De Glycemische Index

Omdat er zoveel vragen kwamen over de glycemische index, citeer ik hier uit ons Magazine “Vraag&Antwoord” (Module Q) enkele korte fragmenten ten. Deze kwamen na de vraag : We kregen ooit veel vragen over fruit. Gaande van : “Is fruit eten verkeerd ?” tot “Is fruit wel in staat om je goed te voeden?” Laten we enkele van die vragen eens nauwkeurig onderzoeken.

“Ik hoop dat we het gebruik van fruit als voeding leren waarderen. Er is geen reden tot angst, als men fruit eet met verstand en voldoende mineraalrijke groene voeding gebruikt. Op de poster van de Boutenko-familie zie ik heel duidelijk hoe het primitieve dieet veel groener was. Ik weet zeker dat dat het verschil kan maken. Fruit is het nobelste voedsel, dat zeer dicht bij de behoefte en de benutbaarheid ervan van het lichaam zit.

“Anderzijds begrijp ik ook dat sommige mensen naast het eten van fruit ook behoefte hebben aan trager opgenomen suikers uit zetmeelbronnen als aardappels, wortelgewassen, volkorenbrood of Essenenbrood… Het is geen mislukking van het levend-voedselprogramma, als iemand voor 70 of 80 % rauw eet en een aanvulling gebruikt van 20 % gestoomde groenten, granen en peulvruchten.

Een ander aspect dat vaak ter discussie komt, is de “glycemische index”. Waarover gaat het ?

“De glycemische index of GI is een maat voor het effect van koolhydraten op de bloedsuikerspiegel. Koolhydraten die snel worden afgebroken tijdens de spijsvertering en hun suikers snel afgeven in de bloedbaan hebben volgens deze definitie een hoge glycemische index, terwijl koolhydraten die langzaam afbreken en hun glucose geleidelijk aan het bloed afgeven een lage glycemische index hebben. De literatuur vermeldt : “Er zijn aanwijzingen dat voeding met een lage glycemische index mogelijk gezondheidsvoordelen opleveren.”

Wat is het resultaat van het invoeren van de glycemische index ?

O.a. dat mensen de gezondste voedingsmiddelen gingen verdenken. Koolhydraten waren ineens verdacht en moesten vermeden worden. Fruit ging op het verdomlijstje. Een nieuw hoofdstuk werd ingeluid voor het oude spook dat weer de kop opstak, het eiwitrijk dieet. Tenslotte heb je geen keuze. Als je geen of weinig koolhydraten wil eten, blijven alleen nog eiwitten en vetten over. Dat is het low-carb-dieet in de praktijk. OK er zijn snelle en er zijn traag opneembare suikers… Ineens werden die complexe zetmelen in eer hersteld en hoe complexer (en hoe moeilijker en trager afbreekbaar), hoe beter.

Daar sta je dan met je fruit: de perfecte voedingsbron, die nauwelijks omzetting behoeft, afgekeurd, want te hoog op de glycemische index.

Verrast ? Watermeloen is trouwens één van de koplopers op deze glycemische index. Met zijn waarde 72, gaat hij alle andere fruitsoorten,en zelfs tafelsuiker met waarde 58, snel voorbij.

Laat me eerlijk zeggen dat ik veertig jaar geleden helemaal geen fruit kon eten, en dat ik na het eten van fruit helemaal plat lag. Ik kan bevestigen, dat ik na het eten van watermeloen van de kaart was. Later kon ik een stuk watermeloen eten, maar watermeloensap drinken bleef een probleem, in grote hoeveelheden. En dat is toch de bedoeling, als je er een maaltijd wil van maken? Op basis van die ervaring, en met in het achterhoofd te weten dat we te maken hebben met een fenomenale stijging van het aantal diabetici – geregistreerde, maar nog veel meer pre-diabetici, die reeds reageren op inbreng van veel (fruit)suikers – kan je natuurlijk de koolhydraten en het fruit, inclusief watermeloen, gaan omzeilen, maar het zal geen oplossing bieden. Integendeel, dit is een nieuw probleem creëren dat de genadeslag geeft aan de pancreas. De overbelasting van dit orgaan, is niet alleen het gevolg van de (industrie)suikers, maar van de som van alle geconcentreerde voedingsmiddelen, inclusief eiwitten en vetten. Eiwitrijke diëten zijn niet zonder gevaar, zelfs al kunnen ze resultaten geven voor mensen die willen afslanken… Ze zijn extreem verzurend en hun consequenties zijn niet te overzien op lange termijn.


Dus gingen mensen watermeloen vermijden, en omdat ze het fruit eten niet helemaal wilden stopzetten, aten ze nog wat fruitsoorten met een beperkt suikergehalte, zoals zure groene appels en pompelmoes. En dat is eigenlijk een vergissing. In feite ga je afstand nemen van één van de beste fruitsoorten van de wereld, alleen maar omdat je verblind wordt door cijfers? En wat willen die cijfers zeggen? Wat heeft men gemeten? En welke expert had het voor het zeggen, toen die waarden werden bepaald en de betekenis die eraan werd gegeven? Deze hype zal voorbij gaan en de waarde van fruit zal opnieuw ontdekt worden….Misschien dat men dan zal vaststellen, dat juist een hoge glycemische index een waardevol gegeven is, als indicator voor de hoge opneembaarheid en lage verteringsarbeid?

Maar we moeten weten waarover we spreken… Als we geen onderscheid maken tussen een pak industriesuiker en de natuurlijke fruitsuikers, die deel uitmaken van een compleet en volwaardig voedingsmiddel, zitten we ver van de realiteit.–Dit is een klein fragment van het artikel in Vraag&Antwoord 1. Dit en 100-en andere thema'(s vind je in de 4 nummers en in Module Q. Het was bedoeld als een mini-cursus die de relatie voeding-Gezondheid benadert vanuit de vragen die mensen stellen.

de weg naar waar het fruit groeit

in de ruim veertig jaar dat ik probeer om mensen te informeren over gezonde voeding en levenswijze, was de moeilijkste klus om mensen ertoe te bewegen om meer fruit te eten. Het is natuurlijk winter en er valt niet veel te plukken. Dit is niet het paradijs… die weg ligt onbetreden. Maar kan het wel? Is het goed? Is het vol te houden?

Met dat in mijn achterhoofd, nam ik veertien dagen geleden een boekje in mijn handen, dat ik dertig jaar geleden kocht van Victoria BidWell, als onderdeel van een hele serie; het vertelt het verhaal van Essie Honiball, die na een uitputtende tijd van behandelingen, en een verleden van achteruitgang was gekomen op het finale punt. Die dag wees haar iemand op het eten van fruit als de laatste strohalm… Met de nodige inzichten, argumenten en motivatie, liet ze zich begeleiden en ging door de hel van de genezing… Nadat ze letterlijk haar valse lichaam liet afbreken en kwam tot nog slechts 30,3 kg lichaamsgewicht, kwam er rust in haar lichaam en hernamen haar krachten. Anderhalf jaar later kwam ze tot 58 kg en dat bleef zo. Fruit bleef levenslang haar steunpilaar, maar dat kwam ter ore aan een team van universitaire, die het zo’n lachwekkend idee vonden om alleen van fruit te leven. Hun idee was dat zoiets onmogelijk was… Tenslotte werd Essie een proefkonijn van een team van de universiteit van Pretoria, en werd ze zes maanden lang opgevolgd. Daarnaast werd een groep testpersonen uitgezocht, met een variatie aan medische feiten, die in diezelfde zes maanden dezelfde voeding als Essie moesten eten. de verwachting was, dat het niet lang zou duren voor gebreken aan het licht zouden komen, dat de symptomen van al die zieken zou verergeren… maar het omgekeerde gebeurde.

Ik vond het verhaal te mooi om onbekend te blijven… en met deze nieuwe vertaling doe ik terug een poging om het eten van fruit onder de aandacht te brengen. Als hulp in geval van ziekte? Ja, maar veel liever om ziekte te voorkomen.

Dit boekje werd toegevoegd aan Module E / Energie, maar zou net zo goed thuis horen bij helende kracht of therapie. Module E kan als geheel aangevraagd worden (met daarin Energie uit je voeding, het boek van Dr Shelton over fruit, het boek van Abramowski Fruit Geneest, Leven met meer energie, en het nieuwe boekje Altijd Moe). Deze digitale Module, waar ook veel andere publicaties inzitten, kost 30 euro. Alleen Ik leef van Fruit, kost 9 euro.

Bestellen via info@natur-el.org

Stel je begrafenis uit

Harvard-studie – “Een derde van de voortijdige sterfgevallen wordt vermeden als we vlees opgeven”

Sarah Knapton, wetenschappelijk redacteur van The Telegraph, deed verslag van de Harvard-studie die van mening is dat ten minste een derde van de vroege sterfgevallen kan worden voorkomen als iedereen overgaat op een vegetarisch dieet. 

Het volgende is een samenvatting van het artikel met de titel “Een derde van de vroege sterfgevallen kan worden voorkomen door iedereen die vlees opgeeft, vindt Harvard-studie” in de Science-sectie van de Telegraph, 26 april 2018.

Dr. Walter Willett, hoogleraar epidemiologie en voeding aan de Harvard Medical School, sprak op de vierde internationale Vaticaanse conferentie, Unite to Cure: A Global Health Care Initiative waar hij zei: “We hebben berekeningen gemaakt om te kijken naar de vraag in hoeverre we de sterfte kunnen verminderen door te verschuiven naar een gezonder, meer plantaardig dieet, niet per se volledig veganistisch, en onze schattingen zijn dat ongeveer een derde van de sterfgevallen kan worden voorkomen. Dat gaat niet eens over fysieke activiteit of niet roken, en dat zijn alle sterfgevallen, niet alleen sterfgevallen door kanker. Dat is waarschijnlijk een onderschatting en houdt geen rekening met het feit dat obesitas belangrijk is en dat we controleren op obesitas. Als we ernaar gaan kijken, zien we dat gezonde voeding verband houdt met een lager risico op bijna alles waar we naar kijken. Misschien niet zo verwonderlijk, want alles in het lichaam is verbonden door dezelfde onderliggende processen. “

Recente cijfers van het Office for National Statistics (Deaths registered in England and Wales (Series DR): 2013)) suggereerden dat ongeveer 24 procent van de 141.000 sterfgevallen per jaar in Groot-Brittannië te voorkomen waren, maar de meeste daarvan waren te wijten aan roken, alcohol of obesitas. Maar de nieuwe cijfers van Harvard suggereren dat er elk jaar minstens 200.000 levens kunnen worden gered als mensen vlees uit hun dieet halen.

Dr. Neal Barnard zei ook op de conferentie dat mensen wakker moeten worden met de gezondheidsvoordelen van vegetarisme en veganisme. Hij vervolgde: “Ik denk dat mensen denken dat een gezond dieet maar een bescheiden effect heeft en dat een vegetarisch dieet kan helpen om wat af te vallen. Maar als deze diëten goed zijn samengesteld, denk ik dat ze enorm krachtig zijn … Een vetarm veganistisch dieet is beter dan elk ander dieet dat ik ooit heb gezien om diabetes te verbeteren … Met betrekking tot ontstekingsziekten zoals reumatoïde artritis zien we daar ook een enorm potentieel. Deels vanwege dingen die we vermijden en cholesterol, maar ook vanwege de magische dingen die in groenten en fruit zitten die gewoon niet in vlees of vis of industrieel voedsel voorkomen.”

De in Groot-Brittannië geboren professor David Jenkins, van de Universiteit van Toronto, die wordt gecrediteerd voor het ontwikkelen van de glycemische index, vertelde op de conferentie ook dat de voordelen van vegetarisme ‘ondermaats’ werden belicht. Dr. Jenkins zei dat mensen het beter zouden doen met een ‘apen’dieet , vergelijkbaar met laaglandgorilla’s die stengels, bladeren, wijnstokken en fruit eten in plaats van een paleo- of holbewonerdieet, dat koolhydraten beperkt maar vlees toestaat.

Zijn team werkte onlangs samen met The Bronx Zoo in New York en reisde naar Centraal-Afrika om de voedingsgewoonten van gorilla’s vast te leggen. Toen ze het dieet voor mensen herdefinieerden – wat neerkwam op 45 porties fruit en groenten per dag – ontdekten ze een daling van 35 procent in cholesterol, in slechts twee weken, het equivalent van statines. Ongeveer 17,5 miljoen mensen in de VS komen in aanmerking voor statines om hartaandoeningen te voorkomen, wat gelijk staat aan de meeste mannen boven de 60 en de meeste vrouwen boven de 65. Maar velen klagen over bijwerkingen en stoppen met het gebruik van de medicijnen. Dr. Jenkins voegde toe: “We zeggen dat je een keuze hebt: je kunt je dieet veranderen in therapeutisch zinvolle verandering of je kunt een statine nemen. Het is een medicijn of een voedingswijze.”

Bekijk even hoe Dr. John Mc Dougall het uitlegt :