organisme wordt gevraagd door dorst, forceer jezelf dan niet om er te nemen. Enkele jaren geleden vertelde ik dit op een voordracht. Na de voordracht kwam een dame me bedanken. Ze zei : “Meneer, dit is de eerste keer dat ik dit gehoord heb. Al jaren forceer ik mezelf tot drinken. Ik moet het er bijna inwringen. Het ging me niet om de voorgestelde hoeveelheid water te gebruiken, na al dat fruit en die groenten. Ik ben oprecht gelukkig.” 

Een uitzondering op deze regel moet gemaakt worden op deze regel: dit is uitzonderlijk voor alle nerveuze personen die in het geheel geen water drinken, of misschien in onvoldoende mate, terwijl hun voeding zelf er ook onvoldoende bevat. Deze personen lijden aan een chronisch watertekort met uitdroging. Hun urine is sterk gekleurd en overgeconcentreerd, met een sterke geur, dikwijls met irritatie bij het urineren. Door het gebruik van natte voeding w.o. fruit en groenten of soep e.d. tussen de maaltijden, ontregelt men het eetritme. Tussen maaltijden kan best alleen gebruik gemaakt worden van kleine hoeveelheden puur, zuiver water, in plaats van vruchtensap, wat steeds als voeding moet beschouwd worden.

Dit is de inleiding van folder V22 Drinken – Dorst uit de map Voeding van het PûrNaûr-abonnement. Elke folder gaat in de diepte, brengt er waar mogelijk wetenschappelijke feiten bij en wil de lezers leiden naar het hygiënistische alternatief: puur natuurlijke voeding.

Shelton rekent mensen niet bij de “drinkende wezens”. Mensen zijn er niet voor uitgerust. Als mensen gaan drinken, verraadt dit gewoonlijk ernstige voedingsfouten. Te veel additieven, te veel droge geconcentreerde kost. Zelfs water kan de gevolgen daarvan nooit helemaal ongedaan maken.

Beste Stefaan, Bedankt voor die folder (V22) uit het abonnement. Ik vind dat interessante en actuele thema voor mij. Mijn zoontje van 5 wil inderdaad alleen maar water drinken als hij dorst heeft. Hij eet verder veel fruit.  Maar nu zijn we bij kinder fysio omdat hij nog ongelukjes heeft als hij opgaat in spel en ze zegt dat hij moet 1 liter water per dag drinken. Dus ik begon om hem een beetje te forceren. En net las ik jouw mail over drinken wanneer men dorst heeft.  Ik wilde de hele folder nog eens nalezen en vind daarin bevestiging van wat je schrijft.