Er werd dikwijls gezegd “dat mensen tegenwoordig heel veel belangstelling hebben voor gezonder eten en natuurlijke therapieën”; maar als ik het enthousiasme van de beginjaren (1980) en nu tegen elkaar afweeg, bekruipt me een ander gevoel.
Een paar dagen geleden was er een gesprek met een man die heel erg te maken had met psoriasis. Ik vertelde hoe we in 1985 contact hadden met de voorzitter van een nationale psoriasis-vereniging en hoe die geaffecteerd was over zijn hele lichaam: armen, benen, rug, nek; in het haar… Nadat hij vier jaar bezig was met natuurlijke hygiëne, werd hij een trouwe medewerker op de activiteiten en wist met zijn getuigenis veel mensen te inspireren. Was zijn psoriasis helemaal overwonnen? Kon hij leven als voorheen? Nee, de psoriasis was zo goed teruggetrokken tot een plekje van 10 vierkante centimeter op zijn buik. Dat was zijn “barometer”, wist hij te vertellen. Als hij ook maar een beetje suiker, of chocolade of bewerkte voeding at, of teveel geconcentreerde voeding, of slechte combinaties… werd het weer erger. Dus kon en wou hij zeker niet meer “leven als voorheen”. Deze man bezorgde me een farde vol met honderden knipsels uit magazines, kranten, boeken… over behandelwijzen van psoriasis en vroeg of ik hier geen samenvatting kon van maken voor zijn vereniging. Dat werd dan in 1990 een brochure over Psoriasis.
Na al die info doorgegeven te hebben aan de persoon enkele dagen geleden, kwamen veel excuses…”Maar ik doe al zoveel. Vroeger at ik zoveel, dat ik nu niet meer eet en ik voeg al geen suiker meer toe aan mijn voeding. En ik eet al maar de helft van de hoeveelheid vlees meer die ik vroeger at. En cholesterol: Dr. X zegt dat dat een leugen is, dat ik juist veel meer cholesterol moet eten. Ik vermijd de koolhydraten en eet vet en eiwitten. Ik ben gestopt met het eten van fruit. Ik ben zo goed bezig en toch verbetert het niet. Het zal de stress zijn.”
Dit en andere bijzonderheden, was het recept van een poging om iemand op het rechte spoor te brengen, en het was zeker niet de eerste of enige keer dat ik op mijn tong moest bijten. Ik was slecht geïnformeerd, ergens achter gebleven, had mijn informatie niet bijgesteld aan de nieuwe inzichten… Zeg ik het verkeerd, als ik voel dat mensen graag blijven doen wat ze altijd hebben gedaan? Dat ze het verwachten van de dokter, de therapeut, de remedie… en dat dat in niets is veranderd? En dat zelfs de alternatieven zich hebben aangepast aan de verzuchtingen van het publiek – dat alleen maar verzachtingen en tijdelijk comfort opzoekt… in plaats van consequent aan de patiënten te leren de natuurlijke wegen te gaan en hen duidelijk te maken dat er wetten zijn van oorzaak en gevolg, die vroeg of laat aan het licht komen.
Maar dat is het juist, wie dat probeert te doen, en daarin een beetje teveel gas geeft, ontdekt dat patiënten afhaken en elders gaan therapie shoppen. Onderzoek het hele aanbod, en je zult ontdekken dat we nooit verder van de natuurlijke waarheid zijn afgedwaald en dat mensen deinen op de gangbare trends. Maar natuurlijke gezondheid is geen trend, maar een levenslange investering van het naleven van de wetten van het leven, het vermijden van onnodige risico’s, het respecteren en het voldoen van de behoeften van het lichaam, wegen zoeken om de toxische overlast te ventileren, en die weg met enthousiasme beleven als de ontdekking van je leven… Maar omdat het zo’n onmogelijke taak leek, werden andere wegen gekozen.
Al die voordrachten, samenkomsten, literatuur, flyers… waren niet bedoeld om je zoveel pleziertjes af te nemen, maar om echt plezier mogelijk te maken, om het afgeleefde lijf weer op de sporen te krijgen, om de afgematte geest uit zijn beneveling te halen… En daarmee gaan we door, (omdat het niet onmogelijk is) nu zondag met een voordracht over iemand die het heeft ervaren – Dr. N.W. Walker – en zijn boek Become Younger… en wat dat voor ons in petto houdt en hoe dat in relatie staat tot hersen- en zenuwgezondheid:
De voordracht gaat door – in open lucht / onder de lindeboom – en zal het nieuwe flyerproject inleiden, met een abonnement dat op 20 september van start gaat. Kan je er niet bij zijn? Dan kan je wel al inschrijven voor de nieuwe flyerserie (tot 1 augustus : 20 euro op de NaturEl-rekening/ nadien 25 euro)
Voorintekenprijs : tot 1 augustus : 20 euro van 1 augustus tot 20 september : 25 euro inschrijven: door betaling van de deelname-kosten op rekening van NaturEl > had u het laatste jaar geen contact metNaturEl? laat ons dan zeker uw email-adreswaarop u de flyers wil ontvangen.
Digitaal flyerabonnement / enkel via email
Het abonnement start op 20 september 2026 Elke dag, 5 dagen per week 1 flyer De complete serie zal lopen over minstens 120 flyers Verwachte einddatum : april 2027
Voorlopige lijst met thema’s: over hersenen & zenuwstelsel over ouder worden over voeding en hersenen & zenuwstelsel Stress Overzicht hersen- & zenuwaandoeningen ALS / amyotrofe laterale sclerose Alzheimer Ataxie Beroerte Carpaaltunnelsyndroom Dementie Depressie Epilepsie Emotionele aandoeningen Gedragsproblemen Hersenschudding Hersenvliesontsteking / Meningitis Hoofdpijn Migraine MS / Multiple Sclerose Neuropathie / Polyneuropathie Paralyse / Verlammng Parkinson Zenuwpijn Slapeloosheid Chronische vermoeidheid Concentratiestoornissen Geheugenverlies Kruiden voor hersenen & zenuwstelsel supplementen en hersenen & zenuwstelsel Hulpmiddelen voor hersenen & zenuwstelsel De hersenen & zenuwstelsel-strategie
Onze kersen- en aardbeienoogst zijn achter de rug, nu is het volop genieten van bessen. Jaar na jaar wordt de oogst overvloediger en krijgen we beter zicht op productieve en kwalitatievere selecties die we willen behouden.
Veel mensen stellen vragen over de vijgenteelt. Dat is iets om naar uit te kijken. En ik kan alleen aanbevelen om – naast andere fruitsoorten – ook een plaatsje in de tuin te reserveren voor vijgen.
Als je vijgen leert telen, word je beloond met sublieme gewassen die zich op een ongebruikelijke manier ontwikkelen. In tegenstelling tot andere fruitbomen, ontwikkelt de gewone vijg (Ficus carica) zich uit “bloemen die inwendig groeien”, dus je ziet ze niet echt. Deze bloemen groeien in de vlezige peulen die we de vruchten noemen. De pod (of syconium) is een vergaarbak voor de vele omgekeerde bloemen die van binnen zijn gerijpt. Toch is het daarom niet minder lekker!
Het is begrijpelijk om bij zo’n ongebruikelijke teelt aan te nemen dat er speciale technieken of kennis nodig zijn? Niet zo! Vijgen (onderdeel van de moerbei-familie) hebben de reputatie wispelturig te zijn, maar het enige wat ze willen is warmte en zonlicht, en veel ervan. Deze gewassen komen oorspronkelijk uit plaatsen zoals de Middellandse Zee, West-Azië en Californië en zijn toegewijde zonaanbidders. De belangrijkste truc om te onthouden is om te voorzien in de behoefte van de vijg aan zonneschijn. Zonder dat, doet hij het niet. Een plaatsje in de schaduw is niet bepaald een goed idee voor vijgenbomen. In zijn oorspronkelijke klimaat kan hij door zijn nabijheid tot de evenaar bijna continu opbrengen en meerdere oogsten per jaar produceren. In ons gematigde landje krijgen we meestal eind juli-augustus één oogst.’ Toch heb je maar één boom nodig voor een mooi feestmaal; bestuiving is niet nodig, omdat vijgen zelfbestuivend zijn, tenminste die soorten die geschikt zijn voor ons klimaat. Als je in een klimaat met gematigde zomers leeft, kies dan voor een winterharde variëteit. Dat is het enige wat in ons boekje wordt voorgesteld.
Er zijn een dertigtal varianten, w.o. Osborne, Violette de Solies, Pingo de Miel, Brown Turkey, maar let ook op Brunswick, Celeste, Del Portogalo, Witte Marseilles’ en ‘Rouge (en Ronde) de Bordeaux…
De sleutel tot het leren kweken van vijgen is om de behoefte aan moeilijkere groeiomstandigheden te repliceren. Dit houdt niet alleen in zonneschijn, maar ook om ervoor te zorgen dat het groeit tegen een tuinmuur of schutting op het zuiden. Verrassend genoeg hebben bepaalde vijgensoorten wortelbeperking nodig om hun volledige potentieel te bereiken. Meestal realiseert men dit door stenen in de bodem te verwerken, of zelfs afscheidingen te voorzien die de wortelgroei inperken. Het enige wat je hoeft te doen is de plant voor de gek te houden door te denken dat hij op een rotsachtige heuvel in de Middellandse Zee groeit.
We hebben verleden week NaturEl geregistreerd als Feitelijke Vereniging als organisatie voor de promotie van natuurlijk leven met toontuin voor zelfvoorziening. Op ons terrein staan nu 70 (nog jonge) vijgenboompjes. Sommige zullen dit jaar voor de eerste keer vruchten dragen. Zoals ik al uitlegde aan de bezoekers hebben we voor de vijgenteelt een slechte noordgerichte tuin (vorstzak, wat betekent dat als het ergens vriest, het zeker hier is). Dat betekent dat het voor ons heel belangrijk is om te beschikken over soorten die iets harder zijn en waarvan de vruchtdragende toppen niet elke keer bevriezen. Soorten die dragen op het nieuwe hout (iets later op het jaar) zijn dan zeker interessant.
Ook benieuwd hoe het allemaal gaat? Je kunt het lezen in ons boekje over de vijgenteelt – of kom eens kijken naar onze aanplanting. Op vraag van velen of er nog activiteiten zijn gepland, lassen we dit treffen in :
We introduceren hier het komende Flyerproject Hersen- en Zenuwgezondheid dat zal lopen over 2026 en 2027. Tot 1 augustus kan je intekenen aan de introductieprijs van 20 euro. Wil je weten welke thema’s voorkomen in dit project? De grote lijnen zijn reeds bekend, maar tegen 20/09 zal de complete lijst van +120 flyers bekend zijn.
Er wordt veel gesproken over voeding en geneeskracht, maar wat meestal wordt gebracht zal mensen zelden beter maken. Van begin af aan gold ons idee dat “het natuurlijke zo natuurlijk mogelijk moet zijn”. Dat geldt uiteraard in de eerste plaats voor alles wat je eet.
Maar daar wringt het schoentje. Het idee over “natuurlijk” is zo vervormd en de meeste mensen kunnen niet zonder hun fornuis. Koken is altijd beschouwd als een ‘kunst’, hoewel het eerder een zwarte kunst moet genoemd worden. Elke mogelijke manier om voedsel te transformeren was toegestaan, zolang het maar iets opleverde dat de smaakpapillen behaagde. Deze zogenaamde kunst had het voordeel dat ze het hele spectrum van de natuurlijke wereld kon gebruiken om haar wonderen te verrichten. Het is mogelijk om, door de moleculen in voedsel met vuur te transformeren, talloze nieuwe moleculen te creëren die van nature niet in het oorspronkelijke voedsel aanwezig waren. Maar wat doen deze uitkomsten van koken en bakken met onze voeding – en later in ons lichaam? Wie stelt zich vragen over de mogelijke impact op de menselijke gezondheid? We hebben het altijd gedaan… Maar het onderzoek is behoorlijk angstaanjagend. De wetenschap begint net deze nieuwe creaties van de kook- en bakkunst te analyseren, en vanwege het gigantische aantal chemicaliën dat door hitte ontstaat, is er geen einde in zicht.
Chefs zijn zelden geïnteresseerd in de complexiteit van de wetenschap, en het zou hen wellicht afschrikken om hun kunst als een wetenschap die het nekhaar doet omhoog staan te beschouwen. Maar de wetten van de wetenschap vragen ons alleen maar te erkennen dat ons universum is opgebouwd uit moleculen, die op hun beurt weer zijn opgebouwd uit atomen. Levende wezens zijn opgebouwd uit patronen van cellen, die zijn opgebouwd uit patronen van moleculen. We weten dat atomen met elkaar verbonden zijn door chemische reacties die, afhankelijk van het type, sterker of zwakker zijn: tussen de atomen van hetzelfde molecuul zijn de krachten over het algemeen sterk, maar tussen twee verschillende naburige moleculen zijn de aantrekkingskrachten zwakker.
Vaak verbreken we bij verhitting alleen de krachten die op de naburige moleculen inwerken. Het veranderen van water in ijs is een voorbeeld van het stapelen van watermoleculen. Wanneer we ijs verwarmen, is de energie die we toevoegen voldoende om de bindingen tussen de watermoleculen te verbreken, waardoor een vloeistof ontstaat waarin de moleculen, hoewel ze een samenhangende massa vormen, van elkaar af bewegen. In vloeibare vorm ondergaan moleculen geen transformatie, omdat de watermoleculen identiek zijn aan de ijsmoleculen. Wanneer we water daarentegen verhitten tot boven de 100 graden Celsius, verdampt het, omdat de toegevoegde warmte voldoende is om de cohesiekrachten tussen de watermoleculen te verbreken. Binnen elk molecuul blijft het zuurstofatoom echter verbonden met twee waterstofatomen. Dit type transformatie is fysisch van aard en niet chemisch: het watermolecuul blijft een watermolecuul.
Wat de gemiddelde chef-kok echter niet weet, is dat er tijdens het bakproces chemische reacties plaatsvinden. Dit komt doordat moleculen in voedsel worden losgekoppeld, herschikt en er nieuwe moleculen worden gevormd.
Hier is wat Guy Claude Burger schreef over een van de wetenschappers die onderzoek deed naar de chemische veranderingen in gekookt voedsel (uit Manger Vrai):
“In 1916 besloot een Amerikaanse chemicus genaamd Maillard stoffen te isoleren die gekookt voedsel zijn kenmerkende smaak geven, zoals de smaak van brood, chocolade en koffie. Nadat hij deze stoffen had geïsoleerd, hoopte hij ze kunstmatig te kunnen produceren om ze aan industriële voedingsmiddelen toe te voegen en zo de aantrekkingskracht ervan voor de smaakpapillen van de consument te vergroten. Om zijn plan te voltooien, moest hij de exacte structuur van deze nieuwe moleculen bepalen. Hij ontdekte al snel dat deze moleculen het resultaat waren van zeer complexe, willekeurige chemische reacties tussen suikers en eiwitten, en dat men ze vrij gemakkelijk kon produceren door elk voedsel zelfs tot een matige temperatuur te verhitten.”
Het is onmogelijk om met het blote oog te zien wat er op moleculair niveau in een pan gebeurt. Wanneer een chemicus twee stoffen in een reageerbuis combineert en het mengsel boven een bunsenbrander verhit, kookt het, wordt troebel, verandert van kleur of explodeert het. In elk geval is er een nieuwe verbinding ontstaan. Hitte zorgt ervoor dat de betrokken moleculen botsen, en herhaalde botsingen veroorzaken afwijkende bindingen waardoor nieuwe moleculen, en dus een nieuwe stof, ontstaan. Hetzelfde geldt voor koken en bakken, alleen worden er talloze moleculen samengebracht in plaats van slechts twee.
In een gewone gefrituurde aardappel zitten al 450 bijproducten van allerlei aard. Ze worden ‘nieuwe chemische verbindingen’ genoemd. Tot nu toe zijn er ongeveer 50 van zulke stoffen onderzocht en bleken ze peroxiderend of giftig te zijn, en mogelijk zelfs mutageen, wat betekent dat ze celkernen kunnen beschadigen en kanker kunnen veroorzaken. Wat is vastgesteld voor gefrituurde aardappelen, een relatief eenvoudige bereiding, wordt veel ernstiger bij complexere kookmethoden. Gebakken aardappelschijfjes met kaas zijn een goed voorbeeld. Verhitting brengt een enorme hoeveelheid chemische reacties op gang, een zeer complex biochemisch geheel. Niet alleen zullen die ongewenste moleculen hun effecten versterken, maar ze zullen zich op allerlei manieren met elkaar vermengen – wat betekent dat tienduizenden abnormale stoffen vrijkomen uit een gerecht dat uit aardappelen en kaas bestaat. Denk nu aan ingewikkelde recepten met eindeloze ketens van uiteenlopende ingrediënten die kriskras door elkaar worden gemengd.”
Het lijkt erop dat Maillard, kort na zijn ontdekking van deze moleculen – die sindsdien bekend staan als ‘Maillard-moleculen’ – probeerde aan te tonen dat ze geen nadelige gevolgen hadden voor de menselijke gezondheid. Enkele experimenten toonden snel aan dat hij ongelijk had, en al zijn werk werd in de doofpot gestopt – tot 1982, toen een deel van zijn onderzoek in wetenschappelijke tijdschriften verscheen. Wetenschappers beginnen nu het verband te zien tussen de introductie van deze moleculen in het lichaam en veelvoorkomende gezondheidsproblemen.
(Uit: Pyrolyse en Toxische Risico’s door professor R. Derache in “Cahiers de nutrition et de diétique” (Tijdschrift voor Voeding en Dieet), 1982, p. 39:
“Al in 1916 bewees Maillard dat de bruine pigmenten en polymeren die ontstaan bij pyrolyse (chemische afbraak door hitte) worden gevormd na een voorafgaande reactie van een aminozuurgroep met de carbonylgroep van suikers. Hoewel deze reactie ogenschijnlijk eenvoudig is, is ze in feite zeer complex. Ze omvat een reeks opeenvolgende reacties en vormt melanoidinen, bruine pigmenten die een typische kleur geven aan elk deel van een voedingsmiddel dat aan hogere temperaturen is blootgesteld. Het aantal stoffen dat hierdoor ontstaat is indrukwekkend en levert eindeloze ketens van nieuwe moleculen op: ketonen, esters, aldehyden, ethers, vluchtige alcoholen en niet-vluchtige heterocyclische verbindingen, enzovoort. Deze ontelbare stoffen vormen een complexe verbinding en bezitten verschillende biologische en chemische eigenschappen: ze zijn giftig, aromatisch, peroxiderend en mogelijk mutageen en carcinogeen (DNA-breuken kunnen oncogeen zijn), of zelfs antimutageen en antikanker. Dit wil zeggen dat verhitting een wijdverspreide verstoring van de natuurlijke ordening van moleculen veroorzaakt.”
Het onderzoek toonde aan dat er meer dan 50 pyrolytische stoffen in alleen al gegrilde aardappelen voorkomen, waarvan de meeste afkomstig zijn van pyroseïnes en thiazol. Derache stelt dat er “in totaal nog zo’n 400 bijproducten te identificeren zijn”.
De bruine kleur die koks verkrijgen bij het sauteren van voedsel in olie, is een kleur die ontstaat door de Maillardreactie. Deze reactie vindt plaats wanneer het vetgehalte in voedsel hoge temperaturen bereikt. Het komt minder vaak voor bij het koken van voedsel, omdat de temperatuur dan beperkt is tot de temperatuur van kokend water (100 graden Celsius).
De Maillardreactie is één van de mogelijke reacties die optreden tijdens de bereiding van voedsel, maar niet de enige. Gekookt voedsel is het resultaat van chemische reacties, en de meeste transformaties die in de keuken plaatsvinden, zijn chemisch van aard. Wanneer vlees aan de oppervlakte donkerder wordt tijdens het koken, is dit het gevolg van een chemische reactie; wanneer bruine rijst zachter wordt tijdens het koken, is dit ook een chemische reactie. In tegenstelling tot water zijn de moleculen in voedsel extreem complex en fragiel, waardoor er ruimte ontstaat voor een enorme hoeveelheid nieuwe chemische reacties in de kookpan.
Het koken van voedsel is meer dan één enkele reactie; het is een massa van complexe reacties die we vereenvoudigen met behulp van de classificaties van biochemici: koolhydraten, vetten, eiwitten, water en mineralen. De producten van deze reacties zijn ontelbaar en grotendeels onbekend.
Er zijn meerdere redenen om aan te nemen dat nieuwe moleculen die tijdens het koken ontstaan, in de bloedbaan terechtkomen zonder eerst goed verteerd te worden, omdat er geen enzymen zijn die specifiek voor deze vertering zijn ontwikkeld. Deze moleculen zouden zich in alle delen van het lichaam ophopen en allerlei aandoeningen veroorzaken die we doorgaans als ziekten beschouwen.
De Maillardreactie werkt gelijktijdig op duizenden verbindingen met ontelbare combinaties. Wanneer we voedsel bakken, creëren we moleculen waarvan de gevolgen voor de menselijke gezondheid nog onbekend zijn. Het is dan ook niet moeilijk te begrijpen hoe sommige van deze moleculen, zelfs in minimale concentraties, aan de basis kunnen liggen van vele ernstige gezondheidsproblemen.Nu kunnen we diverse speculaties maken, bv dat koken met water toch nog niet zo erg is als bakken met vet. Helemaal juist. Maar ik zou het anders benaderen: in het licht van de enorme hoeveelheid aan gezondheidsproblemen, zouden we inspanningen moeten doen om de bressen te dichten: het bovenstaande beschrijft een serie risico’s die het lichaam nodeloos belasten. En het uitgangspunt was om “het natuurlijke zo natuurlijk mogelijk te laten”. Benner adviseerde voor gezonde mensen – om gezond te blijven – dat minstens 50% (en liefst meer) van de voeding moeten bestaan uit rauwe voeding. En het zomert. Dat is een goede tijd om dat domein te exploreren… om er zo vertrouwd mee te worden dat seizoenen geen belang meer hebben en dat rauw eten zo onmisbaar wordt als de levensadem.
Ondertussen schiet de planning voor Flyermap Z06 / Hersenen en Zenuwstelsel goed op. Op ons komend event over Walkers’ formule om jong te blijven of te verjongen, op 12 juli 2026 – 14 uur, stellen we de thema’s voor en begint de voorintekening voor het abonnement:
Ja, het gaat zeker over ook over de hersenen en het zenuwstelsel. Trouwens – de hele teneur van deze nieuwe flyerserie is “dat we nooit één deel kunnen los zien van het geheel”.
Iedereen welkom – Bij mooi weer onder de lindeboom !
In 1995 kwamen de werken van Dr. N.W. Walker op onze weg. Dat was een openbaring. In eenvoudige taal legt hij uit hoe dat werkt – verouderen – en wat je er kunt aan doen om die spiraal om te keren en het beste uit je leven te halen op basis van 5 principes.
In 1998 besloten we zijn boeken te vertalen en we begonnen met “Become Younger”. Dat is de boodschap aan jou : “Word Jonger”*. Kan het? Duizenden hebben bewezen dat je paspoort liegt. Je biologische leeftijd is niet noodzakelijk het aantal jaren dat je al hebt geleefd. Deze vertalingen maken deel uit van de NaturEl-digitale bibliotheek. Raadpleeg de lijst voor een overzicht van deze en andere publicaties. (*Jonger Worden is beschikbaar als een digitale brochure / 5 euro bij NaturEl)
Maar dat brengt ons ook bij de nieuwe projecten.
Stilletjesaan wordt de encyclopedie van het natuurlijk genezen verder uitgebouwd. Het idee was: je hebt een vraag, een probleem over natuurlijke voeding, gezondheid, genezing of wat moet gedaan worden in een bepaalde omstandigheid, en in één of meerdere flyers krijg je het antwoord.
Dat heeft tot hiertoe geleid tot de complete map over voeding n al zijn aspecten, de complete map over kruiden in voeding en therapie, de map supplementen (of manieren om de voedingsstatus van het lichaam te optimaliseren), de map Maag en Darm / Spijsvertering over alles waar het kan mislopen en manieren om spijsverteringsproblemen te voorkomen en te genezen; de map Reumatische aandoeningen en verzuring; de map Biologische Kankerbestrijding… Alles samen meer dan 1000 flyers.
De map Supplementen werd door 60 volgers aangevraagd. De reacties hierop waren oa:
” Zo blij met al de interessante flyers die we van jou telkens krijgen. Het geeft telkens weer de wake-up call indien we van ons gezonde plan afwijken.” — Didier
“Dank voor je onaflantende zorg voor ieders gezondheid, en je diepgaand onderzoekswerk daarrond.” — Lieveke
“Hartelijk bedankt voor alweer een top reeks. Hierbij heb ik opnieuw heel veel nieuwe inzichten in kennis opgedaan. Het is heel fijn om informatie te lezen, leren waarvan je weet dat die goed is uitgezocht en helder word uitgelegd. Ik ben heel blij dat ik sinds 2024 zoveel onderlegde informatie via u kan ontdekken. Wat ervoor een zoektocht was zonder eigelijk zeker te weten welke bronnen te geloven en welke niet. Het pad van een gezonde evenwichtige voeding wordt op deze manier steeds makkelijker en duidelijker.” — Laurens
“De abonnees moeten u bedanken voor dit “flyerabonnement” zoals u het zelf “bijna oneerbiedig” noemt. Voor mij bent u de Wikipedia van de gezondheidsleer. Ongelooflijk. Ik volg u al vele jaren, nog van toen u in Ninove was.” — Romain Chavatte
Voor de verdere ontwikkeling werden enkele suggesties gegeven. W Willeke schrijft:
“Ik vind het thema Natuurlijk Herstel bijzonder interessant; met aandacht voor het behouden van een goede lichamelijke conditie . Wat ik merk, is dat er een groot verschil bestaat tussen hoe mijn lichaam vóór mijn 60e functioneerde en hoe het de laatste vier jaar reageert. Ik ben nu 66 jaar en merk dat bepaalde interventies die vroeger goed werkten, nu minder geschikt zijn. Zo is een detoxkuur voor mij bijvoorbeeld geen goed idee meer, omdat ik dan te veel gewicht verlies en daar vervolgens andere klachten van ondervind. Dat doet mij beseffen dat natuurlijk herstel ook leeftijdsafhankelijk is en dat adviezen voor ouderen soms anders moeten zijn dan voor jongere volwassenen.”
Onderwerpen die mij binnen natuurlijk herstel en gezond ouder worden interesseren zijn onder andere:
Gezond ouder worden met zo min mogelijk verlies van spiermassa en spierkracht.
Hoe nachtelijke spierkrampen op oudere leeftijd kunnen worden voorkomen of verminderen.
Praktische manieren om sarcopenie (leeftijdsgebonden spierverlies) tegen te gaan.
Welke voedingsstoffen vanaf ongeveer 65 jaar minder goed worden opgenomen en hoe tekorten kunnen worden voorkomen.
Een onderscheid tussen mannen en vrouwen, aangezien de voedingsbehoeften en risico’s op tekorten kunnen verschillen.
De rol van eiwitten, vitamine D, vitamine B12, magnesium, calcium en andere essentiële voedingsstoffen bij vitaal ouder worden.
Is krachttraining bijvoorbeeld echt een “must”?
Hoe herstelmethoden en voedingsadviezen kunnen worden aangepast aan de veranderende behoeften van het ouder wordende lichaam.
Etc.
Voor mij sluit dit soort thema’s nauw aan bij het concept van natuurlijk herstel: niet alleen langer leven, maar vooral langer gezond, sterk, energiek en zelfstandig blijven.
Natuurlijk herstel verandert mee met de levensfase waarin iemand zich bevindt is wel een interessant onderwerp.
Dat zijn allemaal interessante hints die zullen worden meegenomen in de komende serie die begint op 20 september over de hersenen en het zenuwstelsel. Dat zal focussen op gezond ouder worden en de vijf domeinen die Dr Walker hanteerde om “jonger te worden” Nergens is het zo pijnlijk wat verouderen betekent, als in een achteruitgaande geestelijke conditie. Maar ook andere onderdelen van “ouder worden” zullen meegenomen worden.
Er is nog geen schema van welke flyers en thema’s map Z6 / Hersenen en Zenuwstelsel zal bevatten, maar het is beloofd dat het een interessante exploratie wordt van het wonderbaarste domein dat het mens-zijn kenmerkt ! Met al zijn risico’s en uitdagingen, wordt dit een verplichte kennis voor iedereen die er het beste wil van maken. Meer informatie volgt spoedig. Tot besluit ontvangen de abonnees van de Supplementen map de bonusflyers over verouderen.
De flyermap Supplementen is compleet en is weer een afgewerkt stukje van de puzzel natuurlijke gezondheid en natuurlijke genezing. Maar de puzzel is nog verre van compleet en ik vermoed dat een mensenleven te kort is om hem helemaal te leggen, maar daarom moeten we niet ophouden. De vraag was nu – en jullie kunnen me altijd helpen om een hint te geven – wat het volgende deeltje wordt. De voorbije twee maand kwam veel meer informatie over obesitas (het project waar De Groene Dag momenteel aan werkt), over Verouderen, Zenuwproblemen en ook de mappen over Therapie (alles wat een bijdrage kan leveren in het natuurlijke herstelproces en de ondersteuning en hulpmiddelen die daarbij nuttig kunnen zijn, of het vervolg van de map Kruiden met het luik over de Kruidenreceptuur… Allemaal interessante onderwerpen die op de wachtlijst staan. Maarik moet spoedig een beslissing nemen welk van deze allen vanaf september als abonnement kunnen aangeboden worden. Enige voorkeur?
Ondertussen doe ik verder en leg de basis voor andere mappen. Zo bv de map Hersen- en zenuwziekten. Je zou dit kunnen zen als een onderdeel van het thema “de oude dag”, want kijk eens hoeveel mensen het treft. Dus daarom is de vraag: door wat worden al deze problemen veroorzaakt – en hoe kan het worden voorkomen? In de voorbereiding vond ik een artikel van Neurowetenschapper Dr. Patricia Schmidt. Ze geeft de raad om enkele ochtendgewoonten stop te zetten, omdat ze het brein verwoesten.
“Je ochtenden bieden een unieke kans om je hersenfuncties voor de rest van de dag te optimaliseren. Wat je doet (of niet doet) in de eerste 60-90 minuten na het wakker worden, beïnvloedt je stemming en cognitieve prestaties gedurende de daaropvolgende uren. Maar de pijnlijke waarheid is: de meeste mensen saboteren onbewust hun hersenen vóór 9 uur ‘s ochtends en vragen zich af waarom ze zich niet kunnen concentreren of zich constant gestrest voelen doorheen de dag. De volgende ochtendgewoonten komen vaak voor, en ik heb er me zelf ook meermaals aan bezondigd. Laten we ze eens vanuit een neurowetenschappelijk perspectief bekijken en betere alternatieven voor elk ervan onderzoeken.”
Een van die gewoonten is je telefoon/tablet/PC meteen ‘s ochtends checken.
Deze gewoonte is extreem gebruikelijk. 84% van de bevolking checkt hun telefoon/tablet/PC binnen de eerste 10 minuten na het wakker worden.
Waarom het problematisch is:
Binnen de eerste 30-45 minuten na het wakker worden treedt de cortisolontwaakreactie op. Dit is een sterke stijging van je cortisolspiegel in de ochtend. Een gezonde cortisol-ontwaakreactie bereidt je voor op de dag die voor je ligt.
Maar als je meteen je telefoon/tablet/PC pakt om je sociale media, werkgerelateerde berichten en nieuws te checken, loop je het risico op een overmatige cortisol-ontwaakreactie. Deze reactie is bedoeld om je lichaam voor te bereiden op verwachte dagelijkse eisen, en wanneer je tijdens dit gevoelige tijdsvenster direct stressfactoren (zoals de inhoud van je telefoon) introduceert, verstoor je je natuurlijke voorbereidingssysteem.
Wat je in plaats daarvan kunt doen:
Wacht minstens 45 minuten voordat je je telefoon checkt. Laat je cortisolontwaakreactie zich op natuurlijke wijze ontwikkelen.
Sinds ik dit ontdekte, besloot ik direct om deze gewoonte stop te zetten. Inderdaad, Vijf minuten na het ontwaken was ik al aan het werk voor het scherm, soms voor enkele uren… Nu heb k andere activiteiten op de eerste plaats gesteld, tot wanneer het een ‘gewoonte’ zal zijn.
