Kaas of vlees

“Kaas eten in vervanging van vlees is een valstrik” schreef Dr. Neal Barnard (PCRM). Nochtans dat is wat veel vegetariërs doen, meestal uit angst voor te weinig eiwitten. Het is waar dat het drinken van melk en het eten van kaas voor veel mensen ethisch meer acceptabel is “omdat er geen dieren worden gedood om melk te bekomen. Maar dit is niet het hele verhaal.

Dr. Barnard is een autoriteit als het gaat om plantaardige voeding. Wie ooit zijn boek las over het omkeren van diabetes, zal onder de indruk geweest zijn – vooral als men het in praktijk bracht en ziet tot wat het in staat is. In dat boek was dat al duidelijk, maar als je hem volgde doorheen de publicaties, merk je dat hij een kruistocht onderneemt tegen het gebruik van zuivel.

Zijn boek The Cheese Trap bevat vitale informatie. In dit boek legt Dr. Barnard nauwkeurig uit waarom kaas één van de slechtste voedingsmiddelen is. Sommige voeding doet verdikken – andere is verslavend, maar kaas is beide. In het boek worden de schadelijke effecten beschreven en hoe de gangmakers te werk gaan en de regeringen en instanties beïnvloeden om in het voordeel van zuivel te pleiten. Niemand hoeft erin te trappen. Dr Barnard geeft ons hier een knap staaltje van informatie over voeding, en in het bijzonder zuivel, in het licht van ontstekingen (en de ermee gepaard gaande pijn).

Het is vanzelfsprekend dat de beste manier om je gezondheid op de sporen te houden bestaat uit “preventie van ziekte”. Als preventie betekent oorzaken vermijden, OK, maar als preventie gevolgen opruimen wordt… kijk uit !

Er is ons verteld dat zuivel goed is voor het lichaam, maar de waarheid is dat kaas gevaarlijk kan zijn. Kaas zit boordevol calorieën, vet en cholesterol en kan ervoor zorgen dat u aankomt en leidt tot tal van gezondheidsproblemen zoals hoge bloeddruk en artritis. Erger nog, het bevat milde opiaten die het verslavend maken, waardoor dezelfde hersenreceptoren worden geactiveerd als heroïne en morfine.

Kaas is een van de voedingsmiddelen die de gemiddelde Europeaan het meest consumeert. Dat mag geen verrassing zijn, want kaas is super verslavend. De hunkering kan zelfs zo hevig zijn dat Dr. Neal Barnard het ‘zuivel-crack’ noemt. In veel opzichten werkt het net als een verdovend middel, waardoor de hersenen gaan schreeuwen om een ​​nieuwe shot. En net als een verdovend middel kan die oplossing dodelijk zijn.

Kaas is in verband gebracht met hartaandoeningen, de nummer 1 doodsoorzaak. De link wordt versterkt door het feit dat cheddar en zijn goedkope tegenhangers de nummer 1 bron van verzadigd vet zijn. Het is bewezen dat torenhoge niveaus van cholesterol en verzadigd vet in kaas, evenals in andere zuivelproducten, atherosclerose verhogen en cardiovasculaire problemen veroorzaken.

Ondanks alle risico’s eten we elk jaar 17 kg kaas. “Zuivel crack” is de standaard geworden op zogenaamd gezonde sandwiches, salades en wraps. En macaroni en kaas wordt gevierd als een van de ultieme dinergerechten.

Maar waarom negeren we de risico’s en waarschuwingssignalen en duwen we het pedaal op het metaal met onze gezondheid? Omdat we voor de gek worden gehouden worden en een goed gesubsidieerde mythe achternalopen.

Als kaas naar oude sokken ruikt, waarom raken mensen er dan aan verslaafd? Het is een vraag die Dr. Barnard keer op keer heeft gesteld. En het is een van de voedingsmiddelen die nieuwe veganisten het meest missen van hun oude dieet. Het blijkt dat kaas een opioïde-achtig effect op de hersenen heeft dat vergelijkbaar is met dat van verdovende middelen. Vandaar de term ‘zuivel dope’.

Medisch wonder? Dr. Barnard deelt het verhaal van Katherine Lawrence, een veteraan uit de oorlog in Irak, die van artsen te horen kreeg dat ze een hysterectomie nodig zou hebben. In die tijd at ze grote hoeveelheden kaas, waaronder elke dag een gigantische kaasburger. Vlak voordat ze de procedure onderging, onthulde een laatste scan door artsen dat de endometriose die haar voortplantingssysteem plaagde, was verdwenen. De artsen waren verbijsterd! Haar enige verandering? Veganistisch eten en kaas uit haar voeding schrappen. Na haar wonderbaarlijke ommekeer is Katherine nu de trotse moeder van drie kinderen en helpt ze anderen een gezonder leven te leiden als instructeur van het Physicians Committee Food for Life.

Kaas en borstkanker: Hoewel de wetenschap nog steeds wordt geëvalueerd, legt Dr. Barnard uit dat vrouwen die borstkanker hebben gehad en minstens één keer per dag kaas eten, zichzelf een 49 procent hoger risico op overlijden geven. Hij veronderstelt dat het komt door hormonen in melk die ervoor zorgen dat de kanker groeit. “Het is alsof je kunstmest op een onkruid strooit”, zegt hij.

Kaas maakt je dik: er is echt geen manier om er omheen te komen. Dr. Barnard licht “The Weight Loss Champion” toe met het feit dat de gemiddelde Amerikaan elk jaar bijna 70.000 calorieën kaas eet! Dat is meer dan een volledige maand aan energie uit slechts één voedsel!

Kaas en de ziekte van Alzheimer: dit is mogelijk een van de meest hoopvolle gebieden van de medische wetenschap. Onderzoekers in Chicago hebben vastgesteld dat mensen die de hoogste hoeveelheid verzadigd vet consumeren, of het “slechte vet” in kaas, twee tot drie keer hoger risico hebben om de ziekte van Alzheimer te ontwikkelen in vergelijking met degenen die lagere hoeveelheden aten. Omdat kaas en zuivel de belangrijkste bron van verzadigd vet in het dieet zijn, zegt Dr. Barnard dat hij vermoedt dat er een sterke correlatie tussen beide kan worden gemaakt.

In The Cheese Trap presenteert Dr. Neal Barnard een uitgebreid programma om lezers te helpen van hun kaasverslaving af te komen, zodat ze kunnen afvallen, meer energie krijgen en hun algehele gezondheid verbeteren. Dit gemakkelijk te volgen dieet bevat een schat aan gezonde recepten die zelfs de zwaarste trekjes zullen temmen – van pizza tot lasagne, tot ijs en cheesecake – zonder zuivel.

Typisch Hollands… kaaspromotie op verschillende manieren, vroeger en nu.

Maar mensen zijn betoverd door al die promotie die zuivel ooit kreeg, dat de meesten over de kritische kanttekeningen heen lezen.

Lees ook : Zuivelvrij

(oa in Module Z / Zuivel en Dierlijke Eiwitten)

In ziekte en gezondheid


Is er nog niet genoeg geschreven over voeding ? Blijkbaar niet, want kijk eens om je heen wat mensenʻvoedingʼ noemen. Wat we dagelijks in onze mond stoppen is belangrijk. De kwaliteit van wat we eten komt vaak op de tweede plaats. De meeste mensen eten dingen omdat ze ze lekker vinden. Wat is daar verkeerd aan? Moeten we de dingen die we eten niet lekker vinden? Of moeten we aannemen dat gezonde voeding niét lekker is; terwijl ongezonde voeding dat wèl is ?

“Lekker” is een rekbaar begrip dat je moeilijk met enige objectiviteit kan omkaderen. Er bestaan geen normen om ʻlekkerʼ te definiëren. Elke mens ontwikkelt zich een smaakvoorkeur in zijn jeugd. Die smaak associëren we onbewust met herinneringen, en roept vaak een stemming op.

Wat velen ook niet door hebben is dat er in de voeding verslavingsfactoren zitten. We zijn aan de smaak gewoon geraakt. We houden van zoet, zout, vet, zuur… en gebruiken er vaak mateloos van, omdat wij materieel zelden verhinderd worden om er massaal veel van te gebruiken. Deze tijd biedt enorme materiële mogelijkheden, maar de keerzijde van de medaille is dat mensen zich eraan te buiten gaan en gaan overdrijven in de consumptie ervan. Eten vertegenwoordigt vaak de herinnering aan goede tijden, vrienden, ontspanningsmomenten, op stap gaan, familiesamenkomsten, enz.

Zouden we moeten nadenken over wat we eten – of is de goede smaak het criterium? Ook de industrie weet dat mensen vooral voortgaan op de smaak en bestuderen de smaak met zoveel gedrevenheid. Misschien wordt zelfs meer aandacht gegeven aan smaak, textuur, uitzicht en verpakking bij het uitdenken van ʻnieuwe productenʼ, dan aan de ingrediënten.

In een natuurlijke wereld zouden wij waarschijnlijk kunnen voortgaan op onze smaak. In een geïndustrialiseerd voedingsaanbod (ook als het bio is) werkt onze natuurlijke smaakvoorkeur niet meer correct en drijft dit ons vaak regelrecht in de armen van de voeding die we juist het meest moeten vermijden. De smaakvoorkeuren worden zo sterk bestudeerd en geïmiteerd, dat men in de industrievoeding nooit een correcte invulling krijgt door voort te gaan op smaak alleen.

Het is een feit, dat verstandig eten wel uitmaakt. Wat we eten heeft heel veel invloed op ons. Onze levensstijl en voedingswijze dragen veel bij tot ziekte. Ze beïnvloeden ook onze stemming, onze mogelijkheid om met stress om te gaan, en ons algemeen welzijn. Op korte termijn kunnen veel industrieproducten tegemoet komen aan onze behoeften. Maar zie een correcte voeding vooral op lange termijn. Is deze voeding in staat om mijn gezondheid in perfect evenwicht te houden ? Dan blijkt duidelijk dat smaak niet altijd een goede indicator is voor gezond voedsel.

De betekenis van “eten” gaat ver boven het eten van ideaal voedsel. Het houdt niet op bij de opsomming van “goede” voedingsmiddelen, die je met grote hoeveelheden gebruikt. “Eet je gezond” was te lezen op een verpakking van koeken. Ja, dat zullen we graag doen… maar gezondheid zal er niet bij zijn. Toegeven aan honger en vraatzucht komen over gans de wereld voor. Ooit aten mensen hun eigen eenvoudige zelfgeteelde voedingsmiddelen, of hadden ze hun eigen voedingswijze, afhankelijk van waar ter wereld ze leefden. Vandaag, is de wereld door communicatie en snel transport klein geworden. We kunnen nu voedsel van overal ter wereld op onze tafel zetten, wanneer we het ook maar wensen. Daardoor zijn er vandaag grotere verleidingen, en meer kansen om echte vraatzucht te ontwikkelen. We zijn altijd aan het experimenteren met nieuwe dingen, we zoeken altijd naar iets anders om aan onze vervormde hongergevoelens en onbevredigdheid te voldoen. Maar dat is precies wat deze voeding nooit doet. Prof. Lutz schreef bv. over (wit) brood : “brood doet hongeren”. Er zit in veel van onze moderne voedingsproducten geen echte verzadigingsfactor. Suiker, vet, wit brood… staan allemaal op de 0%-trap van de verzadiging… dus blijf je maar eten. Verwonderd dat er zoveel gewichtsproblemen, spijsverteringsproblemen zijn?

Maar ook bevat onze voeding vaak steeds meer ongewild verkregen hormonen. Melk bevat nu talrijke keren meer hormonen dan vijftig, zestig jaar geleden. De reden daarvoor is te zoeken in de methodes die vandaag in de veehouderij worden gebruikt. Het probleem wordt er alleen maar sterker door, als je overdenkt dat in nagenoeg alle gezondheidsbladen melk wordt gepresenteerd als de noodzakelijke en onmisbare factor voor gezondheid. Zo diep is deze idee ingeprent, dat zonder melk je gaat lijden aan botafbraak en calciumgebrek. Dergelijke opvattingen konden alleen ontstaan omdat de zuivelindustrie bovenmenselijke inspanningen doet om het witte imago van melk hoog te houden en de tegenspraak monddood te houden.

In sommige landen, eten mensen slakken, ratelslangen, hersenen van apen, muizen en ratten, allemaal beschouwd als delicatessen. Het is erg gesteld met de mens. De decadentie op het vlak van voeding neemt zoʼn proporties aan dat je werkelijk vragen moet stellen over de wereld en de tijd waarin we leven.

Na Amerika, hebben we nu ook hier in Europa een generatie die opgevoed is met junk food maaltijden die bestaan uit hamburgers, colaʼs, snoeprepen, gefrituurd voedsel, enz. Deze voedingswijze heeft niet alleen voor slechte gewoonten gezorgd, maar het heeft de zin in natuurlijke voedingsmiddelen weggenomen, terwijl deze zo essentieel zijn voor de groei en voor gezonde organen. Met als gevolg, dat er nieuwe ziekten ontstaan zelfs bij zeer jonge mensen. Steeds meer fysiek en mentaal gehandicapten… Een laatste rap – port stelde dat in 2000 ongeveer 10% van de pasgeborenen tot 8-jarigen geboren werd met een mentale handicap of een hersenafwijking. Tegen 2020 verwacht men 15 tot 30%. Dit wordt vandaag als een reden ingeroepen om met spoed verder in te grijpen en methodes voor genetische correcties op punt te stellen. De risicoʼs van dergelijke experimenten zijn enorm. Ik denk dan steeds terug aan het gedicht van de “Leerling Tovenaar”… die het allemaal zoveel beter wist en kon. Vandaag wordt voeding ‘verbeterd’. Het was niet goed genoeg. De Schepper had zich vergist. Er waren onvolkomenheden die moesten weggewerkt worden.

Over voeding valt zoveel meer te vertellen, maar ik zou aan alle lezers de volgende raad willen geven. Schrijf dit zinnetje op, herhaal het duizend keren, knoop het in je oor en handel ernaar : Eet alles wat je eet, zoveel mogelijk op de manier waarop het is gegroeid.

Wijzig zo weinig mogelijk de natuurlijke voeding. Eet minstens 50% van je voeding rauw. Door de liefde voor gezonde voeding wordt dit spoedig 60%, 70% of meer. Rauwe voeding zal je natuurlijke smaakgevoel herstellen.

Voedingstips

1. Eet een variatie van fruit, gekiemde granen, groenten, gekiemde peul – vruchten, zaden en noten.

2. Vermijd dierlijke eiwitten.

3. Beperk het gebruik van geïsoleerde vetten. Verminder drastisch de consumptie van alle soorten industriesuikers (ook verborgen). Wees spaarzaam met zout. (Industriezout heeft geen plaats in de voeding. Vervang het door Himalayazout)

4. Wacht na het ontwaken minstens één uur. om te eten. Bij het opstaan neem je een groot glas water, al of niet met een groen voedingssupplement. Bij een blijvende en stevige honger neem je een goed ontbijt (bv. fruit uit de hand, vers vruchtensap, sesammelk, sesammelk-muësli van gekiemde granen…), eet een matig middagmaal en een lichte avondmaaltijd.

5. Eet niet te laat ʻs avonds

6. Eet niet tussen de maaltijden door – laat voldoende tijd tussen twee maaltijden.

7. Bestudeer de principes van de juiste voedselcombinaties – meng geen fruit met zetmeelhoudende groenten. Eet geen eiwitten en zetmeel in dezelfde maaltijd…

8. Vermijd geraffineerde granen en alles wat industrieel bewerkt is

9.Ga voorbij aan voedingsproducten die gebakken of gefrituurd zijn. Houd op met de barbecue-komedie en zoek liefde in echt voedsel.

10. Kies voedsel dat de bloedkwaliteit verbetert. Eet voldoende groen (diep – groene groenten, wilde groenten, salades).

Dit en nog veel meer, is het domein van “Een Nieuwe Start”, dat niet alleen de focus zet op voeding maar op alles wat onze gezondheid beïnvloedt. Je kunt erover lezen in het boekje “Nog Twee Maanden te Leven” of in het boek “Het 12 punten-programma voor je Gezondheid”. Beide leren je dat gezondheid een doe-het-zelf-zaak is. Wat niemand kan doen in jouw plaats, moet je zelf doen. Het is tijd om wakker te worden !