Oude natuurgeneeskundigen vertellen dat de dood in de darm huist. Dat lijkt een erg negatieve benadering als je weet dat niet alleen de dood, maar ook het léven voortkomen uit een gezonde darmwerking! Energie of vermoeidheid, kracht of zwakte, vitaliteit of levensmoeheid… de darm zit er voor iets tussen. Tot deze vaststelling kom ik na al de jaren dat ik mensen heb opgevolgd, en hen aangespoord heb om hun spijsvertering op orde te stellen.
Bovendien worden hun ervaringen ondersteund door Dr. Shelton, Dr. Walker, Dr. Jenssen en anderen.
In hun literatuur worden waarheden geleerd die iedereen zou moeten kennen. De kennis en de toepassing ervan zou velen helpen om de problemen waaraan zij lijden te voorkomen. En als je ‘t mij vraagt is voorkomen nog altijd de beste vorm van geneeskunde.
Welke ziekten staan in relatie tot de spijsvertering? Allemaal – soms rechtstreeks, soms onrechtstreeks.
In de eerste plaats natuurlijk alle symptomen, reacties, irritaties, ongemakken en later zich tot ziekten ontwikkelende aaneenschakelingen van moeilijkheden van het maag-darmkanaal zelf, met inbegrip van de mond en de slokdarm.
Door een slechte spijsvertering lijdt het hele traject waar het voedsel doorheen moet, onder de fouten die we maken tegen het intelligent voeden van ons lichaam. Dit krijgt definitieve vormen wanneer er gaandeweg blijvende schade ontstaat en oppervlakten, structuren, functies worden aangetast.
Maar wat meer is, is dat het lichaam – iedere cel – slecht gevoed wordt, als de spijsvertering verzwakt.
De productie en de opname van toxines in de bloedbaan affecteren iedere cel, ieder bloedvat, iedere spier en zenuw in ons lichaam met verzuring, contracties, ontstekingen, pijn, slapeloosheid, nervositeit, zenuwproblemen, doorbloedingsproblemen, zich later uitend in orgaanstoornissen en op de lange termijn in laatste instantie in zowat alle chronische ziekten.
De spijsverteringsorganen vormen samen het ‘spijsverteringsstelsel’, ook spijsverteringskanaal genoemd. Vanaf de mond, over de maag, de dunne darm en de dikke darm, tot wanneer de laatste resten het lichaam verlaten, hebben we te maken met de “vertering”. Behalve dit spijsverteringskanaal, waarlangs de ingenomen voedingsmiddelen passeren, terwijl ze een chemische verandering ondergaan, beschikt het lichaam over een verzameling organen die ten dienste staan van dit werk. Dit zijn de ‘toeleveringsorganen’, die ervoor zorgen dat de ‘lichaamssappen’, die de vertering mogelijk maken, op het juiste moment en in de juiste dosis worden afgescheiden.
Het goed functioneren van al deze organen is cruciaal. Het gaat om verscheidene sappen producerende klieren, waaronder de speekselklieren, de lever, de galblaas, de pancreas enz. In deze kringloop kan niet één fractie gemist worden. Het menselijk organisme, dat streeft naar evenwicht en orde, doet al het mogelijke om ieder orgaan optimaal te benutten en aan bod te laten komen. Het streeft ernaar om dit werk zo lang mogelijk vol te houden. Zelfs een zwak orgaan wordt niet uitgeput, wanneer alle condities voor de vertering optimaal gewaarborgd blijven. Zo kan de spijsvertering een leven lang rimpelloos en moeiteloos verlopen, als men eet met gezond verstand.
Het is belangrijk, dat dit verteringswerk heel het leven probleemloos verder gaat. Het is de beste bescherming voor een goede gezondheid, vooral omdat iedere vitale stof waaruit onze cellen zijn gebouwd, of waarmee de cellen in leven worden gehouden, enkel en alleen via dit kanaal worden aangevoerd, vervangen of afgevoerd. Dit kanaal is de centrale toevoerlijn van bouwstoffen, of meer, van energie.
Bij gebrek aan een juiste vertering, ontaardt de voedingsfractie die normaal energie moet opwekken en in plaats van te beschikken over energie en over een vitaal gevoel, zorgt wilde gisting en intoxicatie voor vermoeidheid.
Na jaren gaat de centrale toevoer- en afvoerlijn gebukt onder vermoeidheid en depressie, beter bekend onder de naam ‘constipatie’, of darmverstopping.